
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، به طور کلی دو نوع پیکرتراشی وجود دارد: پیکرتراشی غیرتهاجمی، پیکرتراشی تهاجمی. پیکرتراشی به روش تهاجمی یا جراحی به شیوه هایی اشاره دارد که در آن پوست برش میخورد یا ابزارهای پزشکی را به داخل بدن وارد میکنند. یکی از مزایا پیکرتراشی با جراحی، تاثیر مثبت در شکل و فرم گیری صحیح اندام مورد نظر است. اما در هر صورت ، افرادی هستند که نمیخواهند زیر تیغ جراحی بروند. خبر خوب برای کسانی که خواهان پیکرتراشی هستند اما نمیخواهند عمل جراحی انجام دهند این است که، پیکرتراشی به روش های غیرتهاجمی یا غیرجراحی هم وجود دارد که پوست برشی نمیخورد و ابزاری وارد بدن فرد نمیشود.
پیکرتراشی غیرجراحی راه حلی برای مشکل اضافه وزن نیست. این درمان برای کسانی ایده آل است که به وزن مطلوبشان دست یافته اند اما میخواهند از توده های چربی در نواحی که چربی به سختی سوزانده میشود خلاص شوند. عموما رژیم گرفتن و ورزش کردن نمیتواند این چربی ها را از بین ببرد. برای اینکه بتوانید اغلب روش های پیکرتراشی را امتحان کنید لازم است که BMI تان کمتر از عدد ۳۰ باشد.
در ادامه به برخی روش های پیکرتراشی غیرجراحی اشاره می شود:
کرایولیپولیز روشی است که میزان تهاجم در آن اندک است و در آن با استفاده از سرما شدید سلول های چربی شکسته و تجزیه میشوند و به این صورت حجم توده های چربی کاهش می یابد.
جراح دستگاه مخصوصی را بر روی پوست ناحیه مورد نظر قرار میدهد. این دستگاه دمای آن ناحیه از بدن فرد را به حدی کاهش میدهد که سلول های چربی در آن ناحیه منجمد و تخریب میشوند.
در درمان به روش کرایولیپولیز سلول های بافت عضله، پوست و اعصاب هیچ آسیبی نمی بینند چون این سلول ها نسبت به سلول های چربی در دمای پایین تر و سردتری منجمد میشوند.
عوارض جانبی شایع ناشی از کول اسکالپینگ عبارتند از:
عارضه دیگری به نام هایپرپلازی چربی پارادوکسیک نیز ممکن است برای برخی افراد رخ دهد که البته کمتر شایع است. در این حالت سلول های چربی که تحت درمان کرایولیپولیز قرار میگیرند به جای تخریب شدن و از بین رفتن ابعادشان بزرگتر می شود.
مزوتراپی یا لیپومزوتراپی نام روشی برای پیکرتراشی به صورت غیرتهاجمی است که در آن از چند ماده شیمیایی برای کاهش چربی استفاده میشود. موادی مانند آنزیم ها (مانند کلاژناز و هیالورونیداز)، دارو های تجویز شده توسط پزشک (مانند داروهای گشاد کننده عروق و آنتی بیوتیک ها)، هورمونها (مانند کلسی تونین و تیروکسین)، برخی از عصاره های گیاهی و تعدادی ویتامین و مواد معدنی. در درمان مزوتراپی این مواد را به بدن فرد تزریق میکنند. مزوتراپی همچنین جریان خون را بهبود میدهد و به دنبال آن خطر آسیب رسیدن به پوست کاهش مییابد.

لیپوساکشن به وسیله لیزر را میتوان در مطب پزشک و تحت بی حسی موضعی انجام داد و نیازی به بیهوشی عمومی نیست. این روش برای انواع مختلف پوست خطری ندارد و برای فرد عوارض جانبی کمی به دنبال دارد.
در طول فرآیند فرد بیدار و هشیار خواهد بود. پزشک ناحیه مورد نظر را به وسیله سوزن و بی حسی موضعی بی حس میکند تا فرد احساس ناخوشایندی نداشته باشد.
در این روش یک برش کوچک و ظریف در پوست ایجاد میشود و لیزر کوچکی زیر پوست قرار داده میشود تا چربی را ذوب کند. سپس پزشک به وسیله لوله کوچکی به نام کانولا چربی مذاب را از زیر پوست خارج میکند.
خطرات و عوارض جانبی لیپوساکشن به وسیله لیزر، مواردی مانند دردناک یا بی حس شدن ناحیه درمان شده و شل شدن یا تغییر رنگ پوست آن ناحیه است. برخی افراد پس از درمان در زیر پوست ناحیه تحت درمان دچار سوختگی میشوند. اگر این سوختگی بیش از چند روز دوام داشته باشد ممکن است نشانه تجمع یافتن مایع زیر پوست باشد. این عارضه را پزشک تان میتواند برطرف و درمان کند.
افراد دیگر ممکن است در بافت ناحیه درمان شده دچار فرورفتگی یا برآمدگی شوند. این مشکل ممکن است حاصل ورم کردن باشد و احتمالا موقتی و در برخی موارد نیمه دائمی است. اگر پوست ناحیه درمان شده پس از گذشت ۶ هفته همچنان دارای فرورفتگی و برآمدگی بود با پزشک خود مسئله را درمیان بگذارید.
پیکرتراشی به روش جراحی روشی موثر برای کاهش وزن و به دست آوردن نتیجه ای طولانی مدت است. گرچه پیکرتراشی به روش جراحی نسبت به دیگر روش های پیکرتراشی که کمتر تهاجمی اند به علت ماهیت تهاجمی روش جراحی عوارض جانبی خطرناک تری دارد.
ابدومینوپلاستی که با نام «تامی تاک» نیز شناخته میشود روشی است که برای پیکرتراشی شکم انجام میشود. در این روش جراح از یک سمت استخوان لگن به سمت دیگر آن برشی طولانی ایجاد میکند. چربی و پوست اضافه از طریق جراحی از ناحیه میانی و پایین شکم برداشته میشود سپس ماهیچه های دیواره شکم با بخیه سفت میشوند.
باید در نظر داشت که این روش مناسب همگان نیست. برای تصمیم گیری در این مورد باید مطلع شوید که شما از آن دسته از افرادی که مناسب ابدومینوپلاستی هستند می باشید یا خیر. درصورت داشتن جریان خون ضعیف، دیابت، بیماری های قلبی، بیماری های ریوی یا بیماری های مربوط به کبد و یا استعمال دخانیات ممکن است احتمال وقوع عوارض افزایش یابد. عوارض ابدومینوپلاستی عبارتند از:
عوارض جانبی دیگر مانند:

لیپوساکشن روشی جراحی است و از محبوبترین روش های پیکرتراشی است. در روش لیپوساکشن از لوله ای نازک و پلاستیکی استفاده میشود. این لوله را به داخل برش نازکی که روی پوست ناحیه مورد نظر ایجاد شده وارد میکنند. سپس چربی های اضافه به وسیله دستگاه مخصوصی به داخل لوله مکیده میشود و اصطلاحاً ساکشن چربی ها انجام میشود به این ترتیب چربی ها را به صورت دائمی از بدن خارج میکنند. معمولا برای از حذف چربی های شکم، ساق و مچ پا، سینه و پشت، بازوها، رانها، چانه خصوصا غبغب، پهلو ها، گردن خصوصا ناحیه پشت گردن و باسن این روش به کار برده میشود. مدت زمانی که هر جلسه طول میکشد به میزان مطلوب کاهش چربی از نظر بیمار بستگی دارد.
چندین خطر احتمالی وجود دارد که مستقیما از لیپوساکشن ناشی میشود و لازم است آن ها را هم در نظر بگیرید مانند:
لخته شدن خون داخل رگ های عمقی بدن یکی دیگر از عارضه های این روش پیکرتراشی است. این لخته ها اگر به دیگر بخش های بدن مانند ریه ها حرکت کنند بسیار خطرناک خواهند بود.
لیپوماتیک روشی جراحی است که برای خوش فرم کردن عضلات به کار برده میشود. برخلاف لیپوساکشن که نواحی بزرگ تری را پوشش میدهد در این روش توده های چربی با ابعاد کوچک تری تحت درمان قرار داده می شوند.
در روش لیپوماتیک به جای اینکه هدف تنها حذف کردن چربی ها باشد، میتوان چربی ها را به اطراف جا به جا کرد تا به ظاهر مطلوب دست یافت که اگر در نواحی که به وسیله چربی و ورزش نمیتوان چربی ها را سوزاند به کار برده شود میتواند بسیار مفید باشد.
بهترین اثرگذاری لیپوماتیک در کسانی است که پوستشان خاصیت ارتجاعی خوبی دارد (که بیشتر در کسانی دیده میشود که سن کمتری دارند)، رنگ پوست شان تیره تر است، سیگار نمیکشند و پوستشان در برابر نور خورشید آسیب زیادی ندیده است.
عوارض جراحی لیپوماتیک به ندرت اتفاق می افتد. موج دار شدن پوست و برآمده شدن آن شایع ترین عارضه ناشی از لیپوماتیک است.
اگر هر یک از عوارض جانبی نادر اما وخیم زیر را دارید به پزشکتان مراجعه کنید:
افزایش سایز سینه که با نام آگمنتیشن ماموپلاستی نیز شناخته میشود نوعی جراحی است که برای افزایش حجم سینه انجام میشود. در این جراحی ایمپلنت سینه را زیر بافت سینه یا ماهیچه های قفسه سینه قرار میدهند.
اگر فکر میکنید سینه هایتان کوچک است یا یکی از دیگری کوچکتر است و این عدم تقارن هنگام لباس پوشیدن معلوم است ممکن است جراحی افزایش سینه به بهبود ظاهر بدن شما کمک کند.
افزایش سینه به کمک ایمپلنت سینه خطرات احتمالی گوناگونی به دنبال دارد مانند:
برای برطرف کردن این مشکلات ممکن است به جراحی های دیگری نیاز باشد تا بتوان ایمپلنت را به طور کلی از بدن خارج کرد یا ایمپلنت دیگری جایگزین آن کرد.
در این عمل جراحی که به نام لیفت باسن برزیلی نیز شناخته میشود، از سلولهای چربی طبیعی خود بیمار استفاده میشود. چربی لازم برای برجسته کردن باسن از ناحیه دیگری از بدن خود بیمار گرفته میشود که دارای چربی اضافی است.چربی اتولوگ را به صورت صحیح و ایمن به سطح زیرجلدی بر روی عضلات باسن تزریق میکنند. به این ترتیب میتوان حجم مطلوب را به ناحیه باسن اضافه کرد و انحنای باسن را به میزان زیادی بهبود بخشید. لیفت باسن برزیلی و لیپوساکشن به همراه یکدیگر میتوانند نتیجه ایده آل به لحاظ زیبایی شناختی را ایجاد کنند.
لیفت باسن برزیلی ممکن است در مقایسه با روش های جراحی دیگر مانند پیوند باسن سیلیکونی خطرات کمتری به همراه داشته باشد. با این حال همانند هر عمل جراحی دیگری این روش هم خطرات و عوارض جانبی خود را دارد که شماری از آنها بسیار وخیم اند. این عوارض عبارتند از:
پیکرتراشی به روش های غیرجراحی معمولا دوره نقاهت کوتاه تری دارد و نیازی به بستری شدن هم نخواهد بود. اما پس از پیکرتراشی به روش های جراحی ممکن است به یک یا چند شب بستری شدن در بیمارستان نیاز باشد.
محوه بهبودی پس از هر یک از روش های پیکرتراشی متفاوت است. از پزشک خود درباره بهبودی پس از پیکرتراشی به روش مدنظرتان صحبت کنید.