گروه های خبری
یادداشت
  • میکائیل دیانی
    شوخی دستی!
    شوخی دستی!
  • علیرضا فیروزی
    مدیریت بحران‌ساز
    مدیریت بحران‌ساز
  • محسن شهمیرزادی
    حقیقت را گم کنید!
    حقیقت را گم کنید!
  • احسان سلیمان‌پور
    کاش ابرها چشم داشتند
    کاش ابرها چشم داشتند
  • ابوالقاسم رحمانی
    با کت‌ یا کاپشن‌ یا عبا
    با کت‌ یا کاپشن‌ یا عبا
  • مسعود فروغی
    زغال خوب و مشاور بد
    زغال خوب و مشاور بد
  • جواد موگویی
    دلم برای این خنده‌هایت تنگ می‌شود‌
    دلم برای این خنده‌هایت تنگ می‌شود‌
  • محمدرضا کائینی
    تختی خودکشی کرد؟
    تختی خودکشی کرد؟
  • آرشیو
    ف
    کد خبر: 293018

    محسن عبداللهی خلج؛

    درس اصلی از روز ۱۶ آذر

    سه دانشجوی نامبرده در سال 1332 را شاید بتوان به عنوان نماد اطلاع و عدم بی تفاوتی دانست. دانشجوی مسلمان ایرانی از اتفاقات و رویدادهایی که در پیرامون خود می افتد، نباید غافل باشد. غفلت که جای خود دارد بلکه نباید به آنچه در کشورش و جهان خارج اتفاق می افتد، بی تفاوت باشد.

    خبرنامه دانشجویان ایران: محسن عبداللهی خلج*// شانزده آذر هر سال می آید و می رود و شاید کمتر دانشجویی به حکمت نامگذاری این روز به نام «دانشجو» مطلع باشد. در سال 1332 در چنین روزی یعنی حدود چهار ماه پس از کودتای ۲۸ مرداد، سه دانشجو به نام های مصطفی بزرگ نیا و احمد قندچی و مهدی شریعت رضوی در اعتراض به سفر ریچارد نیکسون معاون رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا به ایران و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا، در دانشگاه تهران به شهادت رسیدند. وجه پررنگ این روز به منش و خوی استکبارستیزی نسل جوان خصوصاً دانشجو برمی گردد. بگذریم از اینکه این مساله در بین دانشجویان و برنامه های روز دانشجو کم رنگ دیده می شود، اما در این نوشتار علاوه بر پذیرش درس استکبارستیزی از وقایع این روز، به درس مهم تر و بزرگتری که از این روز می توان گرفت، پرداخته می شود.

    سه دانشجوی نامبرده در سال 1332 را شاید بتوان به عنوان نماد اطلاع و عدم بی تفاوتی دانست. دانشجوی مسلمان ایرانی از اتفاقات و رویدادهایی که در پیرامون خود می افتد، نباید غافل باشد. غفلت که جای خود دارد بلکه نباید به آنچه در کشورش و جهان خارج اتفاق می افتد، بی تفاوت باشد. درس بزرگتر و جامع تر، از روز شانزده آذر بی تفاوت نبودن دانشجو نسبت به جامعه خود، به جهان خود و به پیرامون خود است. تاکید مقام معظم رهبری بر داشتن «احساس، درک و تحلیل سیاسی» است: «دانشجویى که اصلًا نفهمد در دنیا چه مى‏گذرد، این دانشجو، دانشجوی زمان خودش نیست؛ مرد زمان خودش نیست. دانشجو باید احساس سیاسی داشته باشد، درک سیاسی داشته باشد، تحلیل سیاسی داشته باشد.» (72/8/12) وقتی چنین درسی را گرفتیم می توان استکبارستیزی و دشمن شناسی را هم ذیل این بی تفاوت نبودن تعریف کنیم.

    دانشجوی مسلمان ایرانی نباید از آنچه از اوضاع اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و حتی فرهنگی در کشورش رخ می دهد، بی تفاوت بگذرد و هیچ واکنشی به آن نشان ندهد. مقام معظم رهبری با مصیبت بزرگ خواندن بی تفاوتی دانشجو نسبت به جامعه و مسائل آن می فرمایند: «اگر هدف دانشجو این باشد که درس بخوانم، برای اینکه زندگی شخصی خودم را -مثلاً- آماده کنم،  بقیه هرچه شد، بشود؛ خطر خیلی بزرگی است... اگر جهت زندگی دانشجو این باشد که به مسائل جامعه و آنچه که می گذرد بی اهمیت، بی اهتمام، بی علاقه و بی مبالات باشد، مصیبت خیلی بزرگی است.» (76/11/11)

    این احساس تکلیف به آن چه در خارج از کشورش نیز می افتد، تسری پیدا میکند. از آنچه در جهان اسلام و حتی دنیای بین الملل می گذرد، نبایستی بی اطلاع باشد و تفکری جهانی را در خود بپروراند.

    * کارشناسی ارشد مدیریت رسانه

    نظرات
    chapta
    حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
    نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.