به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از محسن قنبریان/// فقهای عزیز خبرگان به خصوص هیات رئیسه محترم، صدای فتنه شدن «حواشیِ» جانشینی را در جامعه نمی شنوند؟!!
«بی خبری» و «روایت های متعدد» و بعضاً متناقض، آبستن «شایعه» و «شبهه» است.
«بیش فعال ها» بر طرفین آن می دمند و به کل جامعه ساری اش می کنند و زمینه «فتنه» می شود.
بعد از «تشویش اذهان» و «قطبی تر شدن»، اعلام رسمیِ نتیجه هم کمکی نمی کند و «شک» و «شبهه کردن» از سوی دیگر ادامه می یابد!
*رئیس یا سخنگوی هیات رئیسه خبرگان در شبکه ای تلویزیونی حاضر شود و به «سئوالات کف جامعه» (نه حرفهای کلی و تکراری) پاسخ روشن دهد، بهتر از ادامه این وضع نیست؟!*
کاش این جنگ -که مردم در میدانهای شهر سنگرهایش شده اند- پایان «نامحرم پنداری مردم» در حکمرانی باشد! آن قدر نامحرم که به قیمت تسخیر ذهن هایشان توسط جنگ رسانه ای-روانی دشمن هم حاضر نیستیم، مسأله را با خود آنها در میان بگذاریم!
اگر طبق *اصل ۱۰۷* و قید «بررسی و مشورت»، نتیجه نهایی حتما «جلسه جمعی و شور و مشورت» می خواهد و تا کنون گرفته نشده است؛ که هم «قابل توضیح» است هم حتی «قابل تدارک»!
جامعه ای که رهبرش -علیرغم تهدید- در محل کارش بمباران شده، از شما نمی پذیرد که آن جلسه جمعی گرفته نشود یا اقلا موکول بودن امر، قانوناً بدان، برای مردم توضیح داده نشود!
مردمِ خوبی -که حتی حاضرند «سپر بلای شما» شوند؛ مثلا در حرمی جمع شوند تا شما در زیر زمین آن، بدون خطر بمباران، جلسه بگیرید- سزاوار این همه ابهام و شایعه و خدای نکرده شبهه و فتنه نیستند!