گروه های خبری
آرشیو
ف
کد خبر: 420661

آرش وثاقتی جلال

ترور یک قهرمان ، خیانتی در حق بشریت

درست است که بنا بر صدر ماده هفت اساسنامه رم شاهد حمله­ای در چهارچوب گسترده بر ضد جمعیت غیر نظامی نیستیم و اساساً شروط احصا شده در این ماده چندان سنخیتّی با حادثۀ ما وَقَع ندارد. امّا اگر پایمان را کمی فراتر از تعاریف مندرج در اساسنامه بگذاریم، دقیق تر به آنچه که روی داده بنگریم و صرفاَ جنایت علیه بشریت را در لابه لای سطور موجود در این اساسنامه خلاصه نکنیم؛ منصفانه است که عواقب ترور فرودگاه بغداد را جنایت و خیانتی علیه بشریت بدانیم.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از آرش وثاقتی جلال، دانشجوی کارشناسی ارشد پیوسته علوم قضایی/// هنگامی که بوی سرد خون و تندی باروت سرتاسر سوریه و شمال غرب عراق را فراگرفته بود؛  زمانی که سایۀ شومِ پرچم­های سیاه داعش بر شهرها و خانه­های مردم بین­النهرین سنگینی می­کرد؛ آن­گاه که هیچ زمزمه­ای از امید بر لب­ها نبود و هیچ آرزویی برای رهایی از بحران در دلِ مسلمینِ سوری و عراقی جریان نداشت؛ روزگارِ تاریک و عجین به خونِ مظلومین در پیشگاه جهانیان قرارگرفت؛ رقه، رمادی، فلوجه، الانبار، موصل و لاذقیه یکی پس از دیگری زیر آتشِ توپ و تانکِ داعش  قد خم کرد و اراضی میان رودان در گرد و غبار جولان تویوتاهای مسلح به دوشکا محو شد؛ مردم بی­پناهِ منطقه به سرنوشتی تلخ و نکبت­بار دچار شدند. سرنوشتی بدتر از بیانیه بالفور و ولادت نحس اسرائیل...

در اوجِ نومیدی و ظلمات بشری به ناگه بارقۀ نوری از حوالی آمرلی طلوع کرد و قهرمانی از دیار پارس به پا خاست و با صبر، استقامت، ایمان و تقوا همچون مولایش علی بن ابی طالب بر هیمنۀ پوشالی دشمن تاخت و ناجی عراق، شام،خاورمیانه و جهان شد. ژنرال سلیمانی همان امید، همان آرزو و همان حلقۀ مفقودۀ اتحاد از دست رفتۀ جوانان عراقی و سوری شد تا آنها نیز در برابر خصمِ بر پا خیزند و مقاومت کنند. حضور مؤمنانه و خستگی­ناپذیر در میدان نبرد، سبب شد تا دولت خودخوانده داعش به تدریج مغلوب و بعد از مدتی کوتاه به طور کلی سرنگون و نابود گردد.

ترور یک قهرمان ، خیانتی در حق بشریت

جنایت­های هولناک وحوش تکفیری و سلفی به قدری گسترده، سازمان یافته و دردآور بود که حتی برشمردن و مرور آنها نیز دل را آکنده از غم و اندوه می­کند. نقض فاحش حقوق بشر و نسل کشی­های متعدد و به بردگی گرفتن زنان و کودکان  مظلومِ ایزدی تنها نمونه­های کوچکی است از آنچه که در دولت به ظاهر اسلامی عراق و شام (داعش) روی داده است. سردار سلیمانی و هم­رزمان شهیدش با نثار جان و ایثار در مقابله با چنین جنایت­هایی؛ نه تنها به دفاع از خاک وطن برخاستند بلکه خدمتی بزرگ به جامعه بشری کرده و بدل  به ارمغان آوردندۀ صلح و امنیت منطقه­ای و فرامنطقه­ای شدند. اگر ساز وکار و معیارهای بین­المللی بر حسب انصاف و واقع­بینی بنا می­شد، پس از پایان توحّشِ داعش، جایزۀ صلح نوبل باید به سردار ایرانی می­رسید. امّا  افسوس و صد افسوس که مزد ایثار و جان فشانی­هایِ این سردارِ عَلَوی در شبی سرد، در فرودگاه بغداد با آتش سوزان داده شد. با این حال، آنچه که مسلم است؛ شهید سلیمانی قهرمان مبارزه با تروریسم جهانی، حافظ صلح منطقه و ناجی میلیون­ها انسان غیرنظامی و بی­گناه بوده و این انکار ناپدیر است.

به قتل رساندن یک مقام دولتی و عالی رتبه  در زمان غیرمناقشه، آن هم در شرایط صلح و در یک کشور ثالث؛ بدون شک نقض کنوانسیون­های متعدد بین­المللی نظیر ژنو و کنوانسیون1973 و قطعنامه 1368 شورای امنیت بوده و مسلماً غیر قانونی و ذیل عناوین تروریسم  بین­المللی قابل تفسیر است.  همچنین عاملان و آمران به ترور را از این راه می­توان محاکمه و تعقیب کرد. همانگونه که در این مدت بر این  وادی بسیار سخن رفته است. امّا به اعتقاد نویسندۀ این سطور  از زاویۀ دیگر نیز  می­توان  به این واقعۀ حزین نگریست وابعاد ویرانگر و مخرب آن را مورد بررسی و تحلیل قرارداد. به راستی ترور ناجوانمردانه سپهبد سلیمانی همانا جنایتی بود در حق بشریت.

شاید عنوان به کار رفته کمی دور از ذهن و مبالغه­آمیز و از منظر حقوق و قواعد بین­الملل غیر قابل انطباق باشد. شاید  ایراد شود که چنین حادثه­ای با هیچ یک از موارد مندرج در بندهای یازده­گانه مادۀ هفتم اساسنامه رم قابل تطبیق نیست. طبق آنچه که در کتب و مبانی حقوق بین­المللی تعریف می گردد،جرم جنایت علیه بشریت، آن هم بر گروه و جامعه­ای مشخص، با عددی نسبتا بالا و به صورت مکرر، قابلیت وقوع دارد. حال اینکه به قتل رساندن فرد یا افراد محدود را نمی توانیم در این مقوله بگنجانیم. حتی برخی شروط صدر ماده هفتم اساسنامه و توضیحات تکمیلی آن، منطبق با ویژگی های این حادثه  نبوده. لذا چنین عنوان مجرمانه ای را نمی‌توان بر قاتلان شهدای فرودگاه بغداد بار کرد.

درست است که بنا بر صدر ماده هفت اساسنامه رم شاهد حمله­ای در چهارچوب گسترده بر ضد جمعیت غیر نظامی نیستیم و اساساً شروط احصا شده در این ماده چندان سنخیتّی با حادثۀ ما وَقَع ندارد. امّا اگر پایمان را کمی فراتر از تعاریف مندرج در اساسنامه بگذاریم، دقیق تر به آنچه که روی داده بنگریم و صرفاَ جنایت علیه بشریت را در لابه لای سطور  موجود در این اساسنامه خلاصه نکنیم؛ منصفانه است که عواقب ترور فرودگاه بغداد را جنایت و خیانتی علیه بشریت بدانیم.

به قتل رساندن قهرمان مبارزه با تروریسم و حافظ و پاسدار امنیت ابناء بشر در یک تحلیل منطقی و نگاه عقلانی خود جراحتی کاری بر پیکرۀ انسانیّت و خدمت به همان قاتلان و جنایت­کاران علیه بشریت است. چگونه می­شود افرادی را که حامی و عامل صیانت از جان و مال آدمی هستند، بکشند و به آن جامعه بشری آسیب و گزندی وارد نشود؟ از بین بردن پایه­های حفظ و نگهبانی از جامعه جهانی خود سبب بروز خطر و ایجاد آسیب بیشتر  بر آن است. این عمل را چه می­توان نام نهاد؟ آیا جنایت علیه آدمی و حقوق حقۀ او نیست­؟

گرچه باید اشاره کرد و متذکر شد، حمله­ای که شب سوم ژانویه 2020 در فرودگاه بغداد به وقوع پیوست، هم سازمان یافته بود و هم گسترده. به قدری گسترده که میلیون ها انسان را داغ دار و محزون کرد. همچنین علم به ارتکاب آن توسط عاملان و آمران ترور نیز وجود داشت. این جنایت از منظر گستردگی و در برداشتنِ مقاصد سیاسی و آثار و عواقب زیان­بار و مهم نیز کاملاً مشهود و مسلّم است. کماکان پس از گذشت 2 سال از آن شب، هنوز هم  تحلیلگران بسیاری در خصوص عواقب و آثار ویران کنندۀ  این حادثۀ شوم برای امنیت منطقه، بحث و تبادل نظر می­نمایند که خود حکایت از ابعاد وسیع  این ترور ناجوانمردانه دارد.

اگر مجامع بین المللی و داعیه داران صلح و حافظین حقوق انسان، در پی محکوم کردن و برخورد کیفری با عاملان چنین ترور شنیع و ناجوانمردانه­ای  بر نیاید، خیانتی دو چندان و بزرگ­تر در حق عالی­ترین مفاهیم و ارزش­های انسانی و بشری نموده اند. ژنرال سلیمانی تنها یک مستشار نظامی نبود. او در قامت دیپلماتی کارکشته ولو غیر رسمی و رایزنی دل­سوز و مدبّر در میادین گوناگون و بحران­های متعدد منطقه­ای حضور داشت.  بسیاری از خصومت­های  مذهبی و قومی را حل و فصل می­کرد. سر­دار به برقراری صلح از افغانسان و پاکستان تا سوریه و عراق و به شکل­گیری و تحکیمِ روابط سازنده میان دولِ خاورمیانه کمک شایانی کرده است. همه آنچه که مدعیان صلح جهانی در به سر­انجام رساندنِ آن عاجز و ناتوان بوده­اند، توسط ژنرال ایرانی و همراهان شهید مطهرش محقق شده است.  

برای پاسداشت چنین ارزش­های ذاتی و متعالی هم که شده، باید در پی تعقیب متجاوزان به حقوق بشر و عاملان ترور رفت. از دست دادنِ ژنرال حافظ امینت و حامل صلح و مودّت برای میلیون­ها انسان حزن­انگیز و دردآور است. چنین جنایتی هرگز نباید از جانب محافل حقوقی و مجامع بین­المللی بی­پاسخ بماند. چرا که سکوت در برابر این جنایت، خیانت بر بشریت است.    

مرتبط ها
نظرات
chapta
حداکثر تعداد کاراکتر نظر 200 ميياشد .
نظراتی که حاوی توهین یا افترا به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران باشد و یا با قوانین جمهوری اسلامی ایران و آموزه‌های دینی مغایرت داشته باشد منتشر نخواهد شد - لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
تورهای مسافرتی آفری
  • نظرسنجی

    با کدام شیوه‌ی تحصیل در ترم آینده موافق هستید؟

    آموزش حضوری - امتحانات حضوری
    آموزش مجازی - امتحانات حضوری
    آموزش مجازی - امتحانات مجازی
    مشاهده نتایج