به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ طراحان براندازی که از آغاز انقلاب چندین بار راهبرد سخت را در پیش گرفته و یک جنگ جهانی 8‌ساله را به کشور تحمیل کردند با شکست این راهبرد به ناگزیر مسیر دیگری برای اقدام علیه ایران گشودند.

هجمه رسانه‌ای، آشوب خیابانی و فشار بین‌المللی سه ضلع مثلث خطری است که در چند دهه اخیر بارها مورد استفاده قرار گرفته است تا یا حرکت کشور متوقف شود یا حداقل با مانع‌تراشی اثری کاهشی بر این حرکت گذاشته شود. دامنه موج این آشوب خیابانی علی‌رغم طراحی پیچیده در سال 1401 به مراتب کمتر از موارد سابق بود و نیروهای امنیتی نیز با مدارا کردن اگرچه تلفات بیشتری را متحمل شدند اما باب بهانه‌جویی و تشدید تنش را تا حد زیادی بستند.

تلاش دوباره برای ایجاد عصبانیت

اینکه جبهه غربی بلافاصله با فروکش کردن آشوب‌ها تحریم سپاه را در دستورکار قرار می‌دهد نشان می‌دهد از بین بردن امنیت اولویت‌دار‌ترین هدف جبهه براندازان است. اگرچه تحریم سپاه به‌لحاظ اقتصادی تاثیری بر فعالیت‌های این نهاد ندارد اما غربی‌ها بدشان نمی‌آید که با بهره‌برداری از بار روانی تکرار مداوم کلمه تحریم بر میزان تورم انتظاری اثر گذاشته و نمودار ارز و کالاهای وابسته به آن را دچار نوسانات صعودی کنند تا از این جهت بر افزایش میزان عصبانیت در جامعه نیز موثر واقع شوند. این مشی به مرور بستر کنشگری براندازانه یا به تعبیر بهتر آشوب‌طلبانه را فراهم می‌آورد. اگرچه این چاه که برای سقوط ایران طراحی‌شده هیچ‌وقت به آب نمی‌رسد، اما حداقل اپوزیسیون خارج‌نشین و نهادهای امنیتی غربی را مدتی بر سر سفره پهن‌شده متنعم می‌سازد.

دولت برای تمام ملت

اگرچه شرایط اقتصادی نامساعد باعث می‌شود تا رسیدگی به طبقه ضعیف جامعه بیش از سایر اقشار ضرورت یابد، اما این امر نباید دولت را از رسیدگی به سایر مسائل غافل کند و به تعبیری دولت باید طیفی از مطالبات را در اولویت پیگیری قرار دهد که تمام جامعه را دربرگیرد. قبل از هر اقدام بلند‌مدتی ضرورت دارد برنامه توسعه هفتم توسط دولت مدون شده تا امور جاری کشور با خارج شدن از ریل روزمرگی سمت‌و‌سویی هدفمند پیدا کند. دولت در راستای تامین سبد معیشتی سال گذشته وعده ارائه کالابرگ الکترونیک را مطرح کرده و با اتکا به این وعده ارز ترجیحی را حذف کرد.

منبع: روزنامه فرهیختگان