آقای مجدالدین معلمی در "3الف" نوشته است:
. . . . اما این بار در آستانه راهپیمایی دشمن شکن ۲۲ بهمن از دولت "نه + یک" درخواست دارم برای توزیع ساندیس ها به پیشنهاد های زیر توجه کند. رعایت حتی یکی از پیشنهاد های زیر -که طبق متدهای پذیرفته شده علمی دنیا در پیشگاه بزرگان سازندگی کشور تهیه شده است- نیز می تواند در آرامش بخشی به بحران ساندیس موثر افتد.
۱. دولت موظف است برای تمام آحاد مردم، اعم از خداجو یا ناخداجو پیش بینی ساندیس کند. مجلس هم موظف است از دولت استنطاق کند که این همه ساندیس را از کجا آورده است. قوه قضائیه هم همهء زندانیان سیاسی و غیر سیاسی را برای صرف ساندیس آزاد کند.(تئوری وحدت ملی ساندیس)
۲. دولت کارخانه های تولید ساندیس را موظف به درج کد ملی تمام ایرانیان روی ساندیس ها کند و هر فرد با ارائه کارت ملی در کمال آرامش سادیس خود را تحویل بگیرد. از این طریق می شود از مخالفین خانه نشین خداجو هم دلجویی کرد.(تئوری امنیتی ساندیس)
۳. از آنجا که کوپن بی کلاس می باشد، دولت کارت هوشمند ساندیس ویژه راهپیمایی توزیع کند و سهمیه ساندیس هر فرد به حساب کارت او واریز شود تا مردم مدیریت نحوه مصرف ساندیس را به عهده گیرند.(تئوری اصلاح مصرف ساندیس)
۴. هلیکوپترها به جای اعلامیه و گل، ساندیس پخش کنند. با این روش ابهت کار توزیع ساندیس به رخ یاوه گویان کشانده شده و تو دهنی محکمی هم به رسانه های مبلغ ساندیس دروغین زده شود.(تئوری مشت آهنین ساندیس)
۵. دولت مدیریت تولید و توزیع ساندیس را به لویی جرگه ای شامل جمعی از نخبگان و اهل فضل بسپارد تا هیچ متوهم غافلی یا معاند بی همه چیزی نتواند در توزیع اصولی ساندیس ها خدشه کند.(تئوری وفاق ساندیسی)
۶. دولت بابت تمام ساندیس های نخورده و خورده از مردم عذرخواهی کند و تعهد دهد زین پس در چارچوب قانون به تمام ایرانیان راهپیما و راهنپیما، موافق و مخالف، حتی معاندین خداجو ساندیس بدهد.(تئوری قانونمندی ساندیسی)
دولت بداند اگر این بار نیز چون گذشته ساندیس به مردم نرسد با صدور اعلامیه های زنجیره ای و راه اندازی کمپین با میلیون ها امضا در برابر تمام رسانه ها فریاد خواهیم زد : ساندیس من کو؟؟
حاشیه برابر اصل:-------------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن.م: خارج از شوخی از زمانی که یاد دارم در غالب راهپیمایی های رسمی و غیر رسمی شرکت داشته ام اما چه در زمان بچگی، چه امروز که با بچه هایم به راهپیمایی می روم، نصیب من یا بچه ها جز آب و گاها بادکنکی نبوده و نیست! بهتر است زین پس ما را به جای نسل سومی، خوشه سومی بنامند!!
پ.ن.م۲: پوزش! بنا نداشتم هجو طنزگونه بنویسم ولی یهووو آمد و آری اینچنین شد برادر یا خواهر!
