به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، احمد یوسفزاده، نویسنده کتاب «آن بیست و سه نفر»، درمورد ماجراهای اخیر در تیم ملی فوتبال بانوان یادداشتی نوشت:
«بیست و سه نفر از دختران فوتبالیست ایرانزمین را شیاطین در دیاری دور به اسارت گرفتند تا پناهندگی بیگانه را بپذیرند و به وطن خود برنگردند. آنها اما وطن را برگزیدند و سرافرازانه ایران را به غربت ترجیح دادند. به آنها گفته بودند ایران شما را نمیخواهد و اگر برگردید اعدام میشوید!
با خواندن این خبر، خاطرات اردیبهشت سال شصت و یک برایم تداعی شد. دقیقا همین حرف را در زندان استخبارات بغداد به آن بیست و سه نفر هم گفتند.
گفتند ایران میگوید اینها بچههای ما نیستند و ما آنها را نمیپذیریم!
نکته عجیب داستان اینجاست که نه شیر پسران دهه چهلی فریب دشمن را خوردند و نه شیر دختران دهه هشتادی!این دو حماسه البته با تفاوتی معنادار اتفاق افتاد.
دوسرِ این ماجرا دو دژخیم ایستاده بودند، صدام و ترامپ. صدام میخواست بچهها را بفرستد ایران و بهره برداری سیاسی خودش را بکند، ترامپ میخواست دختران را نگه دارد و ماهی خودش را از این آب گل آلود بگیرد. عجبا که هر دو گروه از پسران و دختران ایرانزمین دقیقا مخالف خواست دشمن عمل کردند.
گروه اول برای حفظ حرمت ایران عزیز، غربت را برگزیدند و گروه دوم به همان دلیل وطن را انتخاب کردند تا به خواسته شوم دیکتاتورها عمل نکرده باشند. راستی این انتخاب هوشمندانه از کجا سرچشمه میگیرد، جز از ایمان و ذات پاک و غیرت ایرانی جماعت!پسرها بعد از هشت سال اسارت به وطن برگشتند و دخترها بعد از هشت روز راهی ایران شدهاند.
امیدوارم دستگاه دیپلماسی کشور، تمام سعی خودش را بکند که آن پنج اسیر عزیز را هم به میهنشان برگرداند تا همچنان در میادین ورزشی برای ایران عزیز افتخار آفرینی کنند.»