به گزارش خبرنگار تشکل‌های دانشجویی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ جمعی از دانشجویان و فعالان تشکل‌های دانشجویی دانشگاه تهران با ارسال نامه‌ای به رئیس مجلس شورای اسلامی و جمعی از مقامات کشوری، ضمن اعتراض شدید به انتصاب دکتر تقی آزاد ارمکی به مدیریت گروه جامعه‌شناسی، این اقدام را مصداق بارز ارتجاع، ضدیت با امنیت ملی و مانعی جدی برای تحقق وظایف ذاتی دانشکده علوم اجتماعی دانستند. آنان با اشاره به سوابق مدیریتی و عملکرد پیشین وی، خواستار لغو این انتصاب و توجه به مطالبات دانشجویان شدند.
متن کامل نامه به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
سلام علیکم؛
ما دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه تهران، انتصاب دکتر تقی آزاد ارمکی به مدیریت گروه جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران را اقدامی ضد امنیت ملی و منافی با شأن دانشگاه می‌دانیم. پس از تجربه دو جنگ و شبه‌کودتای دی‌ماه که جامعه ایران با سر بلندی از آن‌ها بیرون آمد و عرصه عمومی تجلی مقاومت و ایستادگی ملی بود، توقع می‌رفت دانشگاه نیز همراه با جامعه، گامی برای پیشبرد نظام مسائل ایران بردارد. اما تغییری در گروه جامعه‌شناسی دانشگاه تهران صورت گرفت که مصداق ارتجاع است. این اقدام نه تنها هیچ نسبتی با جامعه مقاوم ایران ندارد، بلکه ریاست آقای آزاد ارمکی بر گروه جامعه‌شناسی، خود مانعی برای تحقق وظایف ذاتی دانشکده علوم اجتماعی در قبال اهداف جمهوری اسلامی هنگام جنگ و وجودی است. او با سابقه برکناری از ریاست دانشکده علوم اجتماعی، فساد علمی و ایراد نظریات شکست خورده درباره جامعه ایران، گزینه‌ای ناصواب برای این منصب است. در این نامه مختصراً دلایل مخالفت خود با حضور فتنه‌انگیز آزاد ارمکی در این جایگاه را اعلام می‌داریم:
۱. تجربه ناکارآمدی مدیریتی و برکناری:
دکتر آزاد ارمکی در سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۳ رئیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بود. پیش از پایان دولت اصلاحات، آزاد ارمکی به دلیل بی‌کفایتی، سوء مدیریت و ایجاد اختلال شدید در کار دانشجویان، اساتید و کارمندان برکنار شد. این اتفاق به درخواست جمعی از اعضای هیئت علمی وقت دانشکده رخ داد که اکثر آن‌ها، افراد نزدیک به اندیشه و مواضع سیاسی آزاد ارمکی بودند. این برکناری که با پرونده «حدود ۳۰۰ صفحه‌ای» و حواشی زیاد در دوره ریاست آقای فرجی دانا بر دانشگاه صورت گرفت، شاهدی بر عدم کفایت آزاد ارمکی است. تجربه نشان می‌دهد اعتماد مجدد به او خطایی جبران‌ناپذیر برای دانشکده علوم اجتماعی خواهد بود.
۲. فساد علمی و مداخله در فرآیندهای آموزشی:
۱.۲. اخراج و مشکل‌تراشی برای اساتید و دانشجویان: مستندات موجود در دوره مدیریت آزاد ارمکی بر دانشکده علوم اجتماعی نشان می‌دهد که او بر خلاف روال آموزشی، اساتیدی مانند محسن ثلاثی، منوچهر صبوری و استاد فقید صفی‌نژاد را پیش از موعود و به اجبار بازنشسته کرده است. شواهد مانع‌تراشی او در جذب دانشجویان مستعد و ممتاز، پرونده‌سازی و اختلال در فرآیندهای اداری و آموزشی فراوان است. تهدیدی که اکنون نیز متوجه دانشجویان جامعه‌شناسی خواهد بود. خاطرات دکتر کتبی درباره بخشی از دوره مدیریت آزاد ارمکی جزییات قابل توجهی در این باره دارد.
۲.۲. سوءاستفاده از جایگاه مدیریت برای استثمار دانشجویان و ارتقاء رتبه علمی خود و اطرافیان: وی در سال‌های مدیریت بر دانشکده با فشار به دانشجویان برتر، از آن‌ها سوءاستفاده علمی کرده بود. مؤیداتی نیز بر اعمال نفوذ آزاد ارمکی در پرونده ارتقاء خود به استادی، حین مدیریتش بر دانشکده وجود دارد. دامنه این سوءاستفاده‌ها به شخص او محدود نبود. آزاد ارمکی با استفاده از موقعیت خود، بسیاری از اطرافیانش را به نوا بی‌نوایی رسانده است.
مدیریت غیرعلمی، قبیله‌ای و سوءاستفاده از منصب ریاست دانشکده توسط دکتر آزاد در این دوره فراتر از ذکر چند مورد است. تنها برای مثال می‌توان به استفاده از ظرفیت بورسیه تحصیلی رشته انسان‌شناسی در فرانسه، توسط دکتر آزاد برای همسر خود، مهری بهار، با مدرک کارشناسی زبان عربی اشاره کرد. مرحوم دکتر لاجوردی نیز در این باره از اعمال تاخیر در جلسه دفاع و اخذ مدرک دکتری برای تسهیل در جذب همسر آزاد ارمکی به عنوان هیئت علمی سخن گفته بود. لازم به ذکر است همسر آزاد ارمکی، بعد از رد شدن درخواست جذب در گروه انسان شناسی، در رقابت با هاله لاجوردی برای جذب در گروه ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی تهران قرار گرفت و با مدرک غیر مرتبط عضو هیئت علمی شد. این شروع افسردگی لاجوردی بود که نهایتاً به خودکشی او منجر شد. پرونده دیگر اطرافیان جذب‌شده و ارتقاء یافته توسط او قابل طرح و پیگیری است.
۳.۲. فساد مالی: اتهاماتی درباره سوءاستفاده و فساد مالی متوجه آزاد ارمکی است که تا کنون رفع نشده‌اند. از جمله این موارد، فروش سؤالات کنکور است که منجر به دستگیری مسئول دفتر او شد. هم چنین گزارش‌هایی از سوء استفاده او از برخی حق‌الزحمه‌ها و قراردادهای کاری وجود دارد. بدیهی است مستندنشینی و بدون شفاف سازی در این باره حیثیت دانشکده علوم اجتماعی را لکه‌دار می‌کنند.
۳. مواضع ضد انقلاب و براندازانه:
نظرات آزاد ارمکی در سال‌های اخیر فراتر از آسیب‌شناسی اجتماعی و ارائه راهکار بوده و بیشتر رنگ و بوی مواضع سیاسی براندازانه گرفته است. جنگ، مقاومت جامعه و ایستادگی جمهوری اسلامی در نبرد با قدرت‌های جهانی نیز باعث بازنگری در این ایده‌ها نشده و او هم‌چنان بر مشی خود اصرار می‌ورزد. در ادامه به برخی از موضع‌گیری‌های اخیر تقی آزاد اشاره می‌کنیم:
۱.۳. آزاد ارمکی در پس از جنگ ۱۲ روزه بیانیه‌ای با عنوان «تغییر پارادایم» را امضاء کرده است که مضمون آن عبور نرم از جمهوری اسلامی است. او پس از حوادث دی‌ماه یا فرا تر گذاشته و نامش میان امضاءکنندگان بیانیه میرحسین موسوی دیده می‌شود. میرحسین موسوی در این بیانیه با متهم کردن جمهوری اسلامی به خشونت و خون‌ریزی صراحتاً خواستار گذار از حاکمیت فعلی شده بود. آزاد ارمکی این روزها و بعد از انتشار کتاب «نظریه فروپاشی» خود را نظریه‌پرداز جمهوری سوم می‌داند. او در جلسه با اساتید برنامه یک ساله مدیریت گروهی خود را این‌گونه شرح داده است: «همان طور که دانشکده فنی تهران در بهمن ۵۷ توانست انقلاب را تأسیس کند، برنامه من تأسیس جمهوری سوم از دانشکده علوم اجتماعی است»، سخنی که در کنار قراین دیگر، خبر از فتنه‌ای جدید در دانشگاه تهران و دانشکده علوم اجتماعی می‌دهد.
۲.۳. دکتر تقی آزاد در گفت‌وگو با مجید واشقانی، با نادیده گرفتن مقاومت ایرانیان، جنگ تحمیلی سوم را بازی خوانده و می‌گوید: «جنگ همان لحظه‌ای که شروع شد، تمام شد... بقیه‌اش دیگر جنگ نبود، یک جور بازی نظامی بود. سه چهار روز اول تمام شد دیگر. اگر تمام نمی‌شد [جنگ]، باید دوباره می‌زدند... دانشگاه می‌زدند... نزدند دیگر».
۳.۳. در جایی دیگر او روایت کلان جمهوری اسلامی ایران از نبرد با استکبار را زیر سوال می‌برد و می‌گوید: «اگر صرفاً آمریکا موفق به اشغال سرزمین نشد، دلیل بر شکست او نیست. فلسفه جمهوری اسلامی از ابتدا، از بین بردن آمریکا و اسرائیل بود اما حالا کار به جایی رسیده که آن‌ها تا پای مرزهای سرزمین می‌رسند. این پیروزی نیست».
۴.۳. همچنین در توهینی آشکار تدابیر و اندیشه رهبر شهید را زیر سوال برده و اظهار می‌کند: «مگر رهبری نگفت نه جنگ؛ نه صلح؟ هم جنگ شد؛ هم می‌خواهیم صلح کنیم! نشان می‌دهد که آن ایدئولوژی تناقضات بنیادی درونش وجود داشت؛ که خودش را از طریق جنگ نشان داد... آن ایدئولوژی فرو ریخت!».
۵.۳. آبان‌ماه ۱۴۰۴ و در برنامه «کاغذ سیاست» وی به وضوح از ساختار نظام عبور کرده و می‌گوید: «جمهوری اسلامی دوزار نمی‌ارزد، چون همه‌چیز باید از ولایت تعیین شود؛ همه‌اش را بریزید دور، هیچ اعتقادی به همه جمهوری اسلامی ندارم».
مجموعه این ادله ما را بر آن می‌دارد تا با حضور شخصی با چنین سوابق و مواضعی، در این منصب مخالفت جدی داشته باشیم. دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران به عنوان یکی از مهم‌ترین متولیان دانش علوم اجتماعی در ایران، جایگاه مدیریتی افراد ناکارآمد، فاسد و بی‌نسبت با ایده جمهوری اسلامی نیست. ما ضمن هشدار نسبت به عواقب خطرناک مسئولیت آزاد ارمکی، خواستار ترتیب اثر فوری در این باره هستیم.
تشکل‌ها:
بسیج دانشجویی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
مجمع دانشجویان عدالتخواه دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران
انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده الهیات دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده فیزیک دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده مواد، متالورژی و نفت دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده صنایع، نقشه‌برداری و معدن دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده مکانیک دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده فنی مرکزی دانشگاه تهران
بسیج دانشجویی دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران
رونوشت به:
دفتر مقام معظم رهبری (حفظه‌الله)؛
ریاست محترم جمهور جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان؛
ریاست محترم مجلس شورای اسلامی، جناب آقای دکتر محمدباقر قالیباف؛
ریاست محترم قوه قضائیه حجت الاسلام والمسلمین غلامحسین محسنی اژه‌ای؛
حجت الاسلام محمدجواد حاج علی اکبری؛
حجت الاسلام مصطفی رستمی، رئیس نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری؛
کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی؛
کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی؛
نماینده مجلس و رئیس کمیسیون فرهنگی، حجت الاسلام مرتضی آقاتهرانی؛
نائب رئیس اول و دوم کمیسیون فرهنگی، جناب آقای سید علی یزدی خواه؛
نماینده مجلس، جناب آقای احمد راستینه هفشجانی؛
نماینده مجلس، جناب آقای علی شیرین‌زاد؛
نماینده مجلس، جناب آقای اسماعیل سیاوشی؛
نماینده مجلس، جناب آقای امیرحسین ثابتی؛
نماینده مجلس، جناب آقای بیژن نوباوه وطن؛
نماینده مجلس، جناب آقای حمید رسایی؛
نماینده مجلس، جناب آقای محمد میرزایی؛
دکتر حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و رئیس هیأت امنا؛
دکتر محمد حسین امید، رئیس دانشگاه و دبیر هیأت امنا؛
دکتر سید حمید پورمحمدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور؛
دکتر علی خاکی صدیق، رئیس مرکز هیأت‌های امنا و هیأت‌های ممیزه؛
دکتر رضا فرجی دانا، رئیس کمیسیون دائمی؛
دکتر محمدرضا عارف، عضو هیأت امنا؛
دکتر محمود نیلی احمدآبادی، عضو هیأت امنا؛
دکتر فرهاد رهبر، عضو هیأت امنا؛
دکتر عباس مصلی‌نژاد، عضو هیأت امنا؛
دکتر عبدالناصر همتی، عضو هیأت امنا؛
دکتر حمیدرضا حاجی بابایی، عضو هیأت امنا؛