به گزارش خبرنگار تشکل های دانشجویی«خبرنامه دانشجویان ایران»؛ بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی در نامه سرگشاده به قالیباف انتقاداتی را پیرامون عملکرد رئیس مجلس و خنثیسازی مجلس شورای اسلامی مطرح کرد.
متن کامل نامه به شرح زیر است:
جناب آقای دکتر محمدباقر قالیباف
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی
سلام و احترام؛
آنچه در ادامه میخوانید، بخشی از نکاتی است که به حکم فریضه و از روی شفقت، با توجه به عملکرد و مواضع چند ماههٔ اخیر جنابعالی، لازم دیدیم با شما در میان بگذاریم. موفقیت شما را در میدانهای امروز، موفقیت همهٔ مردم ایران میدانیم و اهمال یا ناکامی در این نبرد را به زیان تمامیت ایران.
۱. بازتولید دوگانهٔ کاذبِ مقاومت و توسعه
جنابعالی در سفر اخیر خود به بغداد، گزارهای را بر زبان آوردید که نه با مبانی معرفتی انقلاب اسلامی سازگار بود و نه با عقلانیت سیاسیِ متناسب با بزنگاههای برونمرزی. سخن گفتن از «بیثمر بودن اقتدار نظامی در شرایط عصر» و «گرسنگی مردم»، اگرچه در نگاه نخست صبغهای از شفقت بر معیشت خلق دارد، اما در نگاهی ژرفتر، تن دادن به همان دوگانههای منسوخ و واهیِ «توسعه در برابر مقاومت» است!
جناب آقای قالیباف! توان دفاعی کشور، رقیب رفاه و گشایش اقتصادی نیست، بلکه خاستگاه و تکیهگاه آن است. با کدام منطق مبتنی بر حکمت، تکیهگاه امنیت را در کفهٔ مقابل نان و تدبیر زندگی مردم قرار دادید؟ مردم نمیخواهند شما را در ادامهٔ آن شجرهٔ ناپاکِ سیاسی ببینند که سالها کشور را با همین دوگانههای دروغین به عقب راندند؛ هم بر مقاومت زخم زدند و هم توسعه را از آیندهٔ این کشور دریغ کردند.
۲. تعطیلی عملیاتی و انفعال ساختاری مجلس
جناب آقای قالیباف!
چگونه است که علیرغم پیشبینیهای حقوقی و مجوز صریح کمیسیون آییننامهٔ داخلی مجلس در ماههای پیش از تلاطمات جاری جهت انعقاد جلسات در مکانی خارج از صحن بهارستان، جنابعالی هیچ تمهید و تدبیری برای پایداری و اثربخشی بیشتر نهاد قانونگذاری در چنین شرایط حساسی نیندیشیدید؟
جای حیرت است که در روزهای نیاز مبرم کشور به قانونگذاری هوشمندانه، به همین برگزاری کمرنگ و نیمهتشریفاتی جلسات رضایت دادهاید! حتی اگر برگزاری مجازی جلسات را ـ که البته در قانون به عنوان آخرین راه پیشبینی شده ـ بپذیریم، چرا با وجود تعطیلی چندماهه و تراکم عقبماندگیهای تقنینی در کشور، هیچ عزمی برای افزایش تعداد جلسات مجازی دیده نمیشود و حتی با لغو مکرر آنها مواجه هستیم؟
جای تأسف است که جنبش دانشجویی مجبور است مطالبات و اندازههای صریح رهبر معظم انقلاب را در خصوص ضرورت قانونگذاری در موضوع راهبردیِ تنگهٔ هرمز ـ که هنوز طرح آن در مجلس تعیین تکلیف نشده ـ به جنابعالی یادآوری کند. الحذر!
۳. از شعار «نفی رئیسسالاری» تا مسلوبالاختیار ساختن نمایندگان
جناب آقای رئیس!
حافظهٔ انتخاباتی مردم و دانشجویان آنقدر کوتاه نیست که شعارها و بیانیههای انتخاباتی جنابعالی در زمستان ۱۳۹۸ را فراموش کند. شما روزی با نقدهای تند بر الگوهای مدیریت گذشته در مجلس، از ضرورت برچیدن ساختار «ریاستمحور» مجلس و پایان دادن به بدعت «نماینده و نمایندهتر» سخن میگفتید و خواستار بازگرداندن اقتدار به بدنهٔ ۲۹۰ نفرهٔ نمایندگان بودید.
اما امروز کارنامهٔ مدیریت شما بر صندلی ریاست، تصویر معکوس و دردناکی از همین شعارها و وعدههاست! شما نه تنها آن ساختار تمرکزگرا را اصلاح نکردید، بلکه با تعمیق انحصارگری در ریاست مجلس، شأن و هویت نمایندگی را به نازلترین سطح ممکن تنزل دادید.
۴. نظارت را در مسلخ مصلحتتراشیهای فردی کند نکنید!
جناب آقای قالیباف!
تیغ نظارت را که شریان حیاتی جمهوری بود، در مسلخ مصلحتتراشیهای فردی و کنترل هیئت رئیسه، کُند و بیاثر کردید. خمول تدریجی مجلس در برابر مسائل کشور، خطرات بزرگی چون تودهایتر شدن ساخت سیاسی کشور را به همراه دارد که اگر امروز از آن پیشگیری نکنید، میتواند عواقب سختی را متوجه کشور کند.
نظارتی که دائم به آن استشهاد میکنید، کدام یک از مسائل واقعی مردم را حل کرده است؟ ثمرهٔ ملموس آن در کشور چه بوده؟ کدام یک از ابزارهای نظارتیِ مصرح در قانون اساسی را به خروجی بازدارنده و ملموس منتج کردهاید؟
۵. ریاست بر چه چیزی؟
فراموش نکنید که جایگاه رئیس مجلس، هویتی مستقل و قائم بهذات از باقی نمایندگان ندارد. آیا «بازگرداندن مجلس به مردم و نمایندگان» همین بود که نمایندگان مردم را در تصمیمات کلان کشور اینچنین مسلوبالاختیار سازید؟
وقتی مرجعیت صحن و حیات معنایی مجلس را اینچنین از حیز انتفاع ساقط کردهاید، دقیقاً بر چه چیزی ریاست میکنید؟ آیا مگر مجلسی باقی گذاشتهاید که بر آن ریاست کنید؟
۶. رئیس مجلس در بغداد و غفلت از نظارت بر معیشت در تهران
رئیسمجلسی که در بغداد از دغدغهٔ معیشت مردم و ضرورت توجه به رشد اقتصادی سخن میگوید، در تهران نهادی را اداره میکند که مهمترین ابزار قانونی برای تنظیم اقتصاد، نظارت بر دولت و پاسخ به مطالبات معیشتی مردم است.
حیفا اگر نگران گرسنگی مردم شریف هستید، نیمنگاهی بر عملکرد چندسالهٔ خود در مجلس بیاندازید و این پرسشها را از کارنامهٔ خود آغاز کنید. امروز مردم به مراتب توانایی بیشتری نسبت به شما در ایراد سخنرانی در این موضوعات دارند!
