نکته اولی که از این موضوع به ذهنم میرسد این است که قطعا با آمدن هر کدام از این دو نفر سیاست خصمانه آمریکا با ما تغییری نمیکند. چرا که تابحال نه ما از موضع بحق خود که استقلال و تکیه برخود است کوتاه آمدهایم و نه آنان موضع زورگویی و استثمارطلبانه خود را کنار گذاشتهاند. دوم اینکه اصلا دولت، دستگاه تصمیمگیر در ایالت متحده نیست بلکه صرفا راه رسیدن به سیاست گذاریهای کلانی که در آیپک تدبیر میشود را تدوین می کنند.
بحث اصلی روی شیوه اعمال این سیاستهای خصمانه است، ذاتا جمهوریخواهان در آمریکا سیاستهای خشونت طلبانه و رو به توحش دارند، بر عکس دموکراتها که به اصطلاح خودمانی با پنبه سر می برند.
اگر دقت کرده باشید کلینتون در دوره تصدیش بر وزارت امور خارجه بیش از صد سفر انجام داد تا دنیا وجود گروهی بنام داعش را بپذیرد و با آن کنار بیاید. در کل دموکراتها سیاستهای استعماری خود را با خنده و وعده دروغ بر مردم دنیا تحمیل میکنند. همین میشود که عدهای ساده لوح رئیسجمهور آمریکا را مودب و باهوش مییابند.
معتقدم ادامه حضور دموکراتها بر مسند قدرت در ایالت متحده، به مراتب خطرناکتر از حضور جمهوریخواهان برای دنیا و حتی خود ایران است.
با توجه به سیاست هایی که اعتدالگرایان در برخورد با آمریکا گرفتهاند، بیم آن است که آقایان با اعتماد غیر منطقیشان به برجامهای 2 و 3 بیندیشند و کشور را دچار بحران و آدرس غلط دیگری کنند.
* رئیس سازمان بسیج دانشجویی کشور
