تاریخ : 1405,سه شنبه 30 تير00:39
کد خبر : 560423 - سرویس خبری : Home

میان تجدیدنظر قانونی و بخشودگی مصلحتی تفاوت است

بسیج دانشجویی دانشگاه‌های شریف، امام صادق، علم و صنعت، تهران، امیرکبیر، شهید بهشتی و خواجه‌نصیر در نامه‌ای به وزیر علوم، برخورد با هنجارشکنی‌های دانشگاهی را «آزمون نسبت وزارت علوم با قانون، امنیت ملی و حرمت دانشگاه» دانستند.

به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ بسیج دانشجویی دانشگاه‌های شریف، امام صادق، علم و صنعت، تهران، امیرکبیر، شهید بهشتی و خواجه‌نصیر در نامه‌ای به وزیر علوم، نسبت به احتمال لغو یا تخفیف احکام صادرشده برای هنجارشکنان و اهانت‌کنندگان به پرچم و نمادهای ملی هشدار دادند.

متن نامه:

بسم الله الرحمن الرحیم

جناب آقای دکتر سیمایی صراف وزیر محترم علوم، تحقیقات و فناوری

با سلام و احترام

همان‌گونه که مستحضر هستید نهاد دانشگاه در طول حدود نیم قرن حیات با برکت جمهوری اسلامی ایران منشأ دستاوردها و پیشرفت‌های سترگی بوده است؛ دانشگاه یکی از اصلی‌ترین سنگرهای استقلال پیشرفت و اقتدارملی است بخش مهمی از دستاوردهای علمی فناوری فرهنگی و اجتماعی کشور در طول دهه‌های گذشته به همت استادان دانشجویان و مدیرانی رقم خورده است که حرمت دانشگاه قانون و منافع ملی را بر ملاحظات شخصی و سیاسی مقدم دانسته‌اند.

از همین رو هر اقدامی که امنیت آرامش و شأن این نهاد را مخدوش سازد، نمی تواند در حد یک تخلف عادی دانشجویی تقلیل یابد به ویژه آنجا که رفتارهای صورت گرفته از مرز اعتراض نقد و مطالبه‌گری که چه بسا با رعایت أصول امری مطلوب است عبور کرده و به اهانت آشکار به پرچم جمهوری اسلامی ایران هتک حرمت نمادهای ملی و دینی حمل پرچم رژیم ساقط شده پهلوی اهانت به مسئولان کشور و بی حرمتی به رهبر شهید منتهی شده است.

در مقاطعی از سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ تعداد معدودی از افراد با سوء استفاده از فضای دانشگاه اقداماتی مرتکب شدند که آثار و پیامدهای آن به دیوارهای دانشگاه محدود نماند. بازتاب گسترده این رفتارها در رسانه‌های معاند و بهره‌برداری دشمنان از آنها نشان داد که برخی کنش‌ها هر چند از سوی جمعی اندک صورت گرفته باشند می‌توانند تصویری خلاف واقع از جامعه دانشگاهی ایران در برابر افکار عمومی جهان ایجاد کنند و به محاسبات دشمن درباره انسجام و اقتدار داخلی کشور جهت دهند.

هم زمانی برخی از این اقدامات ضد ملی ضد دینی و ضد اخلاقی با روزهای منتهی به آغاز جنگ مسئله‌ای نیست که بتوان به آسانی از کنار آن گذشت یا آن را به حافظه کوتاه‌مدت سپرد. این اقدامات نه اعتراض دانشجویی نه نقد سیاسی و نه مطالبه مدنی که عبور از مرزهای قانون اخلاق و غیرت‌ملی است.

تفکیک اعتراض قانونی از هنجارشکنی به هیچ وجه محدود ساختن فضای دانشگاه نبوده بلکه شرط بقای چهارچوب و انگیزه فرهنگ صحیح مطالبه گری در دانشگاه است. هرگاه این مرز عمداً یا از سر مصلحت اندیشی مخدوش شود نخستین قربانی، آن همان اکثریت دانشجویانی خواهند بود که در چهارچوب قانون و محترمانه سخن میگویند.

جناب آقای وزیر

این پرونده‌ها تنها آزمون رفتار چند دانشجو نیستند؛ آزمون نسبت وزارت علوم با قانون امنیت ملی و حرمت دانشگاه‌اند تصمیمی که در این زمینه اتخاذ میشود صرفاً در بایگانی یک دانشگاه باقی نخواهد ماند در حافظه جامعه دانشگاهی افکار عمومی و نهادهای مسئول ثبت خواهد شد و معیار قضاوت درباره میزان پایبندی مدیران وزارت علوم به مصوبات قانونی خواهد بود.

طبیعی است که هر فردی از حق دفاع اعتراض و تجدید نظر قانونی برخوردار باشد؛ اما میان تجدیدنظر قانونی و بخشودگی مصلحتی فاصله ای آشکار وجود دارد. آنچه موجب نگرانی است نه اجرای قانون بلکه احتمال آن است که احکام صادر شده بی آنکه مستندات پرونده تغییر کرده باشد. در فرآیندی غیر شفاف و تحت تأثیر فشارهای بیرونی از معنا و اثر بازدارنده خود تهی شوند.

بدیهی است چنانچه احکام قطعی و مستند بدون ارائه دلایل روشن و قابل دفاع لغو یا تخفیف داده شوند مسئولیت این تصمیم دیگر متوجه یک شورای انضباطی یا مدیر میانی نخواهد بود. در چنین شرایطی افکار عمومی به درستی از عالی‌ترین مقام وزارتخانه خواهد پرسید که بر اساس کدام مستند جدید کدام ضرورت قانونی و با پذیرش چه پیامدهایی احکامی که برای صیانت از حرمت دانشگاه صادر شده بودند بی اثر شده‌اند.

چشم پوشی از چنین رفتارهایی افزون بر تضعیف جایگاه نهادهای انضباطی پیامی به دانشجویان قانون مدار و متخلفان احتمالی آینده مخابره خواهد کرد و آن اینکه میتوان پرچم کشور را به آتش کشید به نمادهای ملی و دینی اهانت کرد دانشگاه را به میدان آشوب کشاند و پس از فروکش کردن حساسیت ها با فشار و واسطه به محیط دانشگاه بازگشت.

چنین پیامی از خود تخلف نیز زیان‌بارتر است زیرا بازدارندگی قانون را از میان میبرد و مدیرانی را که در روزهای دشوار برای حفظ دانشگاه ایستادگی کرده‌اند در برابر متخلفان بی‌اعتبار می سازد. امید است جنابعالی با تدبیر شجاعت و پایبندی به قانون مانع از شکل‌گیری روندی شوید که نتیجه آن تشویق قانون‌شکنان دلسردی دانشجویان متعهد و تضعیف اقتدار دانشگاه باشد. بی‌گمان نحوه تصمیم‌گیری در این پرونده در آینده به عنوان یکی از معیارهای قضاوت درباره عملکرد وزارت علوم در صیانت از دانشگاه و منافع ملی مورد استناد قرار خواهد گرفت.

در همین چارچوب انتظار می رود وزارت علوم در قبال اعضای هیئت علمی که با سوء استفاده از جایگاه رفیع استادی به حمایت تشویق و توجیه اقدامات غیر قانونی اغتشاشات و هنجارشکنی‌ها پرداخته یا از شأن علمی و آموزشی دانشگاه برای مشروعیت بخشی به چنین رفتارهایی هزینه کرده‌اند نیز برخوردی قانونی عادلانه و متناسب اتخاذ کند.
صیانت از حرمت دانشگاه اقتضا میکند که هیچ فردی فارغ از جایگاه یا مرتبه علمی از مسئولیت در برابر قانون آن هم در چنین شرایط خطیری مستثنی نباشد.

با احترام
و من الله التوفیق

بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف
بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق (ع)
بسیج دانشجویی دانشگاه علم و صنعت
بسیج دانشجویی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی
بسیج دانشجویی دانشگاه خواجه نصیر