تاریخ : 1403,پنجشنبه 15 آذر17:57
کد خبر : 524377 - سرویس خبری : یادداشت

محسن مهدیان؛

آدرس غلط فیلترینگ

آنچه مسأله اصلی است این است که ما فضای مجازی را در سطح حکمرانی دقیق نمی‌شناسیم. برداشت رایج این است که با مجموعه از رسانه‌ها مواجهیم. پلتفرم صرفاً یک رسانه نیست؛ صرفاً ابزار سرگرمی نیست؛ صرفاً محل تعامل مخاطبین نیز نیست. پلتفرم یک جامعه است.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از محسن مهدیان*/// رئیس جمهور محترم به دنبال رفع فیلترینگ است. اما قاضی القضات و رئیس عدلیه می‌گوید هنوز وقتش نیست.  واقعیت این است که فارغ از درستی یا غلطی فیلترینگ، مسأله اصلی اینست که فیلترینگ مسأله اصلی نیست. ادرس غلط است.

گویی عادت داریم مسأله را از کمر بحث و از نیمه راه روایت کنیم.

مسأله اصلی رها بودن فضای مجازی است. مسأله اصلی فقدان قانونگذاری و رگولاتوری در این حوزه است. مسأله اصلی این است که اساساً طرحی و برنامه‌ای برای قانونمند کردن فضای مجازی وجود ندارد. مسأله اصلی اینست که اساسا کارهای روی زمین مانده از جمله اینترنت ملی و غیره رها شده است. فیلترینگ مسأله ثانوی است.  

به اندازه غربی‌ها و آمریکایی‌ها که صاحب پلتفرم‌های فیلتر شده در ایران هستند، برای این عرصه نگران باشیم. امروزه همه جای دنیا برای فضای مجازی در کشورشان برنامه‌ریزی می‌کنند. دغدغه دارند و قانون‌گذاری می کنند. دولت آمریکا رسماً یک پلتفرم را دادگاهی می‌کند و حضورش را محدود می‌سازد. در سطح اتحادیه اروپا برای پلتفرم‌ها برنامه‌ریزی می‌کنند. بسیاری از کشورها از جمله چین و آلمان و روسیه برخی پلتفرم‌ها را محدود و برخی را ممنوع می‌کنند.

پرداختن به مسأله فیلترینگ تقلیل دادن ماجراست. اول ببینیم درباره چه چیز حرف می‌زنیم آن وقت مشخص می‌شود که آیا فیلترینگ کمک می‌کند یا خیر.  نیازمند یک نقشه کلان هستیم.  فیلترینگ جزیی از این نقشه است. آن‌هم باید دقیق شود که کجا باید استفاده شود و کجا خیر. در چه شرایطی باید بکار گرفته شود و چه مقدمه‌ای آنرا مؤثر می‌کند و چطور می‌شود عوارض آن را کم کرد.

آنچه مسأله اصلی است این است که ما فضای مجازی را در سطح حکمرانی دقیق نمی‌شناسیم. برداشت رایج این است که با مجموعه از رسانه‌ها مواجهیم. پلتفرم صرفاً یک رسانه نیست؛ صرفاً ابزار سرگرمی نیست؛ صرفاً محل تعامل مخاطبین نیز نیست. پلتفرم یک جامعه است. یک شبکه حقیقی و انسانی که شناخت می‌سازد. قدرت ساخت امر ذهنی دارد و نگرش و گرایش و باور ایجاد می کند و اراده و رفتار می سازد.

پلتفرم عبور از فضای مجازی به یک زندگی واقعی است. بخشی از خاک کشور است. مگر ممکن است بخشی از خاک کشور تحت کنترل و سیطره قانون نباشد؟ مگر ممکن است خاک کشور در اختیار حاکمیت نباشد؟ مگر می‌شود جزیی از کشور را قوانین کشورهای دیگر اداره کند؟ مضحک نیست؟ حاکمیت در ایران با یله‌گی فضای مجازی چند پاره شده است. با این حال ما اصل موضوع را رها کردیم و به فیلترینگ چسبیدیم.