به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سعیدتواناراد/// برخی کارشناسان معتقدند خطای محاسباتی اصلی برخی مسئولین آن جاست که میخواهند جنگ تمام عیار نباشد. عمده نخبگان واقعگرا هم میترسند برچسب جنگطلب بخورند یا توسط جریان غالب در برخی نهادهای فشل، حذف شوند لذا زبان در کام کشیدند.
اما بعد از متحمل شدن شهادت امام سید علی خامنهای قدس سره و مظلومیت مقتدرانه امام سید مجتبی خامنهای مدظلهالعالی، باید دست از هر کونه محافظهکاری و ملاحظات شخصی برداشت.
واقعگرایانهترین سیاست در حال حاضر به نظر بنده با بررسی و استماع اخبار رسانهای و غیررسانهای این است:
ما باید با رژیم صهیونیستی و رژیم تروریستی آمریکا، تا شکست کامل نظامیشان بجنگیم. ما باید #آتش_بس_دروغین و یکطرفه رژیم تروریستی آمریکا را نادیده بگیریم و به نقضهای مکرر دشمن، نه در مقام پاسخ موردی بلکه "بصورت نامحدود و پیوسته تا عقب نشینی کامل و تسلیم دشمن" بجنگیم. امروز ما در وضعیت مشابه انگلیس و فرانسه در اوایل جنگ جهانی دوم هستیم. فرانسویها تمام عیار نجنگیدند و بیشترین ضربات را خوردند و خاکشان اشغال شد و نهایتاً تسلیم شدند. اما انگلیس با رهبری چرچیل بصورت تمام عیار جنگید و از لاک دفاعی خارج شد و ورق جنگ جهانی دوم را برگرداند. پیشنهاد میکنم در این رابطه فیلم سینمایی «تاریکترین ساعت» را ببینید.
اگر رد و بدل شدن پیام برای توافق در خصوص پایان جنگ هم لازم است، باید دشمن زیر ضربات مستمر و همه جانبهی نظامی و تحت فشار کامل رسانهای و سیاسی باشد. رژیم باید زیر موشک ایران باشد تا شرایط ما را بپذیرد و نه برعکس. محافظهکاری بس است. ما برای صلح پایدار، باید تا پیروزی کامل بر دشمن بجنگیم. مدعیان حفظ وضعیت فعلی (نه جنگ نه صلح)، جنگطلبان واقعیاند نه واقعگرایان.