آنکه نهضت اسلامی را به هم می‌زند از داخل است، از خارج نیست

خبرنامه دانشجویان ایران: آنکه نهضت شما را و ما را به هم می‌زند، آسیب زده می‌کند از داخل است، از خارج نیست. یعنی دستجاتی که همه الهام از آن طرف مرز می‌گیرند، اینها درصددند که اینجا اوضاع را مغشوش کنند و آنها در خارج منعکس کنند که مسئله ایران اینطوری است.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ این روزها با توجه به فضای سیاسی و اجتماعی کشور و طرح ادعاهایی از سوی جریان های مختلف سیاسی مبنی بر پیروی از خط امام(ره)، بازخوانی صحیفه امام خمینی(ره) از اهمیت فراوانی برخوردار است، چرا که اتفاقات روی داده در آن زمان بی شباهت به مسائل جاری کشور نیست.

امروز در صحیفه
زمان: ۱۷ دی ۱۳۵۸ / ۱۸ صفر ۱۴۰۰
مکان: قم
موضوع: توطئه دشمنان در القای نیاز مردم به قَیّم
حضار: نمایندگان منتخب درجه داران نیروی هوایی

توجه به توطئه داخلی دشمنان
الآن این وضعی که ما داریم و این چیزی که من می‌بینم که در هر جا اشخاصی در همان جا مشغول توطئه‌هایی هستند و وادار می‌کنند یک اشخاصی را که اشخاص خوبی هستند، لکن عمق مسائل را خیلی مطلع نیستند، وادار می‌کنند به یک کارهایی؛ مثلاً فرض کنید که آذربایجان می‌روند یک بساط درست می‌کنند. کردستان یک بساط درست می‌کنند. بلوچستان یک بساط درست می‌کنند. در تهران می‌آیند، در خود تهران غائله درست می‌کنند. در قم می‌آیند غائله درست می‌کنند. بین لشکریها و بین - عرض می‌کنم که - ژاندارمری و شهربانی و اینها مطلب درست می‌کنند. یک مطلب اینطور می‌شود که روی هم رفته یک مملکتی است که هیچ ضابطه‌ای در کار نیست در آن. یعنی اصلاً نظمی در کار نیست در این مملکت. دادگاهش هم نظم ندارد، سپاه پاسدارشان هم همین‌طور، کمیته‌هاشان هم همین‌طور، قوای انتظامی‌شان هم همین‌طور و روی هم رفته اغراض هم که زیاد است. امریکا هم، آنطور که من می‌فهمم، اصل صحبت مداخله نظامی که می‌کنند و مداخله اقتصادی و حصر اقتصادی، این را مقدمه دارد قرار می‌دهد که اذهان آنجا بروند و توطئه داخلی او مغفولٌ عنه باشد. آنکه نهضت شما را و ما را به هم می‌زند، آسیب زده می‌کند از داخل است، از خارج نیست. یعنی دستجاتی که همه الهام از آن طرف مرز می‌گیرند، اینها درصددند که اینجا اوضاع را مغشوش کنند و آنها در خارج منعکس کنند که مسئله ایران اینطوری است. الآن هر جا بروی یک اختلافی است. هر جا بروی، در هر روز در تمام ایران چند تا اعتصاب هست، چند تا راهپیمایی هست، هیاهو هست، تظاهرات هست. عرض می‌کنم - یک همچه مسائلی دارند درست می‌کنند و به جا می‌آورند. و اسباب این می‌شود که خدای نخواسته یکوقت موجه کنند دخالت خودشان را و دخالت کنند. دخالت به این معنا که بگویند یک مملکت هرج و مرجی است باید اینها را سرپرستی کرد. اینها یک اشخاص وحشی هستند محتاج به اینند که یک قَیمی سرشان بگذاریم. یک قَیم برای ما درست بکنند. ما باید اینطور مسائل را توجه کنیم که یکوقت اساس یک کشوری، اساس اسلام، اساس کشور در تزلزل است.

حفظ آرامش ضروریترین نیاز
ما هم یک گرفتاریهای شخصی داریم. یک گرفتاریهای صنفی داریم. اگر اساس یک کشوری در موقع تزلزل است، حالا وقت این نیست که ما به آن مطالبی که مال خودمان است بپردازیم. نظیر اینکه اگر یکوقت خدای نخواسته زلزله آمد، شما می‌نشینید بگویید که ما قضیه نظاممان چه جوری است. شما فوراً می‌روید سراغ اینکه زلزله زده‌ها را بیرون بیاورید. الآن مملکت شما یک مملکتی است که در معرض زلزله است. در معرض انفجار است. در معرض این است که همه زحمتهایی که تا حالا کشیدید به باد برود. نباید ما دامن بزنیم به اینها. ما باید کمک کنیم آرامش را الآن حفظ بکنیم تا رئیس جمهور تعیین بشود، مجلس تعیین بشود. مجلس جای این کارهاست که یک مملکتی را مجلس باید اداره کند. حالا اگر بخواهید هی هر کسی از یک طرف بکشد، و هرکسی یک بهانه‌ای درست کند، و هر روز توی عرض می‌کنم که جاهایی که محتاج به نظم است بی‌نظمی ایجاد بشود، جاهایی که محتاج به استقرار است بی‌استقراری ایجاد بشود، این یک لطمه‌ای به اصل نهضت می‌زند. مطالب حق است، لکن وقت این نیست.

نظیر همین می‌ماند که اگر کسی بخواهد یک مسئله‌ای بگوید، یا یک فرض کنید مطلب علمی را طرح بکند، مطلب صحیح هست، اما آن وقت که سیل آمده دارد ایران را می‌برد، آن وقت وقت مسئله نیست. مسئله درست، اما وقتش نیست. این مسائل صحیح، اما مسائل، الآن شما گرفتار یک مسئله بزرگتر هستید. مسئله داخلی نیست. مسئله خارج و داخل همه هست. شما باید اول آرامش را حفظ کنید تا این مراحلی که تا دو - سه ماهه دیگر ان شاء الله امید است بگذرد، و یک استقراری پیدا کند، وکلا بروند در مجلس، که دیگر این‌جور نباشد که بگویند یک مملکتی است که هیچی آن درست نشده، همه‌اش، همه‌اش به هم خورده است، که لااقل ما به مردم، به دنیا عرضه داریم که ما هم قانونمان تصویب شد و هم رئیس جمهورمان درست شد و هم مجلسمان. و آنها هم ما را، این رژیم را بشناسند. به اینطور تا مستقر بشویم. وقتی مستقر شدیم آن وقت می‌آییم سراغ اینکه این ....

منبع: صحیفه امام خمینی - جلد ۱۲ - صفحات ۶۴ تا ۶۶