به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛  بعداً در قوس نزول، عوالم را طىّ نموده و به عالَم طبع و مادّه رسید؛ و بعداً به‌واسطهٔ طىّ قوس صعود مى‏رسد به همان جا و ازل و ابد با یکدیگر واحد مى‏شوند.

این روح همین‌جور سرازیر مى‏شود تا مى‏رسد به عالم مادّه، به مادّۀ جزئیّه و بعد کم‌کم شروع مى‏کند به حرکت جوهرى و پیشرفت مى‏کند به‌سوی کمال خود، تا رفته‌رفته برسد به همان معنائى که مى‏فرماید:

«أَوَّلُ مَا خَلَقَ اللهُ نُورُ نَبِیِّکَ یَا جَابرُ» و چیز تازه‏اى به وجود نیامده است؛ همان، همان است که هست، فقط یک نزول و صعودى پیدا شده است.

مهر تابان، ص ۳۵۰ و ۳۵۱