به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ هادی خانی، رئیس مرکز اطلاعات مالی در خصوص الحاق به کنوانسیون پالرمو گفت: چندی قبل این الحاق صورت گرفت و اکنون کشورمان در چرخه کشورهایی قرار گرفته که عضو این کنوانسیون هستند.

خانی ادامه داد: اگر ما CFT را نیز تصویب کنیم و به آن ملحق شویم، آنگاه می‌توانیم وارد چانه‌زنی با FATF شویم تا اقدامات تقابلی علیه ایران تعلیق شود.

وی با تأکید بر اهمیت تعلیق اقدامات تقابلی اظهار کرد: تعلیق اقدامات تقابلی حتی از خروج از لیست سیاه مهم‌تر است، زیرا وقتی کشوری در لیست سیاه قرار دارد، تنها نام کشور زیر سوال نمی‌رود، بلکه تمامی اتباع آن کشور نیز با برچسب بدنامی مواجه می‌شوند. به همین دلیل ما اولویت را بر تعلیق اقدامات تقابلی گذاشته‌ایم.

رئیس مرکز اطلاعات مالی تصریح کرد: دلیل اصلی باقی ماندن ایران در لیست سیاه، عدم تصویب دو کنوانسیون باقی‌مانده است. FATF از ما نمی‌خواهد همه ۳۹ بند برنامه اقدام را انجام دهیم، بلکه فقط همین دو بند باقی مانده است. این موضوع از سال ۱۳۹۸ تاکنون مرتب تکرار می‌شود، در حالی که بیش از ۲۴ دولت در دنیا توانسته‌اند بیانیه‌های مشابه را پشت سر بگذارند، اما در ایران این مسئله به یک بحث قدیمی و طولانی تبدیل شده است.

وی تأکید کرد: اگر دستگاه‌های کشور پای کار بیایند، با یک تقسیم کار ملی می‌توانیم ظرف یک سال تا یک سال و نیم کل برنامه اقدام را پاس کنیم، از لیست سیاه خارج شویم و وارد یک رفتار عادی با FATF شویم.

رؤیای خام: خروج از لیست سیاه

لیست سیاه یعنی چه؟ گروه اقدام مالی اف‌ای‌تی‌اف، ۹ کشور را به دلیل عدم پایبندی به استانداردهای جهانی مبارزه با پولشویی و تامین مالی تروریست در لیست سیاه قرار داد. اولینش ایران بعدش کره شمالی. کشوری که وارد این فهرست بشود شانس ادغام در نظام مالی و بانکی جهانی را از دست داده و با کاهش مبادلات تجاری بین‌المللی تحریم‌های اقتصادی از سوی صندوق بین المللی پول، بانک جهانی و سایر کشورها روبرو خواهد شد.

به قول میثم ظهوریان نماینده مجلس، حتی اگر ما به این کنوانسیون‌ها بپیوندیم مسیر مشخصی برای بیرون آمدن ایران وجود ندارد و هیچ تضمین کتبی و حتی قول شفاهی‌ در کار نیست. از طرفی اگر هم [خروج] شدنی باشد بیرون آمدن ایران، جذب سرمایه و تأمین سرمایه خارجی به دنبال نخواهد داشت. چراکه طبق تحریم‌های ظالمانه‌ی آمریکا هیچ شرکتی اجازه سرمایه گذاری بیش‌از ۲۰ میلیون دلار در ایران را ندارد.

آشپزخانه آمریکایی

صرف نظر از نکات گفته شده، خوب است بدانیم عمده کنوانسیون‌های بین المللی محصول اتاق‌ فکرهای دشمن و قلدران دنیا است. کارویژه اتاق فکرها یافتن ایده‌هایی برای تسلط هرچه بیشتر بر کشورهای جهان، تداوم این سلطه، کاهش هزینه‌ها و جلوگیری از هرگونه مقاومت است. گروه اقدام مالی FATF از جمله این گروه‌هاست که منافع ایالات متحده آمریکا، صهیونیست‌ها و برخی دولت‌های غربی را تأمین می‌کند. کشورهای جهان در راه‌اندازی و روند کار آن نقشی ندارند. اف‌ای تی‌اف (فتف) تعدادی توصیه و دستور برای کشورها دارد و کشورها ملزم به اجرای آنها هستند. از جمله برای ایران که ۴۱ تا توصیه است و دولت روحانی به ۳۹ تایش جامه عمل پوشانید بدون اینکه با مجلس مطرح کند یا حتی آن را مطلع سازد. ۲ توصیه‌ی آخر نیازمند تغییر قوانین داخلی بود. برای همین دست به دامان مجلسیان شد تا این دو توصیه را هم تصویب کند. بالاخره این دو بند نیز تصویب شد.

بعضی از این معاهدات هم قطعا موادّ مفیدی دارند. کار درست این است که مجلس مستقلّاً خودش قانون بگذراند مثلا در موضوع مبارزه‌ی با تروریسم یا با پولشویی. شرایط زیادی‌ای هم ندارد و همان کاری که این معاهدات قرار است پیش ببرند، در این قانون مندرج است. هیچ لزومی ندارد که ما برویم چیزهایی را که نمیدانیم تَه آن چیست یا حتّی میدانیم که مشکلاتی هم دارد، به‌خاطر آن جهاتِ مثبت و جنبه‌های مثبت، قبول بکنیم.

بی‌طرف یا وابسته؟!

شواهد ‌و مدارک زیادی درمورد وابستگی نهاد فتف به آمریکا و سیاسی بودن تصمیماتش وجود دارد اما رئیس فتف این حقیقت را انکار کرده و مدعی است «هیچ عضو FATF و رئیس مشترک قادر به تصمیم‌گیری برای ICRG(گروه بررسی همکاری‌های بین‌المللی) یا FATF نیست.»

تجربه‌های گذشته خط بطلانی بر بی‌طرف بودن این نهاد است. آمریکا نفوذ و دخالت بسیار زیادی در ICRG دارد و پیش از این نیز در سال ۹۵ جلوی خروج ایران از لیست (فهرست) سیاه FATF را به بهانهٔ اینکه ایران تعهداتش را عملی نکرده، گرفت. از طرفی دولت آمریکا در تأمین مالی تروریسم در جهان گوی سبقت را از همه ربوده و مقام اول را کسب کرده است. چرا نهاد به اصطلاح مستقل فتف فقط زورش به ایران و جبهه مقاومت رسیده و جاده صاف کن رژیم صهیونیستی شده است؟ نه اینکه فتف همان دستکش چدنی آمریکا است.

کره شمالی: یک قربانی

در مجموع، آدم عاقل دوبار از یک سوراخ گزیده نمی‌شود. چراکه کره شمالی راهی که ما می‌خواهیم طی را را رفته است. در ۲۰۱۳ میلادی عضو  cft و در ۲۰۱۶ رسما عضو پالرمو شد اما تا الان در لیست سیاه قرار دارد.

مخلص کلام اینکه این راهی که می‌روید به ترکستان است. نکته‌ی آخر اینکه FATF طبیعتا دارای مزایا و محسناتی است ولی نه برای یک کشوری که گرفتار تحریم‌های کمرشکن بوده و اقتصادش با دور زدن تحریم‌ها می‌چرخد. حال اگر بیایم در همین اوضاع، تمام اطلاعات را بریزیم روی دایره و به قولی گوشت را به دست گربه (تحریم‌کننده) بدهیم آیا از مملکت چیزی خواهد ماند؟

گزارش از محمد صادق عباسی