به گزارش خبرنگار فناوری اطلاعات «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ با این حال این جرم، موضوع این یادداشت نیست. موضوع این یادداشت ورژن مشابه همین جرم در فضای مجازی البته با ویژگیهای مختص خود است که از آن با نام زورگیری سایبری یا مجازی یاد میشود.
زورگیری مجازی (Cyber Bullying) چیست؟
همانطور که از اسمش پیداست این زورگیری در فضای مجازی اتفاق میافتد؛ یعنی گوشیهای هوشمند، تبلت یا پیسیهای شما زمینه را برای زورگیران مجازی فراهم میکنند تا با ایجاد مزاحمت، تهدید، اذیت و آزار یا تحقیر افراد، که معمولا کودکان و نوجوانان هستند، زورگیری کنند. این زورگیری میتواند در قالبهای مختلف مثل ارسال پیامهای متنی، تصویر، فیلمهای تهدیدآمیز یا اشتراکگذاری اطلاعات خصوصی افراد باشد. اگر قلدرمآبی یا داشتن زور بازو و چهره خشن در زورگیریهای دنیای واقعی ضروری است، داشتن هوش و تاکتیک در کنار بدجنسی و البته خشونت مجازی از ملزومات زورگیری مجازی است. زورگیری مجازی به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم انجام میشود. در زورگیری به صورت مستقیم زورگیران با ارسال محتوای زشت و زننده، از طریق تلفن همراه یا هر دستگاه هوشمند دیگری اقدام به آزار و اذیت یا تحقیر هدف مورد نظر خودشان میکنند. در این میان این زورگیران در چترومها و گروههای شبکههای اجتماعی پیامهای مخاطرهآمیز ارسال میکنند. ارسال کدهای مخرب شامل ویروسها، بدافزارها و برنامههای هک از جمله موارد دیگری است که زورگیران مجازی از آن استفاده میکنند تا به مقصود خودشان برسند.
در زورگیری غیرمستقیم، فرد زورگیر دو قربانی دارد. در واقع او فرد دیگری را مجبور میکند تا محتوای مورد نظرش را برای قربانی نهایی بفرستد. در بیشتر مواقع قربانیان از سوژه زورگیران خبری ندارند. این نوع زورگیری مجازی خطرناکترین نوع زورگیری محسوب میشود؛ چرا که اغلب افراد بزرگسال را هدف قرار میدهد. همانطور که پیشتر گفته شد زورگیری اینترنتی میتواند انواع مختلفی داشته باشد که عبارتند از: فرستادن پیام یا تهدید به ایمیل شخصی یا پیامرسان موبایلی، انتشار شایعات از طریق پیام متنی، پستهای مضر و پیامهای تهدیدآمیز در شبکههای اجتماعی و سایتها یا دستبرد به اطلاعات شخصی افراد از طریق شکستن رمز حساب کاربری و فرستادن پیامهای تخریبکننده.
آمار چه میگوید؟
نزدیک به 75 درصد دانشآموزان اقرار کردهاند که سایتهایی را چک کردهاند که قبلا دانشآموزان دیگر را تهدید کردهاند.
81 درصد جوانان فکر میکنند قلدری آنلاین به راحتی مردم را به دام میاندازد.
قربانیان زورگیری سایبری 2 تا 9 بار بیشتر از دیگران تمایل به اقدام به خودکشی دارند.
90 درصد نوجوانان میگویند زمانی که با قلدری مواجه میشوند با آن مخالفت میکنند.
دختران دو برابر بیشتر از پسران قربانی زورگیری سایبری هستند.
تنها یکی از 10 قربانی زمانی که از آنها سوءاستفاده میشود آن را به والدین و بزرگترهای مورد اعتمادش اطلاع میدهد.
همچنین بر اساس آماری که سایت آی سیف (I-saf) درباره زورگیری مجازی اعلام کرده است:
بیش از نیمی از نوجوانان که مورد آزار و اذیت آنلاین قرار گرفتهاند، به همان میزان هم مورد تهدید اینترنتی قرار گرفتهاند.
بیش از یک مورد از سه مورد جوانان، تهدیدات مجازی را تجربه کردهاند.
بیش از 25 درصد کودکان و نوجوانان به صورت مکرر تهدید آنلاین شدهاند.
اگر شک کردهاید که فرزندتان قربانی زورگیری مجازی شده، چه کاری باید انجام دهید؟
مطمئن شوید که فرزندتان درباره زورگیری مجازی اطلاعات کافی دارد.
فعالیتهای فرزندتان در دنیای مجازی را کنترل کنید.
با فناوریها و شبکههای اجتماعی که فرزندتان از آنها استفاده میکند، آشنا شوید.
از آنها بخواهید هر زمان محتوای غیراخلاقی همراه با تهدیددریافت کردند آن را به شما اطلاع دهند.
به فرزندانتان بیاموزید که به پیامهای تهدیدآمیز و زننده یا غیراخلاقی پاسخ ندهند؛ زیرا این کار باعث میشود زورگیران سایبری بیشتر برای ادامه فعالیتشان امیدوار شوند.
اگر دانشآموزان دیگری نیز درگیر جریان زورگیری سایبری هستند، آن را با کارکنان مدرسه در میان بگذارید. مدارس این روزها باید به موضوع زورگیری سایبری توجه ویژهای داشته باشند و آموزشهای لازم را برای کاهش این نوع آسیبها به دانشآموزان یاد بدهند.
آیا فرزند من میتواند زورگیر سایبری باشد؟
تصور این موضوع برای پدر و مادر که فرزندشان پایش را در دنیای مجازی کج گذاشته و کارش به جایی رسیده که از دیگران زورگیری میکند به هیچوجه خوشایند و قابل قبول نیست. کودکانی که در فضای مجازی زورگیری میکنند علاوه بر همسن و سالهای خود بزرگسالان را هم طعمه خود میکنند. در چنین مواقعی معلمان قربانیان اصلی کودکان هستند که گاه باعث میشود، جایگاه آنها تضعیف یا نابود شود.اگر به فرزند باهوش خود مشکوک شدهاید که در فضای مجازی شیطنت میکند، قبل از هر چیز از او سوال کنید که آیا فعالیتی در فضای مجازی انجام داده است که باعث شود، فردی ناراحت یا آسیبی به او وارد شود. حتما خطرات چنین فعالیتی را به او گوشزد کنید و به او بگویید بعدها چه عواقبی را باید بپذیرد.