به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، اصول مختلفی مبنای شفافیت قرار داده‌شده‌اند. سه تا از آنها فقهی و بقیه، اصل‌های مختلف انسانی در جوامع هستند

■ اول ؛ کار مجلس قانون‌گذاری و به صورت خاص تعیین حق و تکلیف برای شهروندان است. بخاطر این نقش مهم، لازم است آرای نمایندگان شفاف باشد تا سوءتفاهمی به‌ وجود نیاید.

■ دوم ؛ بر اساس نهج‌البلاغه که در آن تصریح می‌شود کارگزاران نباید سر و رازی با مردم داشته‌باشند. (مگر در مواقع حساس  و امنیتی کشور)

■ سوم ؛ براساس اصل امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر که در قانون اساسی هم آمده‌است نیاز است که شهروندان به مسائل آگاه باشند تا بتوانند مجلس را امر‌به‌معروف کنند و به نوعی در امور مشارکت داشته‌باشند.

■ چهارم ؛ از طرفی مردم باید در تصمیمات نقش داشته باشند و با آنها مشورت شود. 

در ضمن می‌توان از اصل سه قانون اساسی که مربوط به بالا بردن آگاهی‌های عمومی است، بهره گرفت.

■ همچنین از اصولی که امروزه مطرح می‌شوند نیز می‌توان لزوم شفافیت آرا را برداشت کرد؛ مانند آزادی بیان که لازمهٔ آن دسترسی آزاد به اطلاعات است و یا اصل پاسخگویی مسئولین که قطعا شفافیت در کارهایشان را می‌طلبد

■ در جامعهٔ نخبگانی ما، افرادی هستند که مخالف شفافیت آراء هستند. آن‌ها یک علت را امکان عدم صداقت نمایندگان در رای دادن بیان می‌کنند؛ یعنی ممکن است علیرغم نظر واقعی خود و صرفا برای از دست نرفتن محبوبیتش رای بدهد

برای مطالعه گزارش کامل برنامه به لینک روبه رو مراجعه فرمایید: https://b2n.ir/u53186