به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از سیدامیرحسین حسینی*/// دیشب در جمهوری اسلامی ایران دهها میلیون پرس غذا و صدها میلیون لیوان نوشیدنی و بیشمار خدمت اجتماعی اعم از فضاسازی و مراسمات شادی و برپایی شهربازی و سرودخوانی و.. توسط مردم برای مردم مهیا گردید. این تصویری از اقتصاد فرهنگی است.اما جالب است بدانید هیچیک از اینها در هیچ آمار اقتصادی ثبت نمیشود.
زیرا ما در نابازارها زیست میکنیم اما آنها بازارها را میسنجندما مردمِ پایِ کار داریم اما شمارشگر آنها فقط برای دولت و سرمایهسالاری کنتور میاندازدما با عشق امیرالمومنین و سیدالشهدا میلیونها نفر عاشق را در غدیر و اربعین برادرانه و خواهرانه به میدان میآوریم اما آنان کُمیتشان در همراهی مردم لنگ میزند.
آری شاخصها صلاحیت و کفایت ارزیابی ما را ندارند و در توصیف چگونگی تنفس اقتصاد فرهنگی در زیستگاه زندگی فرهنگی ناتوان و ناکارآمدند.
*پژوهشگر حوزه اقتصادی