به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از سعید توانا راد/// چند نکته از منظر سیاست‌گذاری عمومی در خصوص اعتراضات اخیر قابل ذکر است:

۱- یکی از شاخص‌های مؤلفه «آزادی» در حکمرانی، «حق اعتراض مسالمت آمیز» است که بایستی توسط حکومت‌ها به رسمیت شناخته شود و زمینه‌ی #پاسخ‌گویی حاکمان را فراهم کند.

۲- در عین حال، معترضین بایستی حقوق سایر شهروندان را رعایت کنند و با حافظان نظم جامعه، همراهی داشته باشند. هر کاسب یا شهروندی حق دارد که با اعتراض مسالمت آمیز و قانونی همراه باشد و به همین میزان هم حق دارد که همراه نباشد و با توجه به عقاید خود و شرایط مالی و دیگر محاسبات خود، با اعتصاب سایرین همراه نشود! معترضینی که این حق هم‌وطنان خود را نادیده بگیرند، خودمحور و دیکتاتور هستند و پیشاپیش اعلام می‌دارند که حداقل‌های رواداری و اخلاق اعتراض را ندارند.

۳- بر این مبنا نیروهای امنیتی، آزادند و بلکه موظفند از حق شهروندان و کسبه برای ادامه فعالیت آزادانه دفاع کنند و با اغتشاشگران، ابتدا مسالمت آمیز و در صورت پافشاری بر تجاوز به حقوق مردم، سلبی و با استفاده از اعمال زور مشروع و قانونی استفاده کنند.
با این تفسیر، هر گونه اعمال خشونتی پیش از تجاوز اعتراض از حدود مسالمت آمیز و رعایت حقوق سایر هم‌وطنان، مجاز نیست و می‌تواند #سرکوب نام بگیرد اما در صورت خروج اعتراض مسالمت آمیز از رفتار منطقی و قانونی، اعمال خشونت مأموران در حدود کنترل شده و با ابزار متناسب، نه تنها سرکوب نیست که #ضامن_آزادی سایر شهروندان است.

۴- بدینوسیله از رعایت بسیار خوب و منطقی این اصول طی چند روز گذشته توسط عمده مأموران انتظامی جمهوری اسلامی ایران، کمال تشکر را دارم و امیدوارم با نهادینه شدن اصول مطرح شده، مدل «اعتراض اخلاقی و مسالمت آمیز مردم با حمایت و محافظت حکومت» به خوبی بین مردم و حاکمان کشور جا باز کند و دیگر کمتر شاهد تبدیل شدن اعتراض به #اغتشاش و آشوبگری باشیم و مسائل خانوادگی، با هدایت و میدان‌داری بیگانه به "دعوای ضدملی" تبدیل نشود.