به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روزنامه ها و رسانه هایی که ادعایشان آزادی بیان است، اما به هر طریقی که می شود، خواه توهین، خواه تمسخر، خواه کاریکاتورهای زشت و ناپسند به سراغ این چهره ها رفته اند.
اما واقعاً این سوال مهمی است که چرا نوک حملات این هجمه ها از روی برخی افراد برداشته نمی شود.
در این میان آیت الله مصباح یزدی همواره مورد طعن و غضب و تمسخر و توهین این رسانه ها شده است.
براستی چرا؟
البته هجمه ها و هتاکی ها به وی چیز تازه ای نیست و منحصر به همین روزهای اخیر هم نمی شود؛ چرا که تیر کینه، کینه توزان نسبت سال ها است که شدت گرفته است؛ از همان زمانی که آیت الله مصباح یزدی در مقابل انحراف ها و سیاست های لیبرالی آقایان قد علم کرد و با استدلال های مستحکم خود پاسخ کسانی را که آرزوی به موزه فرستادن امام خمینی و افکار ایشان را در سر می پروراندند، می داد، از حمله های مداوم آن ها هم بی نصیب نمی ماند.
آن روزها مدعیان “آزادی بیان” به استدلال ها و مباحث مستحکم علمی آیت الله مصیاح یزدی نه با مباحث علمی و منطقی، که با اهانت و هجمه های پی در پی جواب می دادند. شبکه رسانه ای گسترده ای که در اختیار این افراد بود کمتر زمانی بود که خالی از کینه توزی های مدعیان “زنده باد مخالف من” نسبت به مباحث علمی و منطقی مصباح یزدی باشد.
البته شاید عده ای مخالف یک منطقی باشند اما آیا مخالفت با یک منطق دلیل بر بی حرمتی به صاحب منطق است؟ قطعا نیست.
سئوال اساسی که پیش می آید این است که چرا و با چه انگیزه ای عده ای به سهولت شخصیت علمی و برجسته ای چون علامه مصباح یزدی را حتی با دروغ پردازی مورد هجمه قرار می دهند و آشکارا آرزو می کنند که کاش ایشان در مباحث سیاسی ورود نکند؟! اساس دلیل این همه هجمه و اهانت به ایشان از سوی برخی از سیاسیون چیست؟! و چرا هیچ گاه، هیچ کدام از مخالفین ایشان در فضای علمی و منطقی پاسخی به مباحث ایشان نمی دهند و مباحث خود را فقط در اهانت و انتساب مطالب غیرواقعی به علامه خلاصه می کنند؟!
چندی پیش یکی از فعالین دانشجویی در این باره یادداشت قابل تاملی نوشته بود که ذکر بخشی از آن در این روزها خالی از لطف نیست.
نگاهی به سیر هجمه ها به رئیس موسسه آموزشی امام خمینی(ره) در طول سال های گذشته نشان می دهد که بیم اصلی از این همه حمله و دروغ پردازی نسبت به ایشان، تفکرات و دیدگاه های آیت الله مصباح یزدی است که در دفاع از آرمانهای امام خمینی(ره) همواره بر آن تاکید داشتند و دفاع می کنند. رویه علامه مصیاح یزدی نشان داده است که ایشان هیچ گاه کم ترین ابایی از هجمه ها و اهانت های مخالفین و انحصار طلبان نداشته اند و حجم گسترده حملات به ایشان موجب نشده است که کمترین عقب نشینی نسبت به دفاع از آرمان های امام و انقلاب داشته باشد.
همگان می دانند اندیشه ها و مکتب فکری و سیاسی ای که توسط آیت الله مصباح یزدی مطرح می شود، همان دیدگاه های امام خمینی(ره) است که نگاهی به مکتوبات و سخنان حضرت امام و مقایسه آن با آنچه امروز توسط آیت الله مصباح مطرح می شود، این واقعیت را تایید می کند. لذا بدون تردید اصلی ترین و مهم ترین دلیل این همه هجمه ها به آیت الله مصباح یزدی نه صرفا به خاطر شخص ایشان، که به خاطر ترویج اندیشه ها و آرمان های امام خمینی (ره) است. مخالفین رئیس موسسه آموزشی امام خمینی (ره) شاید حتی بعضا در ظاهر ادعای حمایت از امام را هم بکنند، اما امروز بیش از هر زمانی مشخص شده است که دلیل اصلی هجمه های بی محابا آن ها به علامه مصباح یزدی، بیش از هر چیز به خاطر مخالفت و کینه توزی این آقایان با حضرت امام (ره) و اندیشه های ایشان است. پر واضح است که امروز عده ای از اینکه آرمان های ناب امام خمینی (ره) با شجاعت و جسارت مطرح شود، بیم دارند. لذا باید گفت مسئله، رئیس موسسه آموزشی امام خمینی نیست؛ مسئله خود امام خمینی (ره) است.