به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ طی چند سال اخیر غلط نویسی املایی و نگارشی در سطح جامعه بشدت گسترش یافته است. غلطهایی که نمونه آن هم بین مسئولان و هم در سطح جامعه دیده میشود و نمیتوان آن را یک خطای عادی بشمار آورد. این غلط نویسی به چه بحرانی ختم خواهد شد؟
۱- خردادماه ۱۳۹۴ بود که مدیرکل دوره ابتدایی وزارت آموزش و پرورش خبر از مردود شدن بیش از ۴۲هزار دانشآموز پایه اولی خبر داد. آماری که نشان دهنده افت شدید توانایی خواندن و نوشتن این دانشآموزان و انتقال این ناتوانی به مقاطع تحصیلی بالاتر است. این معضل اما زمانی عمق بیشتری یافت که با گسترش فضای مجازی ادبیات خاص آن نیز وارد محاوره و صد البته نوشتار دانش آموزان شده است.
۲- س، یعنی سلام. اصل، یعنی خودت را معرفی کن. فازت چیه ، یعنی چه نیتی در سر داری و هدفت چیست؟ خخخخخ هم تعبیر میشود به یک خنده تمسخرآمیز. بای هم یعنی خداحافظ. حال تصور کنید علاوه بر این ادبیات خاص فضای مجازی نگارش کلمات نیز به یک اصل تبدیل میشود؛ عایا، میخام برم، فک کنم، خاب بودم، عجیب و قریب، اسلا، سرم شلوقه، مگه فزولی؟ عجیجم و .... نگارشی که این روزها با تصاویری که معلمان از برگههای امتحانی دانشآموزان در فضای مجازی منتشر میکنند میتوان نمونه های آن را به وفور دید.
۳- این بلبشوی ادبیاتی زمانی جلب توجه میکند که نمونههای آن را میتوان در سطح وزیر و نماینده مجلس دید. به عنوان مثال حاجی بابایی وزیر سابق آموزشوپرورش در جدیدترین توئیت خود چنین نوشته است: «زشتتر از دو تن سکه، اختلاس اعتماد مردم است، کسی که اعتماد مردم را خطشه دار کند و امنیت کشور را متزلزل کند مذموم است باید در برابر آن ایستاد». جدای از غلط املایی کلمه خدشه، ایرادات نگارشی این متن کوتاه نیز قابل توجه است. یا وقتی نماینده مجلس نام موزه «لوور» را که شهرۀ خاص و عام است به صورت لور، لوبر، لووِر و لووُر تلفظ میکند و سرانجام با تذکر چند نماینده نام درست را برزبان میآورد را میتوان نشانه ضعف گسترده در ادبیات و سواد خواص و عوام جامعه دانست. طنز تلخ ماجرای این نماینده آنجاست که وی دبیر گروه دوستی پارلمانی ایران و فرانسه است. چگونه ممکن است فردی که در سوابق او معاونت دانشجویی دانشگاه فرهنگیان و فعالیتهای علمی از جمله مقالات ISI و مقالات علمی و پژوهشی و مدرک او دکتری پزشکی ذکر شده نداند «لوور» کجاست و موزه لوور چیست؟
۴- در نمونه دیگر میتوان به سخنان رییس شورای شهر شیراز اشاره کرد. احمدرضا دستغیب، رئیس شورای شهر شیراز در یک برنامه زنده تلویزیونی وقتی درباره قرابت معماری شیراز و ونیز صحبت میکرد ونیز را ابتدا یکی از شهرهای سوئیس برشمرد و بلافاصله گفت سوئد و بعد از تذکر چندباره مجری برنامه فهمید این شهر در ایتالیا قرار دارد. البته بر خلاف مجلس که در آن صدا به صدا نمیرسید و کسی به آن سخنران پراشتباه یادآوری نکرد، «موضع» غلط است و «موزه» درست، در این برنامه تلویزیونی زود به سخنران مطلب را رساندند.
۵- غلط نویسی، بیسوادی اطلاعات عمومی و در نهایت پیدایش ادبیات جدید بین نسل نوجوان و جوان کشور سبب شده تا زنگ هشدار سقوط علمی در جامعه به صدا درآید. اینکه وزیر و وکیل و سلبریتی و عامه مردم غلط مینویسند، غلط میخوانند و بر این روند تاکید دارند یعنی آینده کشور روشن نیست. اگر فکری به حال امروز ادبیات کشور نکنیم فردا باید از راس تا ذیل شاهد مسئولان و جامعهای باشیم که ادبیات فاخر وسلیس خود را فراموش کرده و غلط اندر غلط به پیش میروند.
* گزارش از محسن فیض الله زاده