خبرنامه دانشجویان ایران: سیدصادق طباطبایینژاد// آرام آرام صدای پای سرمایه گزاران و هیئت های دیپلماتیک و تجاری خارجی در راه های پاستور شنیده می شود.
در روزهای بعد از توافق هسته ای مردان دولت تدبیر و امید در حال تلاش برای عملی نمودن وعده های اقتصادی خود در ایجاد زمینه های ورود سرمایه گزاران خارجی و رفع موانع تولید و اشتغال هستند و مردم عزیز و انقلابی ایران اسلامی به حق از دولت انتظار دارند با شتاب هرچه بیشتر از رکود خارج شویم و رونق اقتصادی رخ دهد.
اما در این میان نباید فراموش کنیم که همان گونه که مقام معظم رهبری(مدظله العالی) فرمودند، رونق اقتصادی جزء در تکیه به سرمایه عظیم انسانی داخلی و برپایی اقتصاد مقاومتی شکل نخواهد گرفت.
از مهم ترین بخش هایی که می تواند در دوران بعد از اجرای برجام و رفع برخی تحریم های ظالمانه علیه ملت ایران مورد توجه قرارگیرد صنعت نفت و گاز و صنعت توریسم و گردشگری است.
در صنعت نفت و گاز در حال حاضر بر اساس برآوردهای صورت گرفته جهت تکمیل فازهای پارس جنوبی و افزایش برداشت از میادین مشترک نیازمند حدود یکصد میلیارد دلار سرمایه گزاری است که حدود 14 میلیارد دلار آن از منابع داخلی در حال تامین است و مابقی آن باید از مشارکت سرمایه گزاران خارجی جذب گردد که البته وزارت نفت نیز باید با عنایت به برخی اشکالات وارد به سبک جدید قراردادهای نفتی و با در نظر گرفتن منافع مردم، اصلاحات مدنظر نهادهای نظارتی را انجام بدهد.
سیاست گذاری حرکت از سمت خام فروشی نفت و گاز به سمت ایجاد صنایع بالا دستی و فروش فرآورده های نفتی با ارزش افزوده بالا باید همواره به عنوان چراغ راه مدنظر قرار گیرد.
در صنعت گردشگری و توریسم بر اساس سند چشم انداز 20 ساله گردشگری ایران، باید در سال 1404 موفق به جذب سالانه 20 میلیون گردشگر خارجی بشویم و سهم درآمد ایران از بازار جهانی را به 1.5 درصد برسانیم که این امر جز در سایه گسترش زیر ساخت های گردشگری در اقصی نقاط کشور و معرفی مناسب و خوب جاذبه های گردشگری محقق نمی گردد که با توجه به افزایش ارتباطات دیپلماتیک و تردد هیئت های اقتصادی گوناگون تحقق آن آسان تر گردیده است.
نگارنده بر این باور است که شرایط پسابرجام مثابه یک شمشیر دو لبه است و در صورتیکه بتوانیم از آن به خوبی استفاده کنیم گشایش های اقتصادی مناسبی رخ خواهد داد.