۲۱ دی‌ماه را مردم ایران هیچ‌گاه فراموش نخواهند کرد، ۲۱ دی‌ماه مصطفی احمدی روشن را در دل مردم ایران جاودانه کرد و با ترور دانشمندان هسته ای ایران به همه مردم ایران فهماند که در صراط مستقیم قدم برمی‌دارد و نشانه‌اش هم همین ترورها است، دور از ذهن نیست اگر بگوییم این ترورها را در ادامه ترور شخصیت‌ها و علما در اوایل انقلاب است، دشمنان مردم ما اگر روزی شهید مطهری، شهید رجایی، باهنر، بهشتی ویارانش و همچنین ده‌ها تن دیگر را به شهادت رساند تا به خیال خام خود نهال نو پای انقلاب را از بین ببرند در این دوران نیز علی‌محمدی، شهریاری، رضایی‌نژاد، قشقایی و احمدی روشن را به شهادت رساندند تا این بار نگذارند حرکت علمی و هسته ای ایران مانند انقلاب اسلامی به نتیجه مطلوب برسد. اما شاید دردآور تر از شهادت مصطفی احمدی روشن، بغض و اشک‌های علیرضا پسرش بود که تا چندین روز بعد از شهادت پدرش هنوز از ماجرا باخبر نشده بود، در همان زمان کامران نجف زاده در گزارشی به این موضوع پرداخت که در ادامه می‌بینید.