خبرنامه دانشجویان ایران: جناب آقای روحانی نامه طلبه ای را می خوانید که به هیچ لایه ثروت و قدرتی هم وصل نیست بلد هم نیست خیلی لفظ قلم صحبت کند اما بعد از اینکه تحلیل زیبای شما از مذاکرات اباعبدالله با عمربن سعد را شنید نگران کسوت روحانیت شد و تحلیل های دور از واقع... تا این که اخیرا در یکی از سخنرانی های خویش فرمودید برای انتخاب حاکم ملاک مدیریت مهمتر از تدین است و زیاد بن ابیه ها را به تأسی از علی(ع) بر سر کار می نهید احساس وظیفه می کنم تاریخ را اندکی برایتان مرور کنم تا درس هایی که در جوانی خواندید برایتان تکرار شود:
1- آقای روحانی اشعث بن قیس را که می شناسید منافق معروف را میگویم همان کسی که ابن ابی الحدید می گوید تمام فتنه های حکومت علی(ع) ریشه در او دارد همان کسی که بالای مناره منزلش به وقت هر اذان علی(ع) را کذاب و ساحر می خواند همان آقایی که دخترش جعده قاتل امام حسن(ع) بود همان را می گویم همانی که فرزندانش از سران سپاه عمر بن سعد در کربلا بودند
آقای روحانی می دانستید اشعث در جنگ صفین مسئول میمنه لشگر علی بن ابیطالب بود؟ راستی چرا؟
آقای روحانی علی بن حمزه بطائنی و زیاد بن مروان را که می شناسید همان کسانی که رهبران فرقه واقفیه بودند را میگویم همان هایی که حاضر شدند ولایت امام رضا را انکار کنند و 7 امامی باقی بمانند حضور ذهن که دارید اینها وکلای موسی بن جعفر(ع) در امور مالی بودند راستی چرا؟
جوابش را من میگویم چون موسی بن جعفر بهتر از این ها را نداشت چون امیر المومنین برای جلوگیری از فتنه سنگین تر(حمایت قبیله کنده) مجبور بود اشعث را هم نگاه دارد راستی آقای روحانی فکر می کنم تشبیه مردم ایران به مردم کوفه توهین به این ملت باشد؛ ما در این کشور انسان متدین و مدیر زیاد داریم تا شما مجبور نشوید از زیاد بن ابیه برای استانداری استفاده کنید.
2- شخصیت زیاد بن ابیه هم مانند زبیر دچار استحاله شد زیاد زمان علی(ع) با زیاد زمان معاویه خیلی فرق دارد؛ آقای روحانی نیاز نیست برای توجیه کار خودتان تاریخ را برای عوام جامعه تحریف کنید و زیاد زمان علی(ع) را با زیاد زمان معاویه یکی کنید.
3- آقای روحانی اصحاب اهل بیت وقتی الگو می شوند که از اهل بیت نص در تایید آنها داشته باشیم نه صرف انتصاب یا عزل آنها شما در همه تاریخ عبارتی از اهل بیت در تأیید شخصیت زیاد پیدا می کنید؟ اما من افرادی را سراغ دارم که در فراقشان علی(ع) ساعت ها گریست؛ مالک را می گویم (و ما المالک) جعفر و حمزه را می گویم (واجعفراه واحمزتاه) محمد بن ابی بکر را می گویم که حضرت فرمود: غصه ما در عزای محمد از شادی معاویه در قتلش بیشتر است.
مؤمن خدا ما عمارو مالک کم نداریم فقط لازم است چشمانتان را باز کنید، باز خدارا شکر که اقرار کردید از زیاد بن ابیه ها در دولتتان استفاده می کنید، حداقل مردم کارهای شما را پای ولی نمی نویسند.