گروه های خبری
آرشیو
ف
کد خبر: 323201

محمدرضا محمدی

سیل‌زدگان و وعده‌هایی که فراموش شد

سطح آب دوباره به همان حالت قبل از سیل بازگشته است اما زمین در برخی نقاط تا نزدیک یک متر نشست کرده است. اکثر خانه ها به دلیل نداشتن الزامات مهندسی معماری آسیب دیده اند و حکم تخریب کامل گرفته اند. با وجود اینکه اکثر مردم از اردوگاه ها به خانه و کاشانه شان بازگشته اند، اما این خانه ها دیگر قابل زندگی نیستند

خبرنامه دانشجویان ایران: محمدرضا محمدی*// سیل خوزستان با سیل لرستان متفاوت است. خرابی های سیل لرستان بر اثر سرعت حرکت آب در آبراهه ها بوده است و خانه ها و هرچیزی که در مسیر بوده است را با خود شسته و برده است، اما در خوزستان سطح آب بدون هیچ فشار حرکتی خاصی بالا آمده است. از آنجایی هم که زمین خوزستان صاف است این افزایش سطح آب موجب زیر آب رفتن تمام مناطق اطراف اهواز شده بود.

حالا اما سطح آب دوباره به همان حالت قبل از سیل بازگشته است اما زمین در برخی نقاط تا نزدیک یک متر نشست کرده است. اکثر خانه ها به دلیل  نداشتن الزامات مهندسی معماری آسیب دیده اند و حکم تخریب کامل گرفته اند. با وجود اینکه اکثر مردم از اردوگاه ها به خانه و کاشانه شان بازگشته اند، اما این خانه ها دیگر قابل زندگی نیستند و هرچه سریعتر باید تخریب و از نو ساخته شوند. بنای روستای شاوور در جنوب اهواز می گوید هزینه ساخت یک خانه 80 متری بیش از 110 میلیون تومان است. عددی که کمتر کسی در مناطق سیل زده در حساب بانکی خود دارد تا بتواند دوباره صاحب خانه شود. بنیاد مسکن اعلام کرده که به هر خانواده 50 میلیون وام داده می شود که 10 میلیون آن بلاعوض است. مردم منطقه اما می گویند آنهایی که پارتی دارند حد اکثر توانسته اند 10 میلیون بگیرند و عدد 50 صرفا یک حرف قشنگ است.

با وجود اینکه برخی گروه های جهادی بومی خود استان خوزستان همچنان در حال فعالیت در منطقه هستند، آنچه مشهود است فروکش کردن تب کمک های مردمی به منطقه است. این روز ها تقریبا هیچ خبری از کمک های بی سابقه ای که در ماه اول پس از سیل انجام شد نیست. اما هنوز مردم منطقه با مشکلات معیشتی جدی مواجه اند. تا جایی که در امکانات اولیه زندگی شان هم از بین رفته است و نیاز به کمک جدی از طرف مردم دارند.

دولت در منطقه کار خاصی انجام نداده است، اما مردم منطقه وقتی میخواهند از سپاه، ستاد اجرایی فرمان امام و کمیته امداد تشکر کنند اسم دولت را هم می آورند. البته برخی هم تصورشان این بود که همه این ارگان های کمک رسان زیر مجموعه سپاه هستند.

با بچه هایی که در کوچه و درگرمای 57 درجه درحال بازی بودند هم صحبت کردیم. می گفتند خانه هایشان خراب شده و مدتی را در اردوگاه سپری کرده اند و دلشان برای مدرسه رفتن تنگ شده است. وقتی از یکی از بچه ها پرسیدم که می خواهی در آینده چکاره شوی، گفت که می خواهم بسیجی شوم. دلیلش را هم که پرسیدم گفت که چون بسیجی ها به مردم کمک می کنند.

* عضو شورای مرکزی اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل

نظرات
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.