به گزارش سرویس فرهنگی اجتماعی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ آه سرد فیلمی است که به دقت نامگذاری شده است کاملا سرد و ساکت و بعضا بدون روح، فیلمی که زمان مخاطب را می گیرد تا به اصل قضیه و محتوا برسد و از حوصله خارج است. ریتم کند فیلم از نقاط ضعف فیلم است.

درست است که صحنه ها و قاب بندی های خوبی در این فیلم وجود دارد و شاید باب مذاق داورها قرار گیرد اما نبود محتوا و سکوت بیش از حد فیلم باعث می شود که بیننده نسبت به فیلم کشش نداشته باشد و مدام به فکر خروج از سالن نمایش باشد.

بها و بهرام در جاده‌ای همراه و همسفر شده‌اند بی‌آنکه حرفی برای گفتن داشته باشند. این سکوت و حرف نزدن بیش از حد ادامه دارد و به اصل موضوع پرداخته نمی شود و این نشان دهنده ضعف فیلم نامه است و حتی با وجود اینکه در پس فیلم نامه حرفی از تجاوز و قتل به واسطه آن وجود دارد امام پرداخت ضعیف به آن فیلم را خالی از محتوا نشان می دهد و در صورتی که بها در فکر انتقام است به این اقدام به درستی پرداخته نشده است و با توجه به لوکیشن سرد فیلم کل فیلم در همین سرما و سکوت به سر می رود.

البته باید این را ذکر کرد که بازی در سرما و لوکیشن سخت فیلم را از نکات خوب فیلم ذکر کرد. در ادامه این را باید متذکر شد که ناهید صدیق در ادامه مسیر کارگردانی خودش باید به فکر سوژه ها و انتخاب های خوب باشد تا بهتر دیده شود و مسیر رو به رشد را طی نماید.

در جمع بندی کلی به نظر می رسد آه سرد ارزش یک بار دیدن هم ندارد و بهتر بود در لیست بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر قرار نگیرد.