به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سیدمرتضی موسوی نژاد/// چند نکته بر سر حواشی اخیر تنگه هرمز/ ارتباط چین با تنگه چیست؟

 ۱. ایران در حال گسترش قلمرو خود در نظارت بر تنگه هرمز است.

۲. امارات به‌عنوان شیخ‌نشینی که در رأس کشورهای توطئه‌گر در منطقست، در حال آسیب خوردن است.

۳. اگر تنگه را حفظ کرده و حاکمیت بر آن اعمال کنیم، آمریکا مجبور شود در عمل آن را به رسمیت بشناسد. پس از آن، مسایل اقتصادی در رأس آن مسئله ارز کشور را حل کرد.

۴. اگر کنترل تنگه را از دست بدهیم، کنترل فروش نفت را از دست می‌دهیم پس از آن، کشور در رفع بدیهی‌ترین نیازهای خود درمی‌ماند.

۵. رسانه‌های غربی مدعی هستند که در سال ۲۰۲۷ چین به تایوان حمله می‌کند و ترامپ به عنوان پیش‌دستی به دنبال کنترل منابع انرژی به چین است. تا سال گذشته آمریکا مطمئن بود کشورهای صادرکننده نفت به چین (به جز روسیه، ایران و ونزوئلا)، تحت فشار آمریکا بنا می‌کنند به قطع کردن فروش نفت خود به چین. ونزوئلا نیز طی آخرین عملیات نامی از کشورهای صادرکننده نفت به چین جدا شد. بنا بود پروژه ونزوئلا بر روی ایران نیز اجرا شود. رهبر جدید ایران هماهنگ با آمریکا سر کار بیاید، فروش نفت ایران با کنترل آمریکا باشد و منابع حاصل از آن با اجازه این کشور خرج شود. پس از آن، نوبت افزایش فشار بر روی روسیه و نهایتا چین بود تا مخالفان آمریکا، یک به یک نابود شده و دنیا برای چند دهه دیگر تک قطبی حفظ شود.

۶. نتایج این جنگ، نقشه آمریکا را برهم زده؛ ولی او مترصد اجرای برنامه خود است. نگاهمان به حفظ تنگه، نگاهی به تعیین آینده جهانی با مختصات تداوم زندگی و بلکه ظهور به عنوان یکی از قدرت‌های اصلی جهان باشد.