به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ ترامپ این روزها از اصلاحطلبان دل میبرد، همو که چند سال پیش او را دیوانهای خطرناک برای کل جهان مینامیدند و به قدرت رسیدن او را باگ دموکراسی در مهد دموکراسی میدانستند. مسئله فقط تمایل روزافزون آنان برای مذاکره با این دیوانه خطرناک که اکنون عاقل و فرزانه میدانندش، نیست بلکه حتی از کارهای ترامپ که بوی تمامیتخواهی، انحصارطلبی، قدرتمداری و خودکامگی میدهد، استقبال میکنند. یکی از ایشان نوشته است «ترامپ در هفته اول پنجاه فرمان و اعلامیه لازمالاجرا داده... قدرت منتخب مستقیم مردم باید اینطور باشه.
ذوقزدگی جبهه اصلاحات از لبخندهای ترامپ
رئیسجمهور ما با شوراها و استیضاح وزرا که در دنیا بیسابقه است بهشدت کمقدرت و ضعیفه.» دیگری نوشته «طرف روز اول که رئیسجمهور امریکا شده دهها فرمان اجرایی درست یا غلط صادر کرده، بعضی روندها را بعد از سالها تغییر داده، دهها نفر رو انداخته بیرون و... اینجا یک نفر رئیسجمهور شده، شش ماه زور زده و فیلتر واتساپ رو برداشته.»
رسانههای اصلاحطلب نیز هر تحرکی در سیاست خارجه را آغاز مذاکره با «ترامپ» مینامند، نه حتی مذاکره با امریکا! گویی الان ترامپ در طرف درست تاریخ ایستاده است و قابلاتکا و رفتارش قابلپیشبینی و فهمیدنی است. شخصیتهای سیاسی اصلاحطلب هم در همین رسانهها همهجا به جای امریکا از ترامپ نام میبرند و از ظرفیتی که برای توافق سریع با ایران ایجاد کرده است، ذوقزدهاند.
بر اساس تجربه گذشته بسیار بعید میدانم که اگر یکی از دو رقیب پزشکیان اکنون رئیسجمهور شده بود، باز هم ترامپ و قدرت او در مقام منتخب مردم و فرمانهای پرقدرت اجراییاش اینچنین الگوبرداری میشد. فرض گرفتن پیروزی رقیبان پزشکیان و پیشبینی رفتار اصلاحطلبان در آن وضعیت، امری منطقی است زیرا خود تحلیلگران اصلاحطلب بارها نوشتند که اگر فلانی در دور اول به نفع قالیباف کنار رفته بود، قالیباف پیروز انتخابات میشد. نتایج دور دوم هم نزدیکترین نتایج دو نامزد در تاریخ انتخاباتها بود.
ترامپ چراغ راه شما و امید آینده برخیها!
پس مسئلهای است که میتوان درباره آن بحث کرد و از اصلاحطلبان پرسید آیا اگر یکی از دو نامزد رقیب پزشکیان به ریاستجمهوری میرسید، اکنون همین دیدگاه را داشتید که منتخب مردم باید بتواند مثل ترامپ فرمانهای اجرایی بزرگ صادر کند و همهچیز را در دست بگیرد؟! آیا همهچیز را مناسب مذاکره با ترامپ میدیدید؟ تجربه میگوید که خیر، این رفتارها و گفتارهای اصلاحطلبی بهشدت جناحی، ضد منافع ملی و خلاف عقلانیت است. اگر منافع ملی را در نظر داشتند نباید تا این حد با نامزد خود همراهی و با نامزد رقیب مخالفت میکردند.
در دولتهای قبلی برای هزارتومان بالارفتن دلار معرکه میگرفتند و در دولت چهاردهم برای ۲۰ هزار تومان افزایش نرخ دلار، جیک نمیزنند. در دولتهای قبلی برای کمبود گوجه خون بهپا میکردند (داستانی که رئیسجمهور وقت در واکنش به آن گفت گوجه در محله ما ارزان است!) و در دولت چهاردهم برای سیبزمینی هیچ رگی نمیجنبانند، عین خود سیبزمینی! اکنون ترامپ چراغ راه شما و امید آینده شما شده است. این عین پرستش تاریکی است.
