به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ در پی انتشار گزارشی در روزنامه همشهری با عنوان «معمای تولید در خاموشی» در تاریخ ۲۰ فروردین ۱۴۰۴، شرکت توانیر با ارسال جوابیهای ضمن ارائه آمارهای رسمی و استنادات قانونی، تأکید کرده است که کاهش تولید در صنایع انرژیبر ریشه در مسائلی فراتر از تأمین برق دارد.
شرکت توانیر اعلام کرد: «وزارت نیرو فروردین امسال با هدف حمایت از صنایع تولیدی، مصرف بیش از قدرت قراردادی را ـ بدون اعمال بهای عبور از دیماند و در صورت نداشتن بدهی تا اسفند ۱۴۰۳ ـ با رعایت قیود فنی شبکه مجاز اعلام کرد. همین امر منجر شد تا برق تحویلی به صنایع انرژیبر از ابتدای امسال تا ۲۴ فروردین، نسبت به مدت مشابه پارسال، ۴ درصد افزایش داشته باشد. با این حمایت، برق تحویلی به سیمانیها و فولادیها در بازه یاد شده نسبت به مدت مشابه پارسال به ترتیب ۲.۱ درصد و ۶ درصد رشد کرده است.
با وجود این رشد، آنچه اهمیت دارد این است که برخی از مشترکان سیمانی و فولادی نهتنها میلی به استفاده درست از فرصت تعطیلات نوروز نداشتهاند، بلکه خواستار دریافت برق کمتری نسبت به مدت مشابه پارسال بودهاند. از این بازه ۱۵ روزه بدون محدودیت، بر اساس آمار، برخی مشترکان سیمانی همچون استهبان-خاکستری، اردبیل، آذرآبادگان خوی، دشتستان، دلیجان، شرق، شمال، فراز فیروزکوه، بوکان، ممتازان، نایین و نیزار قم به ترتیب ۲۱ درصد، ۴ درصد، ۳۸ درصد، ۲۶ درصد، ۷ درصد، ۶ درصد، ۲۱ درصد، ۲۶ درصد، ۱۹ درصد، ۹ درصد، ۱۸ درصد و ۴ درصد نسبت به بازه زمانی مشابه پارسال خواستار دریافت برق کمتری بودهاند.
همچنین برخی مشترکان فولادی همچون مجتمع فولاد مبارکه، فولاد کاوه جنوب کیش، معدنی و صنعتی چادرملو، شرکت معدنی و صنعتی گلگهر و شرکت فولاد سیرجان ایرانیان به ترتیب ۷ درصد، ۱۰ درصد، ۸ درصد، ۱۴ درصد و ۲ درصد انرژی کمتری نسبت به مدت مشابه سال گذشته تحویل گرفتهاند.
بررسی این آمارها نشان میدهد آنچه که منجر به کاهش تولید صنایع میشود، باید در جایی بهغیر از کمبود برق جستوجو کرد؛ زیرا برخی صنایع انرژیبر در بازه تعطیلات نوروز که بدون محدودیت بودند، حتی نسبت به پارسال هم کمتر برق دریافت کردهاند. به نظر میرسد صنایع مشکلات خود را نظیر نوسانات ارزی، کمبود نقدینگی و رکود بازار، پشت مسئله برق پنهان کردهاند.
افزون بر این موارد، یکی از مسببان اصلی ناترازی برق، خود صنایع هستند؛ آنها به علت دریافت انرژی ارزان، هیچ تلاشی برای بهرهگیری از تجهیزاتی با راندمان بالا و مصرف انرژی کم نکردهاند. بهگونهای که بر اساس آمارهای بازرسان سازمان استاندارد، متوسط درصد مصرف مازاد ۷۷ واحد صنعتی شامل "آهن و فولاد"، "تایر و تیوب"، "سرب و روی"، "روغن نباتی" و "آلومینیوم" بهترتیب ۲۰۲ درصد، ۱۰۹ درصد، ۶۶ درصد، ۲۷ درصد و ۱۱ درصد است.
از سوی دیگر، براساس ماده ۴ قانون مانعزدایی از توسعه صنعت برق، صنایع انرژیبر با هماهنگی وزارت صنعت، معدن و تجارت و وزارت نیرو مکلفند حداقل ۹۰۰۰ مگاوات نیروگاه حرارتی با بازدهی حداقل پنجاه و پنج درصد (۵۵٪) و ۱۰۰۰ مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر و پاک، تا پایان سال ۱۴۰۴ از محل منابع داخلی صنایع مذکور احداث کنند.
در صورت عدم احداث، تأمین برق این صنایع در شرایط کمبود برق، در اولویت طرحهای مدیریت مصرف برق وزارت نیرو قرار میگیرد. این در حالی است که صنایع انرژیبر تاکنون فقط حدود ۲۰۰۰ مگاوات نیروگاه به مدار آوردهاند و با توجه به آنکه فقط حدود ۱۰ ماه تا به صدا درآمدن زنگ پایان فرصت صنایع انرژیبر برای عمل به این تکلیف قانونی باقی مانده است، آنها باید حداقل ۶۰۰۰ مگاوات نیروگاه به مدار میآوردند.
به عبارتی دقیقتر و در یک کلام میتوان گفت: با توجه به نکات مطرحشده، این صنایع هستند که بار خود را بر دوش صنعت برق تحمیل کردهاند.»
