گروه های خبری
آرشیو
ف
کد خبر: 242153

سجاد بلوکات

یک برجام و دو هوا

حامیان سیاسی برجام باید بدانند اکثریتی که به دولت فعلی اعتماد کردند، رای‌شان برمبنای ارتقای سطح رفاهی و حفظ امنیت یا به تعبیر خودشان برداشته‌شدن سایه جنگ از کشور بود نه یک رای سیاسی و گفتمانی!

خبرنامه دانشجویان ایران: سجاد بلوکات// لایحه جدید کمیته روابط خارجی سنای آمریکا در رابطه با «برنامه موشک‌های بالستیک» و به اتهام «حمایت از اقدامات تروریستی بین‌المللی و نقض حقوق بشر» از سوی ایران با تفسیرهای مختلفی در داخل کشور مواجه شد. عده‌ای از سیاسیون منتقد دولت با الصاق بندهای مقابله با آنچه سناتورهای آمریکایی ارتباط بین تروریسم و سپاه پاسداران (IRGC) می‌خوانند و اثرات فرانظامی این تحریم و درگیری سازمان‌ها و بانک‌های داخلی با این مصوبه، بحث نقض مکرر برجام و اعلام تحریم‌های دوباره و سه‌باره و عدم پایبندی طرف آمریکایی به تعهدات خود را در رسانه‌ها بازگو می‌کنند. صراحت لهجه محمدجواد ظریف در نقد اقدامات آمریکا و اعلام صریح رئیس‌جمهور به اقدام متقابل ایران در مقابل سیاست‌های اعتمادزدای آمریکا، وزن منتقدان این رفتار را در میدان سیاست افزایش داد اما از سوی دیگر موافقان برجام این رفتار را در تناقض با پیمان قبلی نمی‌دانند و با ثانویه خواندن تحریم‌های جدید، هنوز این رفتار را توجیه‌پذیر می‌خوانند. افرادی چون عراقچی نیز معتقدند این تحریم‌ها هنوز نقض فاحش برجام نیست.

جریان‌شناسی گفته‌شده در سطور بالا اگرچه شامل همه واکنش‌ها به تحریم جدید آمریکا نیست، از آن جهت دارای اهمیت است که در لابه‌لای این اظهارنظرها خبری از منافع ملت دیده نمی‌شود. عدم موفقیت دولت در تاکتیک خود برای کاهش تحریم‌ها و اثرگذاری مثبت در معیشت مردم، نباید به میدانی برای انتقام سیاسی تبدیل شود؛ هرچند دولت به‌جای عمل به نقدهای دلسوزانه، به‌طور مصمم مسیر شروع‌شده را تا انتها پیمود و اعتمادزایی داوطلبانه برای طرف مقابل کرد اما جریان «دیدید گفتیم»هایی که امروز عده‌ای در رسانه‌ها به راه انداخته‌اند، هیچ نشانی را از همراهی با مردم و تلاش برای خارج‌شدن از وضع موجود نمی‌دهد. کمک به دولت برای کاهش تنش‌های این مصوبه در حوزه‌های داخلی و ترمیم شکاف‌های ایجادشده هم در کوتاه‌مدت مهر تاییدی است به نقدهای قبلی این جریان و هم نشان می‌دهد قرار نیست به سبک یک جریان خاص از اشتباهات جریان سیاسی مقابل به‌عنوان دستاویز همیشگی استفاده کنند. مردم این جوانمردی را می‌بینند به شرطی که از لابه‌لای نقدها بوی ذوق‌زدگی بیرون نیاید؛ چراکه نشان‌دهنده این مهم است که برای حل مشکلات مردم این قلم‌ها بر کاغذها نرفته است.

از طرفی کوچک شمردن تصمیم اخیر نمایندگان آمریکایی بر وضع تحریم‌های جدید علیه ایران توسط جریان حامی برجام و پافشاری بر اینکه این مصوبه تناقضی با برجام ندارد، بیشتر از آنکه باعث حفظ سبد حامیان مردمی برجام شود، سبب ایجاد شک و شبهه در جامعه می‌شود. حامیان سیاسی برجام باید بدانند اکثریتی که به دولت فعلی اعتماد کردند، رای‌شان برمبنای ارتقای سطح رفاهی و حفظ امنیت یا به تعبیر خودشان برداشته‌شدن سایه جنگ از کشور بود نه یک رای سیاسی و گفتمانی! عملیات‌های رسانه‌ای و روانی علیه منتقدان و رادیکال‌کردن فضا و تاکید بر اینکه «همه چی آرومه» آنجایی توسط مخاطب قابل قبول است که حامیان گفتمان شما بدنه‌ای سیاسی و ایدئولوژیک باشند اما وقتی دقیقا فضا برعکس است تا جایی که دو شخص اصلی دولت در موضوع مذاکرات یعنی محمدجواد ظریف و حسن روحانی نیز واکنش صریح به این اقدام ضدایرانی نشان می‌دهند، تفسیر‌های بیش از حد مثبت از این ماجرا، بیشتر از آنکه اقبال عمومی را توجیه ‌کند تاییدکننده ادعاهای منتقدان است. اذعان به اشتباه و صداقت نسبت به عدم اعتماد به آمریکا می‌تواند تا حدودی مردم را نسبت به ادامه راه امیدوار و همراه کند.

ذوق‌زدگی و توجیه‌سازی درباره تحریم‌های جدید بیشتر از آنکه دردی از مردم دوا کند، کارکردهای سیاسی دارد؛ کارکردهایی که در این مورد خاص بیشتر ضد تبلیغ برای جریان‌های متبوع‌شان است و مهم‌تر اینکه سیاسیون باید به یاد داشته باشند تمام این بحث‌ها برای حل مشکلات مردم است. وقتی مردم لابه‌لای برجام و مصوبات جدید و قدیم و تحریم‌های اولیه و ثانویه گم شوند آن‌وقت باید به‌جای دعوا بر سر قابل اعتماد بودن یا نبودن آمریکا، فکری به حال اعتماد مردم خودمان کنیم.

مرتبط ها
نظرات
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.