به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علیرضا فقیهیراد/// از منظر راهبردی قطعا ما در قله پیروزی تاریخی و تمدنی قرار داریم. چنین قدرت و اقتداری در چند سده گذشته تاریخ ایران سابقه ندارد. خاک ایران در ۳۰۰ سال گذشته آماج حمله و دست اندازی دشمن و تحقیر و لگدکوب شدن مردم بوده و نتیجه هر جنگ و مذاکره و اعلام بی طرفی هم جداشدن قسمتی از خاک بوده، از هرات تا آرارات یا گرفتار قحطی و تیفوس و حقارت شده است. روزگاری در شهریور ۱۳۲۰ در دوره رضاخان با ادعای ارتش قدرتمند فقط در ۷۲ ساعت ایران اشغال شد،کاپیتولاسیون و شوهر دادن بحرین عرف حاکم بود.
اکنون ایران اسلامی با قدرت نیروهای مسلح به پشتوانه مردم در برابر دو ابرقدرت هسته ای بدون رهبر و فرماندهان ایستاد. دشمن نه تنها نتوانست آرزوهای خودش را از تجزیه، تغییر رژیم، نابودی توان هسته ای و موشکی و حتی بازکردن تنگه هرمز محقق کند که آنچنان سیلی خورد که به گدایی مذاکره افتاد.
ایران امروز الگوی بزرگ مقاومت قهرمانانه در جهان شده است. درهم شکستن هیمنه آمریکا که امروز برای ما عادی شده، رویای آزادگان و مستضعفان جهان از ویتنام تا افغانستان و لیبی و عراق و بردگان سیاه پوست بود.
مردم مبعوث شده تحت محاصره و فشار بعد از ۱۰۵ شب در خیابان ها رجز می خوانند بر تداوم جنگ اصرار می کنند این پدیده عجیب تاریخی را ببینیم و افتخار کنیم و مسئولین هم قدر بنهند. لذا حجاب معاصرت و تحولات پیرامون تفاهم کذایی موجب نشود که عظمت این پیروزی بی بدیل را نبینیم.
اما نقطه ثقل مطالبات مردمی چیز جز این نیست که دستگاه سیاسی و دیپلماسی نیز دقیقا در چنین سطح بالا و تاریخی بایستاد تا نقطه پشیمانی دشمن و تحقق نظم نوین منطقه ای برمدار جبهه مقاومت و دستاوردهای این پیروزی را پای میز مذاکره و تفاهم با دشمن از دست ندهد. نبرد ادامه دارد ناامیدی و یاس در میانه جنگ وجودی معنا ندارد خود را برای مراحل جدید نبرد آماده کنیم تا این پیروزی را تثبیت کنیم.
وَمَا النَّصرُ إِلّا مِن عِندِ اللَّهِ العَزیزِ الحَکیمِ