یزدان محمدی
در صدا و سیما قحطی مجری است؟
مدت هاست صدا و سیما با پخش برنامه های تکراری، استفاده از مجریان حاشیه دار، پخش برنامه های بدون بازده راهی را در حال طی کردن است که نتایج آن را می توان از میان خیابان های تهران و شهرهای بزرگ مشاهده کرد.
خبرنامه دانشجویان ایران: یزدان محمدی// فرزاد حسنی که به تازگی دوران ممنوع التصویریاش در رسانه ملی به پایان رسیده است؛ رفتار تاسف باری را در برنامه اکسیر به نمایش گذاشت.
مجری و بازیگر صدا و سیما که طی سال های گذشته حواشی مختلفی را پشت سر گذاشته و به تازگی با برنامه اکسیر به رسانه ملی بازگشته است؛ پنج شنبه شب گذشته و در بخش هایی از این برنامه؛ برای دقایقی رفتار تحقیر آمیزی با یکی از مهمانان برنامه خود داشت و بر خلاف آنچه از چنین برنامه هایی انتظار می رود تا همپای مهمانان و مخاطبان خود پیش برود، مهمان خود را در مقابل دیدگان سایر شرکت کننده ها و دوربین های این برنامه، در موقعیتی نامناسب قرار داده و به استهزاء گرفت.
در صدا و سیما قحطی مجری است؟
این اولین باری نیست که در صدا و سیما مجری برنامه به شدیدترین مشکل ممکن اقدام به کارهای غیراخلاقی اعم از دروغ، تحقیر مهمانان، تمسخر دیگران و یا ترویج یک عمل غیراخلاقی می کنند و معلوم نیست در حال ضبط این برنامه ناظر پخش کجا بوده است که برای بارها این اقدامات تکرار می شود؟
اگر با ممنوع التصویر کردن فردی در صدا و سیما توانستند بعد از مدتی وی را از اشتباهش بازدارند پس این اقدام موثر بوده است، اما وقتی بلافاصله پس از اینکه یک مجری ممنوع التصویر را دوباره بر روی آنتن زنده یکی از شبکه های پرمخاطب خود می برند چه نتیجه ای می توان گرفت؟
رهبرانقلاب سال در دیدار هنرمندان و مسئولان فرهنگی کشور در رابطه با رفتار و گفتار مجریان و برنامه های پخشی در صدا و سیما عنوان می کنند:
"بارهای شما هم بر دوش من است؛ یعنی این برنامهی «سلام صبح بخیر» را که گاهی گوش می کنم، هر کلمهایی که آن آقا می گوید، احساس می کنم که من دارم می گویم؛ یعنی با نگرانی گوش می کنم؛ این را شما بدانید. همهی برنامههای شما را که من گوش می کنم، دغدغه ایی در عمق ذهن من وجود دارد؛ یعنی احساس می کنم که شما دارید حرفی را می زنید که مسؤولیت آن حرف با من است؛ حقیقت قضیه هم این است؛ یعنی مسؤول کار شما من هستم؛ البته نه اینکه شما مسؤول نیستید؛ اما من احساس مسؤولیت می کنم...
نکتهی دیگر در مورد گزارشگرانی است که از افراد گزارش می گیرند. در گزارش ها اولاً باید تأدب را رعایت کرد. من می شنوم که مثلاً گزارشگر سراغ آدمی رفته که دارد ماشینش را می شوید، یا فرضاً دکانش را دارد مرتب می کند؛ بخصوص در مواردی که آن طرف - طبق این معیارهای معمولی - کسی نیست، به او اهانت می کند؛ یا مسخرهاش می کند؛ یا در تعبیراتش، تعبیرات سبکی بهکار میبرد و او را بهصورت مفرد خطاب می کند. اما شما که با همه آنطوری حرف نمی زنید؛ مثلاً به یک خانم دکتر که می رسید، با احترام حرف می زنید؛ به یک دانشجوی سال سوم که می رسید، با احترام حرف می زنید؛ اما به یک شوفر تاکسی که می رسید، می گویید: «تو»!
اینکه نمی شود. باید تأدب مناسب را رعایت کرد؛ ببینید ادب مناسب چیست. البته نمی خواهم بگویم که به همه بگویید «حضرتعالی، جنابعالی، ما خدمت شما رسیدیم» و تعبیرات تعارفآمیز بیخودی به کار ببرید؛ نه، تأدب مناسب را رعایت کنید."رهبرانقلاب، بیست و نه بهمن هزار و سیصد و هفتاد، دیدار با اعضای گروه اجتماعی صدای جمهوری اسلامی ایران
مدت هاست صدا و سیما با پخش برنامه های تکراری، استفاده از مجریان حاشیه دار، پخش برنامه های بدون بازده راهی را در حال طی کردن است که نتایج آن را می توان از میان خیابان های تهران و شهرهای بزرگ مشاهده کرد.