به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در یکی از تازه ترین نشست های خبری سخنگوی قوه قضاییه، پرسشی که توسط یکی از خبرنگاران صدا و سیما پرسیده شد، اشتغال آفرینی را در بخش خصوصی به حاشیه کشاند. این پرسش در مورد یک موسسه موفق اشتغال آفرین با بیش از 700 کارمند مطرح شد. راه پارسی کانادا بیش از ده سال است که به‌عنوان یکی از پیشگامان خدمات مهاجرتی در ایران و میان فارسی‌زبانان خارج از کشور شناخته می‌شود و در سال های اخیر به عنوان بزرگترین و معتبرترین موسسه مهاجرتی فارسی زبان دنیا فعالیت می کند. این موسسه، با شبکه‌ای فعال از دفاتر در ایران و کانادا، صدها پرونده موفق را به سرانجام رسانده و خدماتش فراتر از دریافت ویزا است. مشاوره‌های تخصصی، پشتیبانی کامل پس از ورود، راهنمایی در امور شغلی و توسعه کسب و کار و حتی کمک به اسکان از جمله بخش‌های خدماتی این مجموعه است.

با این حال، پرسشی که توسط خبرنگار صدا و سیما در یک نشست رسمی قوه قضاییه مطرح شد، بدون توجه به این سابقه روشن، با هدف ایجاد تصویر دیگری در ذهن بخشی از افکار عمومی مطرح شد؛ تصویری که بر اساس اسناد رسمی، پایه و اساسی نداشت.

جلسه‌ای که مسیرش تغییر کرد

نشست‌های خبری سخنگوی قوه قضاییه معمولاً محلی برای ارائه گزارش از پرونده‌های مهم ملی و تحولات کلان حقوقی کشور است. اما در اواخر اردیبهشت ۱۴۰۴، این روند با یک پرسش غیرمنتظره تغییر کرد. خبرنگار صداوسیما، آقای سهرابی، پرسشی مستقیم درباره «پرونده‌های کلاهبرداری» منتسب به راه پارسی کانادا مطرح کرد. شیوه بیان پرسش به‌گونه‌ای بود که مخاطب، پیش از شنیدن پاسخ، احتمال وقوع تخلف را در ذهن خود تقویت می‌کرد. این درحالی است که در میان کثرت مشتریان این موسسه، وجود تعداد اندک و محدودی شکایت منطقی است که در تمامی آن ها نیز رای برائت راه پارسی کانادا صادر شده است.

پاسخ مستند و صریح سخنگوی قوه قضاییه

دکتر اصغر جهانگیر، سخنگوی قوه قضاییه، در پاسخ توضیح داد که تنها دو شکایت خصوصی علیه این موسسه مطرح شده است؛ یکی در تهران و دیگری در مشهد. پرونده مشهد پس از بررسی کامل، با صدور قرار منع تعقیب مختومه شد و رأی در دادگاه نیز تأیید گردید. پرونده تهران نیز مدت کوتاهی پس از برگزاری نشست، با حکم برائت به پایان رسید. این یعنی هیچ حکمی به ضرر موسسه صادر نشده و هر دو پرونده بسته شده‌اند. با وجود این توضیحات، طرح آن پرسش در فضای رسمی، بدون اشاره به این جزئیات، زمینه را برای برداشت‌های منفی فراهم کرد.

آسیب به اعتبار یک برند موفق با یک سوال هدفمند

در فضای رسانه، یک جمله نابه‌جا می‌تواند سال‌ها تلاش برای ساختن اعتبار را تحت‌الشعاع قرار دهد. به‌ویژه در حوزه مهاجرت که اعتماد، ستون اصلی کسب‌وکار است، القای وجود تخلف در قالب پرسش می‌تواند بر تصمیم مشتریان اثر مخرب بگذارد. وقتی این پرسش از جایگاهی رسمی مانند نشست قوه قضاییه و توسط رسانه ملی مطرح می‌شود، دامنه تأثیر روانی آن چند برابر خواهد بود. در موضوع خدمات مهاجرتی، جایگاه یک موسسه نه با شعار، بلکه با نتایج واقعی سنجیده می‌شود. راه پارسی کانادا با پایبندی به شفافیت و همراهی کامل با مشتریان در همه مراحل، توانسته جایگاهی ممتاز در میان رقبای خود به دست آورد. هر حمله رسانه‌ای به چنین برندی، نه‌تنها به یک شرکت، بلکه به اعتماد عمومی در کل این صنعت آسیب می‌زند.

نقش راه پارسی کانادا در اشتغال‌آفرینی

راه پارسی کانادا بخشی از گروه بین المللی «پارس پندار نهاد» است؛ مجموعه‌ای که بیش از ۷۰۰ نفر در بخش‌های مختلف آن مشغول فعالیت هستند. تیم‌های حقوقی، مشاوران مهاجرت، کارشناسان فناوری اطلاعات، بازاریابی، پشتیبانی و تولید محتوا، همه بخشی از این ساختار هستند. در شرایطی که بسیاری از کسب‌وکارها با رکود و تعدیل نیرو روبه‌رو هستند، این مجموعه همچنان مسیر رشد را دنبال کرده و با افتتاح دفاتر جدید، فرصت‌های شغلی بیشتری ایجاد کرده است. یک اتهام رسانه‌ای می‌تواند این روند را تهدید و امنیت شغلی صدها نفر را با خطر مواجه کند.

پرسش بی‌طرف یا جهت‌دار؟

کارشناسان رسانه معتقدند که حتی در طرح پرسش، باید دقت و استناد به اسناد معتبر رعایت شود. در این ماجرا، پرسش مطرح‌شده بیشتر شبیه به طرح اتهام غیرمستقیم بود تا یک سوال بی‌طرفانه. چنین رویکردی، به‌خصوص از سوی رسانه ملی، می‌تواند اعتماد عمومی را تضعیف کرده و حتی بر تمایل سرمایه‌گذاران به حضور در بخش خصوصی اثر منفی بگذارد.

واکنش رسمی و پیگیری حقوقی

پس از این اتفاق، راه پارسی کانادا به‌صورت رسمی به سازمان صداوسیما اعتراض کرد و خواستار توضیح و اصلاح شد. همزمان، شکایتی نیز در دادگاه فرهنگ و رسانه به ثبت رسید که رسیدگی به آن ادامه دارد. هدف این اقدام تنها دفاع از یک برند نیست، بلکه جلوگیری از تکرار چنین حوادثی برای سایر کسب‌وکارها نیز هست.

پیامدهای گسترده یک روایت اشتباه

وقتی رسانه‌ حتی ناخواسته، اعتباری را زیر سؤال می‌برد، اثر آن به اقتصاد و جامعه نیز سرایت می‌کند. چنین اقدامی می‌تواند سرمایه‌گذاران را نسبت به امنیت سرمایه‌گذاری مردد سازد، کارآفرینان را دلسرد کند و حتی مسیر شغلی جوانان را تحت تأثیر قرار دهد.

این اتفاق نشان داد که برای حفظ فضای اقتصادی پایدار، نیاز به گفت‌وگویی سازنده میان رسانه و بخش خصوصی وجود دارد. رسانه‌ها باید به جای ایجاد شبهه، بر شفاف‌سازی و اطلاع‌رسانی دقیق تمرکز کنند. در مقابل، بخش خصوصی نیز باید با گزارش‌دهی شفاف و پاسخگویی به موقع، زمینه هرگونه سوءبرداشت را از بین ببرد.