خبرنامه دانشجویان ایران: یکی از مواردی که از سالهای دور در میان برخی خانوادهها رواج داشته و همچنان تعداد قابل تأملی از مردم جامعه بر آن اعتقاد و باور دارند، آمدن صبر (عطسه) است به گونهای که شخص بر این باور است که تعداد عطسههایش در برنامههای روزمره و یا کاری او بسیار تأثیرگذار است. از این رو "آیتالله شهید دستغیب" درباره این موضوع میگویند که اموری که خداوند منشأ و سبب چیزی قرار نداده و بشر از روی وهم و خیال و پندار نادرست خود آنها را سبب مستقل برای بروز خیر یا شر بیند و به پندار نادرست خود ترتیب اثر دهد، این پندار را "تطیّر" گویند که در حقیقت شریک برای خدا قرار داده است؛ مثلاً میخواست از روی میزان عقلی کاری را انجام دهد خودش یا دیگری عطسهای کرد، اگر این عطسه را سبب شومی آن کار پنداشت و آن را از این جهت ترک کرد، این همان تطیّر و شرک است.
به گزارش فارس، این پندار غلط طوری شایع شده که بسیاری از مردم نام عطسه را "صبر" گذاشتهاند و گاهی که کسی عطسه کند، میگوید صبر آمد و دنبال این کار نباید رفت در حالی که عطسه عقلاً و شرعاً منشأ هیچ امری نیست، بلی شرعاً نشانه رحمت و عافیت عطسهکننده است و نیز شاهد صدق گفتهای که در آن حال گفته شده یا تصمیمی است که در آن حال گرفته شده بود.
