به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یک بیلبورد در شهر سانفرانسیسکو سرویس جدیدی به نام چت جیبی (ChatTJB) را تبلیغ میکند و روی آن با حروف درشت نوشته شده است: برترین رابط چتبات مبتنی بر هوش مصنوعی. اما در توضیحی بسیار کوچک در پایین بیلبورد که بخشی از آن هم پشت یک درخت پنهان شده، آمده است که هوش مصنوعی در اینجا مخفف Average Individual به معنای فردی معمولی است، نه Artificial Intelligence به معنای هوش مصنوعی.
به نقل از فیوچریسم، در واقع، وقتی با چتجیبی صحبت میکنید، طرف گفتوگوی شما نه یک مدل هوش مصنوعی، بلکه تنها یک انسان به نام تاکر برایانت است.
برایانت، هنرمند و کارمند سابق گوگل، در ویدئویی در شبکههای اجتماعی گفت: من بدترین مدل زبانی بزرگ تاریخ را ساختهام و قرار است همه چیز را متحول کند. تصور کنید پشت چت جیپیتی فقط خودم باشم که دستی و بدون کمک هوش مصنوعی، توصیههای نه چندان خوبی میدهم.
این سرویس «هوش دستساز، ساختهشده توسط یک انسان» توصیف شده است. در صفحه توضیحات آن آمده که به جای یک مدل زبانی بزرگ (LLM)، این تجربه را میتوان «تجربه زبانی بزرگ تک اپراتوری» (LLE) نامید.
وبسایت توضیح میدهد: به جای آنکه پاسخها از یک مدل احتمالاتی تولید شوند، هر پرسش توسط یک سامانه اختصاصی استدلال زیستی پردازش میشود؛ بنابراین پاسخها کاملا قابل درک، غیرمصنوعی و دارای مسئول مشخص هستند.
به زبان ساده، شما سؤال میپرسید، تاکر آن را میخواند، دربارهاش فکر میکند و هر زمان که بیدار و باانگیزه باشد، برایتان پاسخ مینویسد.
انتقاد از «تسلیم شناختی» در برابر هوش مصنوعی
برایانت میگوید انگیزهاش از راهاندازی این پروژه، پدیدهای به نام «تسلیم شناختی» (Cognitive Surrender) بوده است؛ اصطلاحی که در پژوهشی از محققان مدرسه کسبوکار وارتون دانشگاه پنسیلوانیا مطرح شده است.
این مفهوم به تمایل کاربران برای واگذاری تفکر انتقادی خود به چتباتها اشاره دارد؛ یعنی زمانی که صرفا به دلیل لحن مطمئن پاسخها، توصیههای آنها را میپذیرند، حتی اگر اشتباه یا گمراهکننده باشند.
او میگوید: ما آنقدر به پاسخهای سریع، مطمئن و ظاهرا هوشمندانه هوش مصنوعی عادت کردهایم که تقریبا دیگر آنها را زیر سؤال نمیبریم. من مخالف هوش مصنوعی نیستم، اما بعضی از ما به محض ورود به آن رابط کاربری، تفکر انتقادی را کنار میگذاریم.
چتباتی که عمدا بد است
به گفته برایانت، چتجیبی عمدا تجربهای «بینهایت بدتر» از چتباتهای امروزی ارائه میدهد تا کاربران را وادار کند دوباره فکر کنند.
او میگوید: پاسخهای من آهسته خواهند بود. احتمالا درست نیستند؛ شاید هم باشند، اما قطعا مبهم خواهند بود. تجربه خوبی نخواهید داشت.
علاوه بر پاسخهای متنی، اگر از آن بخواهید تصویری تولید کند، برایتان نقاشیهای دستی کشیده شده، ارسال میکند.
برایانت میگوید: میخواهم تجربه به قدری نامناسب از چیزی داشته باشید که ظاهرش شبیه هوش مصنوعی است، تا دفعه بعد که یک مدل زبانی پاسخی منطقی و روان به شما داد، یادتان بیاید چت جیبی در پاسخ به سوال مالیاتیتان فقط یک هایکو درباره کلاغها نوشت. شاید همان لحظه کمی بیشتر مکث کنید و به خودتان یادآوری کنید که صرفا چون یک چتبات روان و مطمئن حرف میزند، نباید فکر کردن را کنار بگذارید.
این کارمند سابق گوگل در نهایت نتیجه میگیرد: مرحله بعدی تکامل هوش مصنوعی، پوچیِ انسانی است.
