خضریان:  نسبت‌های خویشاوندی و روابط رفاقتی حاکم شده و انگار ملک شخصی است؛ وقتی وارد هیئت‌مدیره‌ها می‌شوید، دقیقاً همین افراد را می‌بینید؛ افرادی که معلوم نیست با چه سازوکاری آمده‌اند و بر سر کار گذاشته شده‌اند.  شما بعضی از این افراد را دعوت کنید و با آن‌ها مصاحبه بگیرید؛ در کنار آن، متصدیان سوپرمارکت‌های محلی را هم دعوت کنید. این افرادی که شرکت‌های بزرگ به دستشان سپرده شده، اطلاعاتشان در حوزه شرکت‌داری بعضاً حتی از همان سوپرمارکت‌دارِ محل شما هم کمتر است؛ یعنی سابقه که ندارند هیچ، اطلاعات و دانشی هم در این زمینه ندارند و همین ناکارآمدی، ما را به این نقطه رسانده است.  به عنوان نمونه، شرکت «ارابه گشت سبز»؛ یک نفر بگوید این شرکت امروز چطور به نقطه‌ای رسیده که عاملیت فروش ایرانول به آن واگذار شده است؟ این مجموعه اصلاً قبلاً چه کاری انجام داده و چه سابقه‌ای داشته است؟ شرکتی که وقتی اسامی افرادش را می‌بینید، همه با هم نسبت خویشاوندی دارند؛ چطور شما عاملیت فروش را به اینها واگذار کردید؟