به گزارش خبرنگار صنفی- آموزشی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ شاید در فاصله کمتر از چندساعت تا برگزاری کنکور سراسری پرداختن به کم و کیف و فلسفه کنکور کار درستی نباشد، اما برای اینکه داوطلبان بدانند زیادهم آنقدر که رسانه ها شلوغ می کنند، خبری نیست در نقد کنکنور بخوانند:
کنکور کارشناسی چند سالی است که با توجه به پیشرفت علمی کشور از اهمیت بالایی برخودار شده است به نحوی که در دهه اخیر، رقابتهای تنگاتنگ بر سر کسب رتبههای برتر به منظور راهیابی به دانشگاه دلخواه، این آزمون را به بزرگترین و مهمترین آزمون علمی در کشور حتی در قیاس با المپیادهای بینالمللی بدل کرده است.
کنکور سراسری از دیرباز مانند سایر آزمونهای علمی سراسری در جهان، به صورت تستی چهارگزینهای برگزار میشود که تنگاتنگ شدن رقابت در این آزمون در کشور، به تدریج سبب شد تا عناصر دیگری علاوه بر مهارت درسی و علمی، برای کسب نمره در این آزمون به وجود بیایند؛ عناصری از قبیل مهارت در تستزنی، سرعت عمل، هوش، مهندسی معکوس، ترتیب درسها و ...
در ابتدا به نظر میرسید افزوده شدن چنین عناصری به لازمه علمی کنکور سراسری، عیار دانشجویان قبول شده در آزمون را بالا میبرد و با چنین روندی، حکایت یک تیر و چند نشان رقم میخورد، یعنی رتبههای برتر، علاوه بر مهارت علمی و دانشی، از ویژگیهای مثبت دیگری هم برخوردارند.
از طرفی حجم بسیار بالای درسهای چهارساله مقطع متوسطه و پیشدانشگاهی، ظرافت و پیچش در طراحی سوالات کنکور، احتمالات قبولی در دانشگاههای بومی یا سایر شهرستانها، فشارهای خانواده، سرافکندگی در صورت نتیجه نامناسب و ... نیز مواردی بود که باعث به وجود آمدن واژهای به نام «استرس» برای کنکور سراسری شد.
همین کافی بود تا موج جدیدی از برنامهها و کارشناسان تلویزیونی اینبار با هدف «رفع استرس» داوطلب متقاضی شرکت در کنکور سراسری برای حل این معضل راه حل ارائه کنند؛ جالب اینجا بود که این «رفع استرس» تا جایی پیشرفت که درمورد غذای شب قبل از آزمون، نحوه خوابیدن، صبحانه پیش از آزمون، خوراک حین آزمون و ... هم تز ارائه شد.
و اینها همه در حالی است که در نظر بسیاری از داوطلبان، مهارت در شیوههای تستزنی و مقابله با استرس، مهمتر از داشتههای علمی به نظر میآید و عمده دانش داوطلبان، معطوف به حفظیات و روشهای میانبر و ثابتنشده برای حل مسائل ریاضی و فیزیک شده است.