
به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ خار پاشنه یک رشد استخوانی یا رسوب کلسیم است که در قسمت زیرین استخوان پاشنه (کالکانئوس) ایجاد می شود. خار پاشنه اغلب در پاسخ به استرس و تنش طولانی مدت یا مکرر روی فاسیای کف پا (یک نوار ضخیم از بافت که در امتداد پایین پا قرار دارد و استخوان پاشنه را به انگشتان پا متصل می کند) ایجاد می شود. وضعیتی که معمولاً با خار پاشنه همراه است، فاسیای کف پا نامیده می شود.
خار پاشنه می تواند اثرات متعددی بر روی کف پا داشته باشد از جمله: درد ، حساسیت ، التهاب ، کاهش تحرک ، ناراحتی در برخی فعالیت ها مانند دویدن، پریدن یا ایستادن طولانی مدت، و یا حتی ناراحتی های مزمن گردد.
خار پاشنه می تواند در نتیجه استرس و فشار مکرر روی پاشنه و فاسیای کف پا ایجاد شود. در حالی که خار پاشنه به طور مستقیم توسط ورزش ایجاد نمی شود، اما برخی ورزش ها و فعالیت های بدنی که شامل ضربه، فشار یا فشار مکرر بر روی پاها می شود، می تواند خطر ایجاد خار پاشنه را افزایش دهد. در اینجا برخی از ورزش ها و فعالیت هایی که ممکن است با خطر بیشتر خار پاشنه همراه باشد آورده شده است:
دویدن در مسافت های طولانی و فعالیت هایی که شامل دویدن روی سطوح سخت می شود می تواند فشار قابل توجهی بر روی پاشنه ها و فاسیای کف پا وارد کند و به طور بالقوه خطر خار پاشنه را افزایش دهد.
ورزش هایی مانند بسکتبال، والیبال و ایروبیک شدید که شامل پرش و فرود مکرر است می تواند پاشنه ها را تحت فشار و ضربه های اضافی قرار دهد.
رقص باله و دیگر اشکال رقص می تواند شامل حرکات تکراری باشد که به پاها فشار وارد می کند.
بازیکنان فوتبال اغلب می دوند و درگیر توقف، شروع و تغییر جهت ناگهانی می شوند که می تواند به پاها و پاشنه ها فشار وارد کند.
حرکات جانبی سریع و چرخش های مورد نیاز در تنیس می تواند در طول زمان به ایجاد خار پاشنه کمک کند.
پیاده روی، به ویژه در زمین های ناهموار یا در مسافت های طولانی، می تواند فشار طولانی مدت به پاها و پاشنه ها وارد کند.

تمرینات هوازی با ضربه بالا که شامل پریدن، جهش و حرکات سریع است می تواند خطر ایجاد خار پاشنه را افزایش دهد.
پرسنل نظامی که در تمرینات آموزشی سخت، از جمله راهپیمایی های طولانی یا دویدن شرکت می کنند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ایجاد خار پاشنه باشند.
توجه به این نکته مهم است که همه کسانی که در این فعالیت ها شرکت می کنند دچار خار پاشنه نمی شوند و عوامل دیگری مانند آناتومی پا، بیومکانیک و انتخاب کفش نیز می توانند نقش داشته باشند.
ورزشکاران می توانند با انجام اقدامات پیشگیرانه و حفظ سلامت پا، گام های پیشگیرانه ای برای کاهش خطر ایجاد خار پاشنه در کف پای خود بردارند. در اینجا چند راهکار برای کمک به جلوگیری از خار پاشنه در ورزشکاران آورده شده است:
کفش های ورزشی را انتخاب کنید که به اندازه کافی قوس، بالشتک و جذب ضربه را فراهم می کنند. اطمینان حاصل کنید که کفش های ورزشی به درستی مناسب هستند و فضای کافی برای حرکت راحت انگشتان پا دارند. کفش های فرسوده را زمانی که دیگر پشتیبانی کافی را ارائه نمی کنند، تعویض کنید.
استفاده از درجه های ارتز یا ارتزهای سفارشی را در نظر بگیرید که حمایت قوس و بالشتک اضافی را فراهم می کنند. ارتزها می توانند به توزیع یکنواخت فشار در سراسر پا کمک کنند و خطر فشار بیش از حد روی پاشنه پا را کاهش دهند.
از افزایش ناگهانی شدت یا مدت تمرین خودداری کنید، که می تواند فشار بیشتری را روی پاها و پاشنه ها وارد کند. به تدریج حجم و شدت تمرین را افزایش دهید تا به پاها اجازه دهید تا با نیازهای ورزش سازگار شوند.
تمرینات کششی منظم را برای عضلات ساق پا، تاندون آشیل و فاسیای کف پا انجام دهید تا انعطاف پذیری خود را حفظ کنید. تقویت عضلات پا و ساق پا برای بهبود پایداری و حمایت کلی پا می باشد.
همیشه یک روال گرم کردن و سرد کردن کامل را در برنامه تمرینی خود بگنجانید تا ماهیچه ها و رباط ها را برای فعالیت آماده کنید و به ریکاوری کمک کنید.
اگر در مورد مکانیک پا یا راه رفتن خود نگرانی دارید، به دنبال مشاوره حرفه ای باشید. یک متخصص طب ورزشی یا متخصص پا می تواند ارزیابی بیومکانیکی انجام دهد و مداخلات مناسب را توصیه کند.
هنگام شرکت در ورزش مراقب زمین باشید. سطوح نرم تر مانند چمن یا چمن مصنوعی در مقایسه با روسازی سخت یا بتن می تواند آسیب کمتری به پا وارد کند.
اطمینان حاصل کنید که از فرم و تکنیک مناسب در ورزش خود استفاده می کنید تا استرس بیش از حد روی پاها و پاشنه ها به حداقل برسد.
برای ورزش هایی که شامل فعالیت هایی با ضربه زیاد هستند، مانند پدهای پاشنه پا یا کفی های ضربه گیر، از وسایل یا کفش های محافظ مناسب استفاده کنید.
به علائم ناراحتی یا درد پا توجه کنید و به سرعت به آنها رسیدگی کنید. استراحت، یخ و مسکن های بدون نسخه ممکن است تسکین موقتی ایجاد کنند.
اگر درد مداوم پاشنه پا را تجربه می کنید یا مشکوک به ایجاد خار پاشنه هستید، برای تشخیص و برنامه درمانی مناسب با یک متخصص مراقبت های بهداشتی یا متخصص پزشکی ورزشی مشورت کنید.
به یاد داشته باشید که پیشگیری امری کلیدی است و انجام اقدامات پیشگیرانه برای مراقبت از پاهای شما می تواند تا حد زیادی خطر ایجاد خار پاشنه و سایر مشکلات مربوط به پا را کاهش دهد. نیازهای هر ورزشکار ممکن است متفاوت باشد، بنابراین ضروری است که استراتژی های پیشگیرانه را با توجه به ورزش خاص و ویژگی های فردی پای خود تنظیم کنید.

- استراحت و اصلاح فعالیت
- قرار دادن یخ روی پاشنه آسیب دیده به مدت 15 تا 20 دقیقه چندین بار در روز
- تمرینات کششی ملایم برای عضلات ساق پا، تاندون آشیل و فاسیای کف پا
- استفاده از دستگاه های ارتز
- انتخاب کفش های حمایتی با پشتیبان قوس و بالشتک خوب
- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی بدون نسخه، مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن
- تزریق کورتیکواستروئید (البته با تجویز پزشک متخصص)
- فیزیوتراپی
- استفاده از آتل های شب یا اسپلینت های شب برای خمیده نگه داشتن پاها در طول شب
- شوک درمانی برون بدنی (ESWT)
- عمل جراحی
- اصلاح سبک زندگی
مراجعه به یک کلینیک درمان خار پاشنه و مشورت با یک متخصص برای تشخیص مناسب و برنامه درمانی شخصی ضروری است. آنها می توانند شدت بیماری را ارزیابی کنند و مناسب ترین ترکیب از درمان ها را برای مدیریت و کاهش درد و ناراحتی ناشی از خار پاشنه توصیه کنند. علاوه بر این، رعایت مداوم درمان های توصیه شده و اقدامات پیشگیرانه می تواند به جلوگیری از عود خار پاشنه کمک کند.
خار پاشنه می تواند یک بیماری دردناک باشد، اما با درمان مناسب و اقدامات پیشگیرانه، بسیاری از افراد می توانند تسکین یافته و سلامت پای خود را بهبود بخشند. به خاطر داشته باشید که برای تشخیص مناسب و برنامه درمانی شخصی به یک کلینیک درمان خار پاشنه مراجعه و با یک متخصص مشورت کنید. علاوه بر این، اقدامات پیشگیرانه مانند پوشیدن کفش های حمایتی، انجام تمرینات کششی، و اصلاح سطح فعالیت می تواند در وهله اول از ایجاد خار پاشنه جلوگیری کند. مراقبت از پاها برای سلامت کلی ضروری است، به خصوص اگر ورزشکار هستید یا درگیر فعالیت هایی هستید که بر پاها و پاشنه های شما فشار وارد می کند.