علی اللهیاری در "ایلیا13" نوشته است:
یعنی شک داشتی؟ واقعا؟ این رو همه میدونن! خیلی واضحه! معلومه که همه چی تقصیر منه! یعنی کلا تقصیر همه لباس شخصیهاست! هر اتفاقی در هر جا بیفتد، تقصیر ماست! این که واضحه! همه میدونن! حتی شایعه شده حضرت حافظ هم میخواهد در بیانیهای از لباس شخصیها دوری کنه! و از این به بعد لباسهای فرم بپوشه! واقعا نمیدونستی؟ مجبورم کاملا جدی باهات صحبت کنم.
اگر نگاهی به کل تاریخ بیندازی، خواهی دید که همیشه پای یک، بلکه چند نفر “لباس شخصی” درمیان بوده است! همین ماجرای برادرکشی قابیل را نگاه کن! اصلا یکی از دلایلی که هابیل باعث شد تا قابیل “مجبور” به قتل بشود، این بود که هابیل یک لباس شخصی بود! اصلا هیچ حق انتخاب همسر برای قابیل قائل نبود! و همه میدانند که این بردارکشی به دلیل این رفتارهای هابیل بود. یا همین ابراهیم را نگاه کن! یک لباس شخصی تمام عیار است! یک تنه جلوی حق آزادی مذهب را گرفته است! رفته و تمام خدایان مردم را خُرد کرده است! چرا؟ خوب چون یک لباس شخصی نمیتواند ببیند بقیه لباس شخصی نیستند! نمرود هم مجبور میشود برای حفظ حقوق بشر، او را به آتش بیندازد. کاری که باید با همه لباس شخصیها کرد. یا مثلا همین مسیح پسر مریم را نگاه کن. فکر کردی چرا باید این یهودیهای مظلوم و این پادشاهان مهربان رومی کاری به این مسیح مهربان داشته باشند که گونههایش را میآورد تا سیلی بزنند؟ نه واقعا؟ غیر از این است که او هم یک لباس شخصی بود؟ غیر از این است که وارد مجالس میشدند و آنجا را همراه حواریون به هم میریختند؟ همین محمد بن عبدالله را ببین. او هم یک لباس شخصی بود.
کلی هم برای خودش سپاه لباس شخصی جمع کرده بود. البته لباسهاشان همه پاره و کهنه بودند. ولی به هر حال لباس شخصی بودند! ببین چقدر افراطیگری کردند! چقدر جنگ راه انداختند و تنشزایی کردند! یک تنه نامه نوشته است به ابرقدرتهای منطقه و جهان. بعد دنبال اقتدارگرایی و از بین بردن افکار مختلف و آزادی بیان و اینها بود! میخواست همه را مسلمان کند. یا پسرعمویش علی ابن ابیطالب را ببین! او هم همین طور. همواره به دنبال تنش در جامعه بود. اصلا نمیگذاشت یک لحظه وحدت در جامعه شکل بگیرد. پشت سر هم جنگ راه میانداخت.
آن هم با کسانی که کلی سابقههای درخشان داشتند. اصلا هم اهل اعتدال نبود. لباس شخصی واقعی بود. با افراطیگری میخواست لباسهای آدمهای با کلاس را از کابین زنانشان هم در بیاورد. حالا چند تکه مگر بیشتر بود؟ همین جور بگیر تا الان! تاریخ پر است از بحرانآفرینی لباسشخصیها در برابر زندگی مرفه و رعایت حقوق بشر!
همین نواب صفوی را ببین! انگار نه انگار مملکت در حال حرکت چهار نعل به سمت مدرنیته و رهایی از سنت بود! کارهای خشونت طلبانه میکرد. یک مجسمه کامل از خصایص لباسشخصیها بود. میگفت حکومت اسلامی! آن هم چه وقتی؟ وقتی روشنفکران مملکت در حال معاشقه با دنیای پیشرفتهی غرب بودند! یا مثلا مدرس را ببین! یک لباس شخصی متججر! همواره میخواست سرمایههای سیاسی کشور را از بین ببرد! شاه و خانواده و نمایندگان مجلس و تعداد فراوانی منورالفکر مگر کم سرمایههایی بودند؟ یا همین خمینی! یک لباس شخصی سر سخت دیکتاتور بود. با شرق و غرب و همهی تجربههای بشری مخالف بود.
همواره میگفت فقط اسلام! همواره جامعه را در تنش با جهان قرار میداد. ۸ سال با تمام دنیا جنگ کرد! حتی سال آخر عمرش هم فرمان ضد حقوق بشری ارتداد سلمان رشدی را صادر کرد! اصلا آزادی بیان نبود. همواره به نویسندگان منورالفکر و مخالفان قانون و کسانی که منافق مینامید هشدار میداد! تعداد زیادی هم لباس شخصی تربیت کرده بود! چند صد هزارنفرشان که در جنگ مردند. خیلیها هم باقی ماندند تا جریان لباس شخصیها را ادامه دهند. یک مکتبی هم راه انداخت به نام بسیج! که میگفت همهی عاشقان از ازل تا ابد در آن عضو بوده اند! …
- بس کن جناب! پشت سر هم میگویی! یک لحظه…
ببین! اگر لباس شخصی بودن یعنی این چیزهایی که تو میگویی، من یک لباس شخصی هستم. یعنی دوست دارم مثل آنها باشم. حداقل پول لباسم را شخصا میدهم! بهتر از آن است که یونیفرم پوش آمریکا، اسرائیل و کل جهان استکبار باشم! بهتر از آن است که یونیفرم پوش شیطان باشم! بهتر از آن است که با یونیفرم سبز آمریکایی بروم شیشه بشکنم، سطل آشغال آتش بزنم، بانک و مغازه و خانه مردم، آتش بزنم، به آرمانهای امام توهین کنم، به امام حسین(ع) جسارت کنم! ترجیح میدهم توسط یونیفرم پوشان سبز به جرم لباس شخصی بودن تکه تکه شوم و آتش بگیرم.
و بدان! پول لباسم را شخصا میپردازم اما نمیگذارم بیتالمال، بیتالحال شخصی عدهای بشود! لباس شخصی میپوشم اما نمیگذارم عدهای به بهای خون و محرومیت کوخنشینان، کاخ شخصی، ویلای شخصی، محافظ شخصی، هلیکوپتر شخصی، سلطنت شخصی راه بیندازند! ! لباس شخصی میپوشم اما نمیگذارم مفسدین (اقتصادی، سیاسی، رسانهای و …) لحظهای آب خوش از گلویشان پایین رود. لباس شخصی میپوشم اما نمیگذارم دینم، آرمان امامم، راه رهبرم، مورد اهانت واقع شود! لباس شخصی میپوشم اما اجازه نمیدهم قانونشکنان و دیکتاتوران سبزینه پوش رای ملتم را نادیده بگیرند و بیمجازات بمانند! لباس شخصی میپوشم اما نمیگذارم دشمنم ضربهای به اسلام و ایران بزند! لباس شخصی میپوشم اما …
و مطمئن باش! یک لحظه محبت دنیای مدرن در دلم جای نخواهد گرفت. یک لحظه سر تسلیم برابر دنیایی که در آن نفسانیت بشر خدایی میکند، فرو نخواهم آورد. یک لحظه در برابر نظمی که شیطان بزرگ برقرار کند، آرام نخواهم گرفت. یک لحظه شهروند خوبی برای جامعه مدنی نخواهم بود. هر چه بتوانم در بر هم زدن این نظم شیطانی خواهم کوشید! هر چقدر لازم باشد قلم میزنم، شمشیر میزنم و خون خواهم ریخت! و زود خواهد بود که کار این دنیای پوچ دنیاپرستان مدرن را با ظهورش یک سره بر باد خواهیم داد!




