گروه های خبری
آرشیو
ف
کد خبر: 329424

نامه بسیج دانشگاه فرهنگیان در مخالفت با خصوصی‌سازی آموزش

در بخشی از این نامه آمده است:« چگونه ممکن است فردی که با نصف دستمزد و حقوق پایه‌ی کارگران زحمت کش به کار گرفته می شود، بتواند از عهده‌ی امر خطیر و پرانرژی تربیت و تعلیم بر آید؟ آیا خرید خدمات آموزشی مقدمه‌ی تلخ خصوصی سازی و به تبع آن ذبح کردن عدالت آموزشی نیست؟»

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شورای تبیین مواضع بسیج دانشجویی دانشگاه فرهنگیان در مخالفت به روند خصوصی سازی آموزش به روحانی نامه نوشتند. در بخشی از این نامه امده است:«بلاغ اولویت های 23 گانه‌ی وزارت آموزش و پرورش در پیوست حکم وزیر محترم آموزش و پرورش، تنها در دوبند ذیل خلاصه می گردد و به خوبی گویای آن است که سیاست دولت در مواجهه با آموزش و پرورش یک رو بیشتر ندارد و آن هم اصرار بر "خصوصی سازی" است، راهبردی که هیچ گونه رد پایی از آن در سیاست های کلی ابلاغ شده از سوی رهبری در«حوزه‌ی تحول در آموزش و پرورش»، وجود ندارد»

«با قشر حساس معلّم و دانش آموز تعامل شایسته داشته باشید» مقام معظم رهبری(مدّ ظلّه العالی)

جناب آقای دکتر حسن روحانی
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
سلام علیکم

نیک مستحضرید که آموزش و پرورش، از اساسی ترین ارکان، جهت خلق آینده ای بهتر است و آینده‌ی کشور عزیزمان، به امروزِ آن وابسته است و در این میان نقش تاثیر گذار معلّم در ساخت آینده‌ی این سرزمین، در اثرگذاری فکری و روحیِ مخاطبی که کودک امروز ما و مرد و زن آینده‌ی ما است، نظیر ندارد.

«دانش و دانایی ملّی»، رکن اصلی پیشرفت، و «نظام آموزشی» هم گذرگاه نیل به آن به شمار می‌آید؛ بنابراین جامعه، زمانی به اهداف خود دست می‌یابد که از طریق تعالی نیروی انسانی، مسیر خود را هموار کند.

لذا بر خلاف نظریه‌ی منسوخ شده‌ی توسعه، که همواره بر اهمیّت ایجاد و گسترش منابع مادی و کالبدی تاکید دارد، امروزه، به لحاظ اهمیت آموزش و پرورش در زندگی همه جانبه افراد و جوامع، از هزینه‌های آموزشی، به عنوان یک سرمایه گذاری یاد می‌شود.

جناب آقای روحانی!
با وجود تمامی صحبت های ذکر شده، متاسفانه نگاهی گذرا و اجمالی به جایگاه آموزش و پرورش و معلّم دربین برنامه های کلان ملّی، سند بودجه و نیز میزان اهمیت و منزلت آن در برنامه ریزی دولت، بی توجهی به امر تخصصی و فوق العاده حساس معلمی مشاهده می گردد.

آقای رئیس جمهور!
ابلاغ اولویت های 23 گانه‌ی وزارت آموزش و پرورش در پیوست حکم وزیر محترم آموزش و پرورش، تنها در دوبند ذیل خلاصه می گردد و به خوبی گویای آن است که سیاست دولت در مواجهه با آموزش و پرورش یک رو بیشتر ندارد و آن هم اصرار بر "خصوصی سازی" است، راهبردی که هیچ گونه رد پایی از آن در سیاست های کلی ابلاغ شده از سوی رهبری در«حوزه‌ی تحول در آموزش و پرورش»، وجود ندارد:

الف- بند پنجم از اولویت های عمومی با عنوان «واگذاری فعالیت ها به مردم و فراهم آوردن زمینه مشارکت هرچه بیشتر بخش خصوصی در آموزش و پرورش».
ب- بند ششم از اولویت های تخصصی با عنوان «جایگزین سازی تدریجی ارائه خدمات آموزشی توسط دولت با خرید خدمات آموزشی». "

متاسفانه تمام ناکامی های آموزش و پرورش در شش سال گذشته از همین عقیده نشات می گیرد. ظاهرا دولت، وزیر خلاق، مستقل، پای بند به چارچوب های آموزشی، جسور، عملگرا و متکی به حمایت از قاطبه‌ی معلمان نمی خواهد؛ چرا که تجربه‌ی شش سال گذشته، نشان می دهد دولت به دنبال وزیر«گوش به فرمانی» است تا میخ «خصوصی سازی» را محکم بر زمین و ضمیر آموزش و پرورش دولتی بکوبد!

در این کشور، معلم تنها کسی است که از حمایت شغلی-تخصصی لازم بی بهره است و با چشم برهم زدنی، از طریق خیل بیکاران جویای کار با کمترین دستمزد با نام «خرید خدمات آموزشی» قابل تأمین و جایگزین شدن است.

جناب آقای دکتر روحانی!
بسیار جای تأسف و درنگ دارد که در ابلاغ اولویت های شما برای وزات آموزش و پرورش، اسمی از دانشگاه فرهنگیان، دانشگاهی که به فرموده ی مقام معظم رهبری(مدّ ظلّه العالی) مرکز ثقل اصلی نظام آموزش و پرورش کشور و تنها مسیر آموزش تخصصی و رسمی معلم می باشد دیده نمی شود.

همانطور که پیش تر اشاره شد، آموزش و تعلیم و تربیت یک علم تخصصی است که انجام آن به خصوص در مقطع ابتدایی و کلاس های چندپایه، تنها در توان متخصصین و کارشناسان این حوزه است که با کارورزی و مجاهدت، این فنون را آموخته اند، اما به راستی چطور می خواهید نیروی متخصص این حوزه را که امروزه در کشور بسیار اندک هستند، از بخش خصوصی تأمین کنید؟!

فارغ از به کارگیری نیروهای بیگانه با امر مهم آموزش و پرورش به عنوان معلّم، نوع برخورد و فراهم آوری میزان امکانات لازم‌ برای این افراد نیز، خود مسئله جدّی و بعدی ما است.

چگونه ممکن است فردی که با نصف دستمزد و حقوق پایه‌ی کارگران زحمت کش به کار گرفته می شود، بتواند از عهده‌ی امر خطیر و پرانرژی تربیت و تعلیم بر آید؟ آیا خرید خدمات آموزشی مقدمه‌ی تلخ خصوصی سازی و به تبع آن ذبح کردن عدالت آموزشی نیست؟

جناب آقای روحانی! آموزش و پرورش را با دید یک بنگاه اقتصادی نگاه نکنید، آیا قول هایتان در زمان انتخابات برای ارتقای تعلیم و تربیت و حمایت از فرهنگیان را فراموش کرده اید؟
به نظر می رسد علی رغم همه وعده هایتان، درباره‌ی آموزش و پرورش و معلّمین شریف، خود را فقط موظّف به یک کار دانسته اید، «فروش معلم»!

مرتبط ها
نظرات
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.