به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سید مصطفی موسوی نژاد/// امروز دیدم آقای قالیباف فرمودند: «نشنیدن صدای مردم یعنی هل دادن آنها به سمت دشمن و میدانیم که دشمن به این مردم رحم نخواهد کرد و از آنها قربانی میسازد. چه با رنج تحریم و چه با زخم آشوب.»
از هر سو که بررسی میکنم، میبینم عجب حرف دقیقی! اما سوالی که پیش میآید این است که چرا در ایامی که گرانیها مردم را بشدت ناراحت کرده بود، شما جلوی استیضاحها را در مجلس گرفتید؟
بدیهی بود وقتی یک نفر مثل وزیر کملیاقت جهادکشاورزی اگر استیضاح میشد، بخشی از خشم مردم کاسته شود. استیضاح چندین وزیر را نگهداشتهاید! هر چه نمایندگان معترض این شرایط هستند، مقابل آن ایستادگی میکنید، مجلس را عقیم کردهاید و بخشی از این خشم به خیابان میرود. یا وقتی مجلس، همتی را استیضاح میکند اما رئیسجمهور بلافاصله او را به ریاست بانک مرکزی منصوب میکند و هیچ صدای اعتراضی از مجلس بیرون نمیآید، طبیعی است که مردم شاکی شوند. حتی آقای آجرلو از نزدیکان جناب قالیباف مصاحبه میکند و میگوید استیضاح چند وقت پیش همتی سیاسی بود نه اقتصادی! از مجموعه این عوامل چیزی جز تشدید خشم مردم بر میآید؟
امروز هم کار به جایی رسیده است که وسط شرایط جنگی نمیشود وزیری را استیضاح نمود. اما اگر توصیه چند روز پیش مقام معظم رهبری را که فرمودند وزرا برای بهبود معیشت مردم دو برابر کار کنند، سرلوحه کار مجلس قرار بدهید، دو سه ماه دیگر باید بررسی شود آیا در این شرایط سخت اقتصادی مردم، آیا وزرا تلاش خود را دو برابر کردهاند یا خیر؟ اگر همچنان در بر همان پاشنه میچرخید، استیضاح وزرا قطعا باید دوباره از سر گرفته شود.
