خبرنامه دانشجویان ایران: علی اکبر عباسی// از شخصیتی با مختصات فائزه رفسنجانی دور از انتظار نیست اینچنین اقدامات ساختارشکنانه، چرا که فردی چون او حیات سیاسی اش را در همین رفتارها و اقدامات می بیند. اما اینکه چه چیزی موجب شده تا وی به قدری فضا را برای خود آماده ببیند که بتواند آشکارا دست به چنین اقدامی بزند و نسبت به علنی کردن آن افتخار کند، جای بحث دارد. در واقع چه کسانی و چه رفتارهایی موجب شده اند تا کار به جایی برسد که فرزند یک روحانی سرشناس به خود اجازه بدهد اقدامی را مرتکب شود که اتفاقا برخلاف برخی از مسائل سیاسی دیگر، در قبال آن اتفاق نظر و اجماع گسترده ای وجود دارد.

دیدار دختر هاشمی رفسنجانی با عناصر بهایی و عکس یادگاری گرفتن زیر عکس رهبر بهائیان و انتشار عمومی آن و دفاع وی از این اقدام خود، در حالی صورت گرفته که نفی بهائیت مسئله ای است که نه تنها همه گروه ها و علمای داخلی و شیعی نسبت به آن موضعی قاطع و مشخص دارند، بلکه حتی الازهر و علمای اهل سنت هم مواضع شان در قبال این گروه روشن است. بر همین اساس اقدامی اینچنین از سوی دختر رفسنجانی را باید قابل اهمیت دانست و مقصر را جای دیگری یافت.

اگر قدری مصلحت سنجی های ریاکارانه را کنار بگذاریم و بخواهیم صادقانه به مسئله بپردازیم باید بگوییم که مقصر اصلی این گونه اقدامات، آنهایی هستند که باید در خط مقدم دفاع از مقدسات و مکتب اسلام و تشیع باشند، اما رفت و آمدهای سیاسی موجب شده تا در قبال اقداماتی از این دست، هیچ گونه کارایی نداشته باشند. کسانی که اگر اقدامی صدها درجه نازل تر از این از سوی مثلا رئیس دولت سابق و یا یکی از دولت مردان گذشته رخ می داد فریاد وا اسلاما سر می دادند و همانان که در همین دو سال خیر در هر دیداری که دولتمردان یازدهم با ایشان داشته اند، دولت سابق را از لطف خود بی نصیب نگذاشته اند!

البته موضوع تبرئه دولت گذشته نیست، که انتقادها به آن دولت سر جای خودش باقیست و اقدامات نادرست هیچ دولتی قابلیت دفاع ندارد. لکن مسئله برخورد دوگانه با اتفاقات و رخدادها است. برخوردهای دوگانه ای که حتی علمای دین را هم به خود دچار کرده و شرایطی را برای آن ها به وجود آورده که در قبال رخدادهایی این چنین گستاخانه که علنا مکتب اسلام و تشیع را به سخره می گیرد جز انفعال چیزی از آن ها دیده نمی شود!

البته که نقاب مصلحت سنجی حکم می کند که این سخنان را بر روی کاغذ نیاوریم اما چون قرار است ریاکاری را کنار بگذاریم پس باید بگویم که نتیجه اقدام امروز فائزه رفسنجانی، سکوت دیروز آقایان در قبال فسادهای برادر وی است و نتیجه سکوت و بی تفاتی آقایان در قبال فتنه انگیزی ها و گستاخی های دیروز ابوی وی است و نتیجه بی تفاوتی ها در قبال هجمه های ناجوانمردانه جناب رفسنجانی به ارکان نظام اسلامی است. اقداماتی که اگر هرکدام از آنها از سوی فرد دیگری صورت می گرفت یقینا با واکنش های تندی مواجه می شد. این دوگانگی چیزی است که مع الاسف در مواضع چندسال اخیر برخی از بزرگواران مکرر شاهد بوده ایم و برای یافتن آن نیازی به صغری و کبری چیدن هم نیست.

معلوم است که من و امثال من از فائزه رفسنجانی انتظاری نداریم چرا که او تکلیفش مشخص است. اما من و امثال من از کسانی که به برکت اسلام آبرویی کسب کرده اند انتظار داریم زمانی که فردی اینچنین به خود اجازه می دهد مقدسات اسلامی و شیعی را به سخره بگیرد، بی تفاوت نباشند. و در واقع انتظار داریم اقدام آن ها به گونه ای باشد که اصلا فردی به خود اجازه ندهد دست به چنین اقدامی بزند.

به راستی اگر این اقدام گستاخانه از سوی فردی جز دختر هاشمی رفسنجانی انجام می گرفت، بازهم واکنش های بزرگان حوزه در قبال آن همین گونه بود؟!