
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ این پژوهشکده عملاً از سال ۱۳۸۹ فعالیت خود را آغاز کرده است و فعالیتهای آن در طول ده سال گذشته دو دوره متفاوت «تأسیس» و «تثبیت» را پشت سر گذاشته و در سال ۱۳۹8 در آغاز سومین دوره فعالیت خود به عنوان «دوره توسعه» قرار گرفت. در این مرحله ابتدا تقاضای ارتقای «مرکز پژوهشی» مزبور به «پژوهشکده» و تغییر عناوین گروه های پژوهشی قبلی و تأسیس گروههای جدید با عناوین گروه حقوق مضاف- گروه نظریه پردازی و نواندیشی حقوقی و گروه مطالعات تأثیر اجتماعی قوانین به وزارت علوم تقدیم و برای مرحله توسعه فعالیت نیز پرسشنامههای لازم تهیه و عملکرد مرکز مطابق با استانداردها و شیوه نامهها و رویههای وزارت علوم تهیه و به معاونت پژوهشی وزارت علوم ارائه شد. همچنین جلسات دفاع از عملکرد مزبور تشکیل مبانی توسعه فعالیت این مرکز ارائه شده بود. در این برنامه توسعه ضمن ارتقای ساختار «مرکز پژوهشی» به «پژوهشکده» تغییراتی در عنوان مرکز پژوهشی و نیز گروههای پژوهشی تابعه ایجاد شد. در این تغییرات عنوان «مرکز پژوهشی دانشنامههای حقوقی علامه» به «پژوهشکده حقوق و قانون ایران» تغییر کرد تا زمینه فعالیتهای پژوهشی مرکز از تنوع و توسعه موضوعی بیشتری برخوردار باشد. همچنین سه گروه پژوهشی مطالعات حقوقی و مطالعات جزایی و مطالعات فقهی با عناوین جدید تغییر کرد و یک گروه پژوهشی نیز به این مجموعه افزوده شد که عناوین آنها عبارتند از : گروه حقوق مضاف- گروه نظریه پردازی و نواندیشی حقوقی و گروه مطالعات تأثیر اجتماعی قوانین و گروه دانشنامه نگاری حقوقی. سرانجام این ارتقا به تصویب شورای گسترش وزارت علوم رسید و در تاریخ 17/10/1399 در وب سایت روزنامه رسمی آگهی شد.
در مرحله آغازین فعالیت این پژوهشکده، پروژه «دایره المعارف حقوق و قانون ایران» با تمرکز بر جمع آوری دانش پیرامونی مواد قانونی و با رویکرد مدیریت دانش در دستور کار قرار گرفت. مرحله راه اندازی و تأسیس این زیرساخت پژوهشی از سال ۱۳۸۹ تا سال ۱۳۹۲ به طول انجامید. در این دوره فعالیتهای پژوهشی مزبور به صورت زیرمجموعه ای از «مؤسسه فرهنگی هنری شمیم معرفت و علم» انجام میشد و اهم دستاوردهای پژوهشی این دوره عبارت بودند از:

ادامه فعالیت پژوهشی مزبور نیاز به توسعه ساختاری و تثبیت فعالیتهای پژوهشی را ایجاب میکرد، لذا در این مرحله تثبیت برنامه پژوهشی مزبور از طریق کسب مجوز از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در دستور کار قرار گرفت. به این منظور بررسیهای لازم برای شناخت ضوابط و مقررات اخذ مجوز از وزارت مزبور انجام شد و نهایتاً مطابق استانداردها و ضوابط اعلام شده از سوی وزارت مذکور فرایند اخذ مجوز مرکز پژوهشی آغاز شد.
فرایند مزبور از سال ۱۳۹۲ آغاز و به مدت دو سال تا سال ۱۳۹۴ به طول انجامید، در این مدت علاوه بر تکمیل پرسشنامهها و مستندات مربوط به معاونت پژوهشی وزارت علوم ارائه شد و مراحل دفاع از برنامهها در کارگروه و کمیته پژوهش و سپس در کمیسیون پژوهش و فناوری طی شد.
در این مراحل ارزیابی دقیقی از عملکرد مجموعه دایره المعارف حقوق و قانون ایران توسط وزارت علوم انجام شد و با کاربینی و ارزیابیهای متعدد و تشکیل جلسات دفاع در معاونت مربوط سرانجام در اسفند ۱۳۹۴ موافقت اصولی تأسیس مرکز پژوهشی دانشنامههای حقوقی علامه به تصویب شورای گسترش وزارت علوم رسید. در این مرحله مرکز پژوهشی مزبور با سه گروه پژوهشی به تصویب شورای گسترش رسید که عناوین آنها عبارت بودند از: ۱- گروه پژوهشی مطالعات حقوقی ۲- گروه پژوهشی مطالعات جزایی ۳- گروه پژوهشی مطالعات فقهی.
به دنبال آن اساسنامه مرکز مشتمل بر ۳۵ ماده و ۱۵ تبصره در تاریخ ۱۳۹۵/۲/۲۵ به تصویب و امضای شورای گسترش وزارت علوم رسید.
اهم فعالیتهای انجام شده در این مقطع عبارت بودند از:
در ادامه مرحله تثبیت فعالیت پژوهشکده حقوق برای تبدیل موافقت اصولی مذکور به موافقت قطعی، عملکرد سالهای ۱۳۹۴، ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ به مرجع نظارتی در وزارت علوم ارائه شد.
در این مرحله نیز برای دفاع از عملکرد پژوهشی گزارش عملکرد به کمیته پژوهش و نیز کمیسیون پژوهش و فناوری معاونت مربوط در وزارت علوم ارائه و جلسه دفاع از عملکرد مزبور برگزار شد. در نهایت در تاریخ ۱۳۹۸/۲/۹موافقت قطعی شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم با فعالیت مرکز پژوهشی دانشنامههای حقوقی علامه با سه گروه پژوهشی با عناوین ۱ - گروه پژوهشی مطالعات حقوقی ۲- گروه پژوهشی مطالعات جزایی ۳- گروه پژوهشی مطالعات فقهی صادر شد.
در این مدت پژوهشهای تقاضا محوری برای سازمانهای مختلف نظیر قوه قضائیه، وزارت دادگستری، سازمان ثبت احوال کشور، شرکت ملی نفت ایران و ... انجام شد. برخی از عناوین این پژوهش ها عبارتند از:

در فاصله سالهای ۱۳۹۸ تاکنون همزمان با دهمین سال فعالیت این پژوهشکده، مرحله توسعه فعالیت این مرکز آغاز شده. در این مرحله تقاضای ارتقای «مرکز پژوهشی» مزبور به «پژوهشکده» و تغییر عناوین گروه های پژوهشی قبلی و تأسیس گروههای جدید با عناوین گروه حقوق مضاف- گروه نظریه پردازی و نواندیشی حقوقی و گروه مطالعات تأثیر اجتماعی قوانین به وزارت علوم تقدیم شد. برای مرحله توسعه فعالیت نیز پرسشنامههای لازم تهیه و عملکرد مرکز مطابق با استانداردها و شیوه نامهها و رویههای وزارت علوم تهیه و به معاونت پژوهشی وزارت علوم ارائه شد. در این مرحله عنوان «مرکز پژوهشی دانشنامههای حقوقی علامه» به «پژوهشکده حقوق و قانون ایران» تغییر کرد تا زمینه فعالیتهای پژوهشی مرکز از تنوع و توسعه موضوعی بیشتری برخوردار باشد. همچنین سه گروه پژوهشی مطالعات حقوقی و مطالعات جزایی و مطالعات فقهی با عناوین جدید تغییر کرد و یک گروه پژوهشی نیز به این مجموعه افزوده شد که عناوین آن ها عبارتند از : گروه حقوق مضاف- گروه نظریه پردازی و نواندیشی حقوقی و گروه مطالعات تأثیر اجتماعی قوانین و گروه دانشنامه نگاری حقوقی.
در حال حاضر نیز پژوهشکده حقوق و قانون ایران فعالیت های علمی پژوهشی خود را در قالب نرم افزارهای اختصاصی انجام می دهد که به زودی از آن ها رونمایی خواهد کرد. اما همچنان فعالیت هایی نظیر تدوین و داوری شرح ماده به ماده بخش تعهدات قانون مدنی فرانسه (اصلاحات ۲۰۱۶) شامل ترجمه، تحقیق و تطبیق با قانون مدنی سابق این کشور، حقوق ایران و اسناد بین المللی و با نگاهی به حقوق کشورهای آلمان، سوییس و انگلیس و بهره گیری از بیش از حدود سیصد منبع فارسی، فرانسه و انگلیسی و استفاده از بیش از حدود یکصد رأی دیوان عالی فرانسه را نیز در دستور کار دارد.
ریاست این پژوهشکده از بدو تاسیس برعهده محمد درویش زاده، قاضی پیشین دیوانعالی کشور، بوده است. شورای پژوهش پژوهشکده حقوق و قانون ایران نیز عبارتند از: سید محمد موسوی بجنوردی، عباس کریمی، محمد درویشزاده، محمد جواد جاوید، محمد مصدق، محمدجعفر حبیبزاده، حمید گوینده، سید حسن میرحسینی و احمد بیگی حبیب آبادی