به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به مناسبت ایام لیالی پر فضیلت قدر متن سخنرانی تازه منتشر آیت الله سید محمدمهدی میرباقری که به موضوع شناخت شب قدر و راه رسیدن به درک حقیقی لیله القدر پرداخته است را در ادامه می خوانید:

خداوند شب قدری برای انسان قرار داده است که بابی به سوی بهشت است. امت های گذشته تنها می توانستند به اندازه پیامبرشان رشد کنند و بیشتر از آن نمی توانستند. اما به امت رسول خدا که حضرت قرآن را برای شان آورد شب قدر اعطا شده است، در این شب، درها باز است و اگر کسی به شب قدر ورود پیدا کند وارد بهشت می شود. ولی نکته این است که به خود نبی اکرم هم خطاب می شود که ما به شما شب قدر دادیم، با روایتی که مطرح شد معنایش این است که ولو ما یک دولتی به دشمنان شما می دهیم و به ظاهر بالای منبر شما می نشینند و مردم را به قهقهرا دعوت می کنند، ولی پیامبر! ما به شما لیله القدر دادیم. نگران چه هستی؟ بله ابتلا و امتحانات سختی هم در پیش است.

مقام حضرت فاطمه، مقام شب قدر
شب قدر چیست؟ حدیثی معروف را که فرات بن ابراهیم از امام صادق علیه السلام نقل کرده است را بیان می کنم: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ اللَّیْلَهُ فَاطِمَهُ وَ الْقَدْرُ اللَّهُ فَمَنْ عَرَفَ فَاطِمَهَ حَقَّ مَعْرِفَتِهَا فَقَدْ أَدْرَکَ لَیْلَهَ الْقَدْرِ وَ إِنَّمَا سُمِّیَتْ فَاطِمَهَ لِأَنَّ الْخَلْقَ فُطِمُوا عَن مَعْرِفَتِهَا» حضرت فرمودند شب یعنی فاطمه و قدر هم خداست. بعد فرمود کسی که به شناخت حضرت زهرا برسد شب قدر را درک کرده است. حضرت در ادامه هشدار لطیفی هم می دهند و آن، این که ما گمان می کنیم اگر شناسنامه حضرت را حفظ کنیم به شناخت حضرت می رسیم. می فرماید خداوند، فاطمه را فاطمه نامیده است چون کل خلایق از معرفتش بریدند. فطم یعنی جدا شدن، وقتی که بچه را از شیر می گیرند از آن تعبیر به فطم می شود. در این جا فاطمه به معنای مفطومه است یعنی جدا شده. کل خلایق از معرفت حضرت زهرا بریده اند ولی اگر توانستید به معرفتش برسید به شب قدر رسیدید و آن را درک کردید.

جمع این دو جمله دشوار است. از طرفی می گویند شب قدر است و باید به آن برسید، شب قدر فاطمه است و اگر خودتان را به این وجود مقدس برسانید به شب قدر الهی رسیده اید. از طرف دیگر می گویند که بیهوده طمع خام نکنید، هیچ خلقی به آن جا راه ندارد. لابد نکته ای در آن هست که هم ما را تشویق می کنند و هم نهیب می زنند. حضرت برای ما شب قدرند. وقتی به حضرت برسیم راه مان به سوی خدا نزدیک می شود. به تعبیر دیگر خدای متعال به پیامبر فرمودند درست است که عمر شما کوتاه است اما یک تلاقی بین امت شما و حضرت فاطمه قراردادیم. ما حضرت را به این عالم آوردیم و لباس بشر به او پوشاندیم و تبدیل به حوراء الأنسیه شده است. نور حضرت زهرا به عالم شما آمده است، اگر به آن برسید، کار تمام است و احتیاجی به عمر و عبادات طولانی نیست و می توان با او به حقیقت قرآن رسید. این، برای ماست.

عظمت تحلیل حضرت زهرا و اقدام ایشان در مستوای لیله القدر
امر نسبت به صدیقه طاهره هم، همین گونه است. با بیان قرآن می توان صحبت کرد که ایشان چه کسی بود و چه کار کرد. بنده فقط یک زاویه از آن را بحث می کنم. به نقل از فریقین وجود مقدس نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در رؤیایی دیدند – رؤیای حضرت صادقه است – که دشمنان شان (بنی تیم، بنی عدی و بنی امیه) بالای منبر می روند و مردم را به قهقرا و رو به عقب می برند. یعنی حضرت، قلوب را از دنیا بیرون بردند و متوجه حضرت حق کردند، ولی این ها قلوب را از حضرت حق برمی گردانند و به دنیا متوجه می سازند. دوباره مردم دنیا پرست می شوند.

حضرت نگران شدند؛ چون همان طور که می دانید حضرت شفیع کل اند. حضرت به خدا قول دادند که همه خوب های عالم را به مقصد برسانند و نهایتاً هم این گونه خواهد شد. همه انبیای دیگر مقدمه بعثت حضرت اند. در روایت هست که انبیا شاگردان حضرت اند. در علم ارواح توحید را از حضرت تعلم کردند و حضرت، معلم انبیا بودند. حضرت نگران شدند که چه اتفاقی می افتد؟ جبرییل عرض کرد من مطلع نیستم و این موضوع از افق فهم من بالاتر است.

جبرییل رفت و برگشت، و آیاتی از قرآن را آورد که چند تا از آن آیات نورانی سوره قدر است: «إِنَّا أَنْزَلْناهُ فی لَیْلَهِ الْقَدْرِ * وَ ما أَدْراکَ ما لَیْلَهُ الْقَدْر * لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْر» ما قرآن را که کتاب الهی، کلام خدا و صحیفه جامع همه انبیاست در ظرف شب قدر بر وجود مقدس شما نازل کردیم، شب قدر از هزار ماه بهتر است. یک معنایش این است که شب قدر برای ما از هزار ماه بهتر است. این، درست است. یعنی به اعتبار نبی اکرم به ما شب قدر داده شده است. در روایت آمده است که در محضر ایشان ذکر شد که بعضی از افراد در امت های، گذشته عمرهای طولانی داشتند و گاهی بیش از صد سال در راه خدا شمشیر می زدند و مجاهده می کردند، حضرت به خدای متعال عرضه داشتند در مقابل این عمر طولانی به امت من چه دادی؟ خوب این راه طولانی را چگونه طی کنند؟ خدای متعال بشارت داد که ما شب قدر را به امت شما دادیم. به احترام شما راه شان کوتاه شده است.