گروه های خبری
آرشیو
ف
کد خبر: 246061

آلوده به جریان‌های سیاسی نشوید

چهارمین نشست اکران کنندگان جشنواره مردمی فیلم عمار در سراسر کشور با حضور۷۰ اکران کننده در مشهد مقدس برگزار شد. رئیس شورای سیاستگذاری این جشنواره از همه خواست که نسبت به مسائل سیاسی واکنش نشان دهند اما به جریان‌های سیاسی آلوده نشوند.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از باشگاه خبرنگاران پویا، چهارمین نشست اکران کننده های جشنواره عمار روزهای پایانی شهریور در مشهد برگزار شد. اکران کننده هایی که با هدف بهبود کیفیت اکران ها و آشنایی عمیق تر با نتایج و خروجی های رسانه ایِ فعالیت های شان راهی مشهد شدند.

این نشست دو روزه که در ساختمان دانشگاه امام حسین (ع) برگزار شد، میزبان اساتیدی از جمله وحید جلیلی، سعید خورشیدی، سید رسول منفرد، امیر سعادتی و حجت الاسلام نظافت و همچنین کارگردان هایی همچون محسن اسلام زاده، ساسان فلاح فر و محمد مهدی خالقی بود.

جمع 70 نفری اکران کننده ها در روز اول از شهرستان هایی همچون  اراک، کرج، قائن، لار، اصفهان، برخوار، کرمانشاه، بندر لنگه، زایبن، بردسیر، ایلام، یاسوج، خرمدره، اهواز، سرخس، زاهدان، ایرانشهر، نهبندان، گلبهار، مراغه، ایذه، داراب، میناب، جاسک، کاشمر، بیرجند، خوسف، بشرویه، یزد، نرمانشیر، نهاوند، همدان، قم، کلات، رابر، اسفراین، رفسنجان، یزد، آمل، قوچان، قرچک، شیراز، کالپوش تشکیل می شد که در ادامه، اکران کننده هایی از تربت حیدریه، میبد، مشهد و چناران هم به آن ها اضافه شدند.

صبح روز ابتدایی نشست با سخنرانی سعید خورشیدی، عضو شورای سیاست گذاری جشنواره عمار آغاز شد. خورشیدی که قرار بود در مورد «ماهیت جشنواره مردمی عمار» سخنرانی کند، صحبتش را با دلایل شکل گیری جشنواره مردمی عمار در سال 89 شروع کرد: «بعد از انقلاب این دغدغه که آثار انقلابی ساخته و دیده شود، موجب شکل گیری تعداد بسیاری جشنواره شد. جشنواره فجر از جمله همین موارد بود که در طول زمان، بی خاصیت و بی فایده شد.»

وی صحبت هایش را با یک سوال ادامه داد که «چه کار باید کرد که عمار صیانت شود و از رویکرد و ساختار اولیه فاصله نگیرد؟» و آن را با کلید واژه «مردمی بودن و ماندن» پاسخ داد و مردمی بودن را در سه شاخه «مضمون»، «فرم» و «مفهوم» شرح داد.

خورشیدی، مردمی بودن در مضمون را با مثال زدن از مستند «مشتی اسماعیل» اینگونه توضیح داد: «آثاری باید در جشنواره عمار دریافت و توزیع شود که دارای مضامینی ناظر به واقعیات مردم باشد.»

وی بعد از آن با انتقاد از وضعیت فعلی سینمای ایران گفت: «جشنواره عمار در حوزه فرمی باید مردم فهم باشد. مشکل سینمای ما این است که به سمت تولیداتی با فرم روشنفکرانه و جشنواره پسند رفته است در حالی که مردم توانایی ارتباط برقرار کردن با آن را ندارند.»

اولین مهمان نشست و همفکری دو روزه اکران کننده ها، در ادامه مطلب به این واقعیت اشاره کرد که: «پر فروش ترین فیلم های حال حاضر که نهایتا 15 تا 21 میلیارد فروش دارد، از نظر تعداد مخاطبان، کسر کوچک و محدودی از جمعیت ایران را شامل می شود. جشنواره عمار آمده است تا این حصار را بشکند و در عمل نیز تاکنون موفق بوده است. علت آن نیز مردمی بودن جشنواره عمار در حوزه مفهوم است.»

از نظر خورشیدی «مردمی بودن در حوزه مفهوم به معنای فراهم کردن امکان تماشای عموم مردم است. یعنی مردمی که به رسانه ای همچون سینما دسترسی ندارند، بتوانند از محصولات فرهنگی روز استفاده کنند.»

به عقیده وی مردمی بودن در این حوزه برخلاف دو حوزه «فرم» و «مضمون» که تشکیکی و اختلافی است که کدام اثر مردمی است و کدام نیست، حوزه مفهوم که منطبق است با بحث اکران های مردمی جشنواره عمار کاملا عینی است و با عدد و رقم می توان آن را نشان داد.

اکران مردمی خلاقانه ترین بخش جشنواره عمار
خورشیدی، اکران های مردمی جشنواره را خلاقانه ترین بخش جشنواره عمار عنوان کرد و تاکید کرد «عمار باید به این خلاقیت یعنی اکران های مردمی اش پایبند بماند.»

بعد از صحبت های سعید خورشیدی، اکران کننده ها مهمان کارگاه سید رسول منفرد بودند که پای را از لزوم و اهمیت های کار فرهنگی فراتر برده بود و در مورد «اولویت ها» صحبت می کرد.

وی کلیدی ترین جمله اش را همان ابتدا مطرح کرد: «سازمان ها و نهاد های فرهنگی به این خاطر کارآمدی شان را از دست داده اند که در بین فعالیت های فرهنگی اولویت بندی نمی کنند یا اولویت بندی درستی ندارند.» و راهکار را در آگاهی و تدقیق در «ملاک ها» بیان کرد.

اولین سوال منفرد، درخواست از اکران کننده ها برای مثال زدن از فعالیت های فرهنگی ای است که می شناسند و شنیدن پاسخ هایی همچون «هیئت، ایستگاه صلواتی، اکران مردمی، دیدار خانواده شهدا، توزیع محصولات فرهنگی، گروه سرود، کتاب خوانی، پویش های فضای مجازی، اردوی جهادی و...» بود.

دبیر اجرایی جشنواره مردمی فیلم عمار با استفاده از موارد مطرح شده گفت: «با توجه به موارد بسیاری که ذکر کردید، می فهمیم که کار برای فعالیت فرهنگی بسیار زیاد است.»

زیاد کار کردن به تنهایی مورد قبول نیست
وی در ادامه تاکید کرد: «ما معتقد به مکتبی هستیم که در آن، نوع کار مهم است و اینکه فقط بگوییم زیاد کار کردیم، قابل قبول نیست.» و با بیان اینکه بعضی از ملاک ها حداقلی است اما جزو ملاک هایی است که اگر نباشد، فعالیت فرهنگی، اولویت و یااصالتش را از دست می دهد، اظهار کرد: «اولین ملاک این است که فعالیت فرهنگی، ضد اسلام نباشد»

منفرد با بیان این نکته که لازمه تطبیق ملاک اسلامی بودن با فعالیت های فرهنگی این است که بدانیم اصلا اسلام را می شناسیم یا نه؟ با معرفی کتاب «طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن» به شرح این مساله پرداخت: «ما از کودکی بار ها واژه تقوا را شنیده ایم و یا به آن توصیه شده ایم اما تعریف تقوا چیست؟ و معمولا تعریف هایی از این دست می شنیدیم که تقوا یعنی دوری کردن از محیط گناه. اما حالا می خواهم تعریف مقام معظم رهبری از کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی را که سال 1353 بیان شده بخوانم.»

سخنران کارگاه اولویت بندی در فعالیت های فرهنگی بعد از بیان این نکته، شروع به خواندن از روی کتاب کرد: «رهبانیون مسیحیت برای آنکه دامان شان به گناه آلوده نشود، رهبانیت پیشه کردند. به غار ها و کوه ها و بیغوله ها پناهنده شدند. رهبانیتی که آنها از خود درآوردند به صورت بدعتی ایجاد کردند که ما بر آن ها ننوشته بودیم.(ترجمه آیه ای از قرآن) اما عالم اسلامی رهبانیت ندارد. گوشه گیری ندارد. فرار ندارد. عالم اسلامی همان است که سعی می کند بگیرد غریق را. این می شود تقوا. یک فرد آگاه مسلمان هم همینطور است. سعی می کند غریق را، وبا زده را، بیمار را، نجات دهد. این با فرار جور در نمی آید. خودش را متقی می کند، یعنی آن تجهیز لازم را؛ زره لازم را در مقابل گناه بر تن می پوشد و وارد منطقه گناه می شود.» و ادامه داد «ببینید که چقدر تعریف تقوا _که جزئی از اسلام است و ما باید آن را بدانیم که بتوانیم ملاک اسلامی بودن را تطبیق دهیم_ با آنچه ما می دانستیم متفاوت است!»

آتش به اختیار اکران کننده ها؛ جلوگیری از تغییر واجب به مستحب
منفرد در ادامه صحبت هایش به موارد دیگری در مورد فعالیت های فرهنگی از جمله: «مسئولیت محوری»، «اقناع و اغوا»، «مقبولیت داشتن یا مقبولیت ایجاد کردن» و «ارجحیت فعالیت فرهنگی مستمر بر فعالیت فرهنگی منقطع» اشاره کرد و با بیان اینکه «اکران کننده های جشنواره عمار در صورتی که با کم کاری و عدم اولویت بندی جشنواره عمار مواجه شدند و اگر فعالیت ستاد را، تغییر واجب به مستحب مشاهده کردند، آنها نباید کوتاه بیایند» اظهار داشت این نوع رفتار و واکنش مصداق بارز آتش به اختیار در جشنواره مردمی عمار است.

همزمان با اتمام صحبت های دبیر اجرایی جشنواره مردمی عمار، زمان نماز ظهر و عصر فرا رسید و اکران کننده ها برای اقامه نماز و استراحت از فضای کارگاهی خارج شدند تا حوالی ساعت 3 عصر که مهمانانی از جنس کارگردان های خوش قریحه انقلابی داشتند.

فیلمی برای اکران مردمی
جلسه نشست کارگردان ها با حضور محسن اسلام زاده و ساسان فلاح فر در فضایی مجری محور و با پرسش و پاسخ برگزار شد. در این میان هر کدام از کارگردان ها به نوعی از اهمیت فضای اکران های مردمی صحبت می کردند و به جایگاه اکران کننده ها اشاره می کردند.

محسن اسلام زاده در ابتدای صحبتش خطاب به اکران کننده ها گفت: «همیشه خجالت زده و مدیون شما هستیم که اگر بحث توزیع نبود خدا می داند که چطور می خواستیم فیلم های مان را در مکان های مختلف پخش کنیم.»

کارگردان مستند «تنها میان طالبان» در ادامه به شروع فعالیت های خودش از سال 83 در همین مسیر و فضای توزیع محتوا اشاره کرد: «اولین بار که آمدم تهران برای غرفه ای بود که در نمایشگاه کتاب داشتیم. همزمان شد با مستند شکست هیمنه ساخته آقای کریمی که وقتی مستند را دیدم گفتم این مستند باید در تمام دانشگاه ها دیده شود. این بستر _اکران مردمی_ همیشه در ذهن من بود، همانطور که در دهه 60 هم تجربه اش را کرده بودیم که افرادی در مسجد محله ما می آمدند و فیلم نشان می دادند ولی هیچ وقت باورم نمی شد که این اتفاق بیفتد و یک سیستم شکل بگیرد.»

وی همچنین تاکید کرد: «جشنواره عمار ثابت کرده است که حتی صدا و سیما اثری را پخش نکند می توانیم فیلم مان را در ساختار اکران مردمی جشنواره عمار بیاوریم و موج درست شود. من به همین خاطر آخرین اثرم که در مورد شهید لاجوردی است را برای اکران مردمی جشنواره عمار ساختم.»

تمام ثوابش برای شما!
ساسان فلاح فر، کارگردان مستند مادرانه نیز صحبتش را با تشکر از اکران کننده ها شروع کرد و اظهار داشت: «خیلی فیلم ساخته می شود، هزاران اثر تولید می شود اما دیده شدنش خیلی مسئله است. این دیده شدن است که بین کار ها تفاوت ایجاد می کند. ممکن است کار های درجه یکی هم ساخته شود اما دیده نمی شود، چرا؟ چون به قول کارگردان های شان، روشنفکر بازی در می آورند و وارد سیستم جشنواره عمار نمی کنند.»

وی همچنین با اشاره به بازخورد هایی که از اکران های مردمی اثر مادرانه به دستش رسیده بود، گفت: «با تماشای زحماتی که اکران کننده ها برای دیده شدن اثر مادرانه کشیدند، از یک جایی به بعد گفتم اگر قرار است ساخت این اثر ثوابی داشته باشد، هر چقدر که دارد، همه را تقدیم کردم به اکران کننده ها، چون زحمت اصلی را آن ها می کشند.»

کارگردان اثر «جنگ، دوربین، من» در پایان با اشاره به هدف فیلمساز از ساخت اثر که دیده شدن آن است، تاکید کرد: «کسی که انقلابی و دینی فکر می کند، فیلم می سازد تا افکارش را به همه برساند. از وقتی که وارد عمار شدیم و به طور جدی آثارمان را ارسال کردیم، پیگیری می کردیم که اثر امروز کجا پخش شد و چه اتفاقی برایش افتاد. الحمدلله این چرخه دیده شدن آثار در حال قوی تر شدن است و تعداد شعبه های اکران مردمی در حال بیشتر شدن است.»

بعد از اتمام جلسه زمان زیادی تا اذان مغرب نمانده بود. اکران کننده هایی که هنوز فرصت زیارت حرم حضرت علی بن موسی الرضا(ع) را پیدا نکرده بودند، مشتاقانه آماده شدند و به صورت گروهی به زیارت شمس الشموس رفتند.

آخرین برنامه روز نخست نشست اکران کننده ها به دیدار با حیدر رحیم پور ازغدی، از مبارزان سیاسی در جریان نهضت ملی شدن صنعت نفت، انقلاب 1357 و قیام امام خمینی(ره) ختم می شد. حاج حیدر که پدر حسن رحیم پورازغدی است، علاوه بر بحث نگارش، ارتباطش را با تشکل های انقلابی و دانشجویی قطع نکرده و همچنان در مسیر انقلاب به روشنگری می پردازد.

از روایت، فتح تا روایتِ روایتِ فتح!
حوالی ساعت 9 بود که خدمت آقای رحیم پور رسیدیم. علاوه بر او، محمد مهدی خالقی، کارگردان آثار انقلابی که چندین اثر شاخص همچون پسرم و آهنگر را در کارنامه خود دارد نیز حضور داشت. خالقی که از شاگردان حاج حیدر و پای ثابت جلسات منزل او به حساب می آید، واسطه ای بود میان ما و او که هم ما را معرفی کند و هم سوالات مان را بپرسد. جلسه با چند پرسش و پاسخ و صحبت های جذاب و خاطرات لذت بخش حاج حیدر از مبارزات قبل از انقلاب و پخش اعلامیه ها و افراد خاصی همچون دکتر علی شریعتی و مقام معظم رهبری که در جلسات منزلش شرکت می کردند به پایان رسید. جلسه ای شیرین و به یادماندنی که با عکسی دست جمعی در منزل پُر خاطره خانواده رحیم پور ازغدی به پایان رسید.

اولین نشست صبح جمعه با صحبت های آقای سعادتی که فعال رسانه ای محسوب می شود و سابقه فعالیت در روزنامه استانی مشهد یعنی شهرآرا را دارد آغاز شد.

وی صحبت هایش را با اشاره به درک اهمیت فعالیت اکران کننده ها شروع کرد و گفت: «گاهی اوقات ما اهمیت کاری که انجام می دهیم را نمی دانیم. مثل زمان جنگ که خیلی ها افراد بزرگی بودند ولی آن درکی که آوینی داشت که این ها باید روایت شود و زمانی خواهد آمد که یک دقیقه فیلم از یکی از عملیات های دفاع مقدس و یا یک دقیقه فیلم از شهدای بزرگوار ما، حکم طلا را پیدا می کند. این درک را خیلی ها نداشتند. این هم به نظرم به این خاطر بود که در واقعه بودند و نمی دانستند که در حال رقم زدن تاریخ اند.»

روزنامه نگار مشهدی در ادامه صحبت هایش اشاره کرد: «توزیع گاهی برابر و گاهی اوقات از تولید مهم تر است. هم در اقتصاد و هم در فرهنگ. توزیع آنقدر مهم است که به تولید خط می دهد و کسی که تولید دستش است می تواند تولید را هم در دست بگیرد.»

وی با بیان این نکته که اکران ها و عملیات ها زیاد است اما روایتش کم است، اظهار داشت: «اتفاق های خوبی رخ می دهد ولی این را خبر نمی کنیم. اهمیت بعدش را نمی دانیم. یعنی کار حسینی می شود ولی کار زینبی نه. شما بهترین کار ها را کرده اید ولی خبری ازش نیست. ما یک فتحی داریم که کار نظامی هاست. بعضی ها می گویند فقط فتح مهم است. آوینی آمد و گفت روایتِ فتح مهم تر است. به نظر من روایتِ روایت فتح مهم است. کار شما، روایتِ روایتِ فتح است!»

دقایق پایانی جلسه نیز به پرسش و پاسخ اکران کننده ها و امیر سعادتی حول مسائل خبری و رسانه ای گذشت تا اکران کننده ها آماده حضور وحید جلیلی، مسئول جشنواره عمار شوند.

ما اداره نیستیم!
وحید جلیلی شروع جلسه را با گوش سپردن به سوالات و درخواست های شرکت کننده ها آغاز کرد و بعد از شنیدن حرف اکران کننده ها به پاسخ گویی به مطالب بیان شده پرداخت.

اولین نکته ای که جلیلی به آن اشاره کرد، در پاسخ به انتقادی بود که یکی از اکران کننده ها نسبت به عدم تجربه نگاری از فعالیت های اکران مردمی داشت. «آتش به اختیار خودتان عمل کنید. اگر دبیرخانه جشنواره عمار در مسئله ای کم کاری کرد، شما خودتان عمل کنید. ما اداره نیستیم که اگر کارمندی در مرکز وظیفه اش را انجام نداد، وظیفه از دوش شما برداشته شود.»

وی با اشاره به افرادی که فقط در انتخابات ها و فعالیت های خیلی بزرگ پا به میدان می گذارند و فردای انتخابات غیب می شوند گفت: «حواس تان باشد ما علاوه بر کیفیت، موظف به کمیت هم هستیم و باید تلاش کنیم. موظف هستیم که به یک کمیتی برسیم. ما در جشنواره عمار کار نمادین نمی کنیم و به دنبالش نیستیم بلکه به دنبال اثر واقعی هستیم. هدف راهبردی ما گستراندن جبهه فرهنگی انقلاب در گستره طول و عرض است. یکی از شاخص های سنجش شما نیز این است که ببینید چقدر کار را گسترش داده اید.»

ابتکار با سلاح های خاک خورده در انبار جنگ نرم
جلیلی با بیان اهمیت ابتکار در حوزه فرهنگی تاکید کرد: «عقلا و نقلا موظفیم به ابتکار. در کار فرهنگی اگر ابتکار نباشد به جایی نمی رسیم. باید از کلیشه ها عبور کنیم. حتما باید از تجربیات دیگران استفاده کنیم و حتما هم باید به تجربیات دیگران اضافه کنیم.»

وی همچنین با گریز به مقاله اش در مورد بحث آتش به اختیار اظهار داشت: «منتظر نباشید کسی بیاید به شما انگیزه دهد. زمان جنگ 8 ساله مهمات نداشتیم برای جنگیدن اما حالا در جنگ نرم، سلاح ها و مهمات در انبار ها در حال خاک خوردن است. کسی نیست که از آن ها استفاده کند. به همین خاطر رهبری فرمان آتش به اختیار دادند.»

وحید جلیلی پس از پاسخ به سوالاتی از اکران کننده ها در مورد بحث های روز و اتفاقاتی که فعالین فرهنگی با آن مواجه می شوند اشاره کرد: «حتما و حتما در مورد مسائل روز واکنش داشته باشید. و حتما و حتما نباید آلوده به جریان های سیاسی شوید. این را حواس تان باشد. می خواهد انتخابات ریاست جمهوری باشد، می خواهد انتخابات مجلس باشد و... امکانات جشنواره مردمی عمار را در اختیار هیچ شخصی قرار ندهید.»

قشر خاکستری مظلوم در جنگ نرم
در آخرین جلسه نشست دو روزه اکران کننده های جشنواره عمار که مزین شده بود به نام شهید مدافع حرم، عباس دانشگر از مدافعان حرم و اکران کنندگان استان سمنان، حجت الاسلام نظافت به سخنرانی پرداخت. نظافت بدون هیچ مقدمه ای در ابتدای صحبتش بیان کرد: «شما اکران کننده ها لبیک گفتید به این دعوت قرآنی که «کونوا انصار الله» یعنی در حقیقت لبیک گفتید به دعوت یاری خدا. دو منظور در اینجا می تواند مورد نظر باشد. یک، منظور ولی خدا، یعنی ولی خدا یاری می خواهد. چون اولیای خدا قرار نیست با معجزات کارشان را پیش ببرند. تعبیر دوم، یاری دین است.»

نظافت، با اشاره به بحث انتقال مفاهیم به مخاطبان تاکید کرد: «ما با افزایش مستمر نیرو های خاکستری مواجه هستیم. خاکستری ها یعنی کسانی که پیام بهشان نرسیده است. یعنی کسانی که حجت برایشان تمام نشده است. خاکستری ها کسانی اند که در جنگ نرم مظلوم واقع شده اند. اینها به مسجد نمی آیند، چه کار کنیم؟»

در پایان وی بیان کرد، به تبیین وظیفه اکران کننده ها پرداخت و گفت: «امیرالمومنین(ع) پیامبر(ص) را اینگونه توصیف کرد که طبیب دوار بطبه. پیامبر طبیبی بود که می چرخید به دنبال بیمار. کار اکران کننده ها نیز همین است. اکران کردن به این نحو کار پیامبر(ص) است که می رود دنبال مردم و دوا را به او می دهد.»

پایان بخش برنامه دو روزه نشست گعده کوتاه مسئولین اکران مردمی جشنواره عمار با اکران کننده ها بود که در مورد کیفیت برنامه و نظرات شرکت کنندگان در این هم اندیشی کوتاه مدت بود و پس از آن اکران کننده های جشنواره عمار با کوله باری از مفاهیم و اندیشه به سمت شهر های شان بازگشتند تا به ارائه این مفاهیم به اکران کننده های همشهری و هم مسیر شان، به ارتقای اکران ها در سال جاری اکران مردمی بپردازند.

مرتبط ها
نظرات
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.