گروه های خبری
آرشیو
ف
کد خبر: 279839

پرویز امینی

دولت روحانی؛ ماندنی یا رفتنی؟

دولت روحانی بنیه اجتماعی خود را که چون داربستی بتواند آن را، ولو عاریتی، استوار نگه دارد، نیز از دست داده است و پیدا کردن هوادار برای دولت در بین مردم و حتی سیاسیون مثل گشتن دنبال سوزن در انبار کاه شده است.

خبرنامه دانشجویان ایران: پرویز امینی// بی هیچ مقدمه و توضیحی می‌توان گفت که دولت روحانی از نظر وخامت اجتماعی و سیاسی، در شرایطی است که به دولتی بی‌مدافع تبدیل شده است. از این صریح‌تر و عریان‌تر اینکه دولت روحانی شبیه بچه سرراهی شده است که کسی حتی حامیان دیروزش از قبول مسئولیت آن فراری‌اند.

استیضاح دو وزیر در فاصله کوتاه از هم و بلافاصله ناتوانی روحانی در اقناع همراه‌ترین و در عین حال ضعیف‌ترین پارلمان ج.ا.ا در جلسه سؤال از رئیس‌جمهور، قوت و قدرت اجماع منفی بی‌سابقه علیه روحانی و دولتش را نشان می‌دهد.

دولت روحانی در این وضعیت با بحران کارکرد روبروست و مانند شهروندان عادی تنها نظاره‌گر انفجار قیمت‌ها و عمق‌یابی وخامت اقتصادی است. هر بار برای این وخامت اقتصادی نشانه‌ای شکل می‌گیرد. گاهی دلار ده هزار تومانی و گاهی سکه سه تا چهار میلیونی و گاهی قیمت اعجاب انگیز طلا و اینک پراید ۴۰ میلیونی، نشانه‌ای از بحران کارکرد دولت است که با مردم، فقط سخن می‌گوید.

دولت روحانی بنیه اجتماعی خود را که چون داربستی بتواند آن را، ولو عاریتی، استوار نگه دارد، نیز از دست داده است و پیدا کردن هوادار برای دولت در بین مردم و حتی سیاسیون مثل گشتن دنبال سوزن در انبار کاه شده است.

دولت روحانی همچنان بعد از شکست برجام و مسیر حل مسائل از راه سیاست خارجی، فاقد ایده‌ای مرکزی جایگزین برای اداره کشور است و این حجم از روزمرگی و بی‌تفاوتی و بی‌تحرکی و گیجی در تصمیم‌گیری و اجرا ناشی از آن است.

دولت روحانی در وضعیت شبیه تیم‌های فوتبالی است که پی‌درپی ناکام می‌شوند و برای این تیم‌ها نفس تغییر در کادر فنی و بازیکنان برای احیای تیم موضوعیت دارد.

بنابراین دولت روحانی به ترمیم اساسی در ایده و تیم اداره کننده و کیفیت اجرایی خود، ناگزیر است وگرنه در معرض فروریزی درونی و بیرونی است و در آن شرایط نزاع بر سر ماندن یا رفتن روحانی محلی از اعراب نخواهد داشت. چون سالبه به انتفاع موضوع است.

مرتبط ها
نظرات
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
داوود
[1397/06/09 - 11:25]
کسی که تمام امیدش را به دشمنانش ببند باید نیز چنین بلایی سرش بیاید
اونایی که تو زمان مذاکرات و انتخابات میومدن تو خیابونا و می رقصیدن و خوشحالی از سر و کولشون می بارن کجان؟
تازه همونها شدن طلبکار نظام
و میگن مقصر نظام
همون حرفی که خوارج به امیرالمومنین علی علیه السلام می گفتند اول حضرت را مجبور به مذاکره با معاویه کردند آن هم با نماینده ای که خودشون معرفی کردند بعد از فریب خوردن به حضرت می گفتند شما باید توبه کنید چرا که به ما اجازه مذاکره دادی؟!!!!!!!!!!