«فَتّاح» در اصل به معناى گشودن هر بسته است، خواه گشودن در باشد یا مشکلات دیگر. اما این واژه در مورد خداوند معنى وسیع و گسترده اى دارد؛ زیرا هم شامل گشودن درهاى بسته، و حل تمام معضلات معنوى و مادى بندگان و هم حکم و داوری می شود. از سویی این وصف الهى اثر تربیتى هم دارد؛ زیرا کسى که حاکم را فقط خدا مى داند، حل مشکلات و گشودن درهاى بسته را براى او آسان مى شمرد، و هرگز از حجم مشکلات نترسیده و گرد و غبار یأس بر دلش نمى نشیند و دست از تلاش بر نمى دارد.