به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ نگاهی به فضای اجتماعی و فرهنگی کشور که میاندازیم دغدغههای مشترکی را میبینیم که بعضا به صورت جدا از هم مطرح میشود اما وقتی در قالب یک پویش درمییابد بسیاری از افراد طرفدار آن هستند. موضوع پوشش و حجاب جامعه ایرانی یکی از مباحث پررنگی است که نمیتوان از آن گذشت؛ هر چند که درگیر پیچ و تاب مسائل مختلف سیاسی و ... شده باشد.
دغدغه حجاب محدود به یک قشر خاص نیست
در این حیطه حتی نگاهی به تولیدات و همچنین محتوای شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام نیز این دغدغه از سوی افراد و قشرهای مختلف مطرح میشود. بسیاری تصور میکنند که این دغدغه فقط از سوی قشر مذهبی و انقلابی وجود دارد اما آنچه از درون شبکههای اجتماعی و اظهارنظرهای مردمی دیده میشود این دغدغه محصور در نظر تنها یک قشر خاص نیست و گستردگی بیشتری دارد.
هر چند که این موضوع از سوی قشر مذهبی بیشتر مورد توجه قرار میگیرد و آن را به زبان میآورند و اقشار دیگر اگرچه ممکن است کمتر آن را بیان کنند اما این دغدغه نیز در میان آنان وجود دارد. متاسفانه بعضا موضوع پوشش و حجاب در جامعه به سمتی رفته که نه تنها مناسب نیست بلکه باعث آزار و ایجاد آسیبهایی در جامعه شده است. این موضوع نشان میدهد که باید در این خصوص نظم و انضباطی در حوزه شهری و اجتماعی برقرار شود. بعضا بسیاری از مردم از یله و رها بودن این موضوع گلایه دارند.
مطالبه مشترک برای ایجاد نظم در حوزه پوشش
در همین رابطه، به غیر از جامعه مذهبی دیگر اقشار نیز وقتی با این نوع پوششهای زننده و خارج از عرف روبرو میشوند لب به گلایه گشوده و خواسته مشترک جامعه نیز ایجاد یک رویه و نظم و انضباط شهری است که این ناهنجاریها را برطرف کند.
در این راستا، یکی از کاربران مطرح کرده است: اگر در جامعه صدای اعتراض مردم مؤمن شنیده نشود و دغدغههای آنان درباره دین و احکام اسلامی مورد توجه قرار نگیرد، معاندان و افراد نفوذی از این بیتوجهی به ارزشها سوءاستفاده کرده و به گسترش این روند دامن خواهند زد. امروزه به دلیل اجرا نشدن قانون حجاب، بسیاری از ارزشهای اسلامی در معرض آسیب قرار گرفتهاند و برهنگی و سبک زندگی غربی در حال رواج است. این وضعیت در شأن یک کشور اسلامی نیست.
این پویش میافزاید: این تصور که پویشهای حجاب و مطالبات دینی موجب تفرقه میشوند، از نگاه بسیاری نادرست است. نمیتوان به بهانه حفظ وفاق، در برابر ناهنجاریها و هتک حرمت ارزشهای اسلامی و دینی انفعال نشان داد. از دیدگاه دغدغهمندان این حوزه، دشمن تلاش میکند با تأثیرگذاری بر افکار عمومی و القای برخی دیدگاهها، زمینه گسترش بیحجابی و برهنگی را در جامعه فراهم کند.
فرهنگسازی بدون توجه به بازار پوشاک کافی نیست
نکته اساسی که در این پویش نیز مورد تاکید قرار گرفته، این است که نباید به سبب موضوعی دیگر یک امر اجتماعی و فرهنگی متوقف شود. به نظر میرسد با رویکرد سازنده و همچنین ایجاد فضای فرهنگی درست میتوان تا حدودی در این خصوص گام مثبت برداشت. البته باید اقدام چند وجهی و ترکیبی در این خصوص انجام داد. اینکه در بازار البسه و پوشاکی تولید و عرضه میشود که جامعه را به سمت پوشش نامناسب سوق میدهد با اقدامات فرهنگی در این راستا منافات دارد و آن را کم اثر میکند. نمی توان در جامعه موضوع فرهنگی را دنبال کرد که در حوزه امکانات به سمت دیگری مسئله سوق یافته است.
در همین راستا، حمایت از طراحان جوان پوشش ایرانی ـ اسلامی نیز میتواند یکی از اقدامات مؤثر در ایجاد این فضای فرهنگی باشد. ایجاد مشوقهای شهری، برگزاری جشنوارهها و نمایشگاههای تخصصی و حمایت از ایدههای خلاقانه جوانان و دانشجویان میتواند زمینه تولید و عرضه پوششهایی متناسب با هویت فرهنگی جامعه را فراهم کند. به این ترتیب، به جای تمرکز صرف بر مقابله با پوشش نامناسب، میتوان با تقویت ظرفیتهای داخلی و حمایت از استعدادهای جوان، انتخابهای مناسب و متنوعی را نیز در اختیار جامعه قرار داد.
در کنار این اقدامات فرهنگی و حمایتی، ایجاد فضای امنیت روانی، فراهم کردن زمینه پوشش مناسب و برقراری نظم و امنیت نیز ضرورتی انکارناپذیر است؛ چرا که بیتوجهی به هر یک از این ابعاد میتواند موجب شود این عرصه هر روز با بیبندوباری بیشتری مواجه شود. از این روست که بعضاً در جامعه پوششهای ناهنجاری دیده میشود که برای بسیاری از مردم آزاردهنده است و در شبکههای اجتماعی نیز شاهد گلایههای مردمی از اقشار مختلف در این خصوص هستیم.
مطالبه قانون روشن و اجرای صحیح
ز سوی دیگر باید جامعه باید حس کند که قانون و مقررات مفیدی در این خصوص وجود دارد و به دغدغه انان احترام میگذارند. نوع درخواست این پویش نیز این است که نباید فضای بیقانونی در این حوزه مهم فردی اجتماعی حاکم فرما شود که در این حیطه هزینه برخورد با موارد ناهنجار را نیز افزایش میدهد و آسیبهای متعدد اجتماعی را به وجود میآورد و تبدیل به یک رفتار میشود که مقابله با آن سختتر است.
جامعه نیازمند قوانین محکم و اجرای صحیح آن است و نباید امر قانونی به هر بهانهای متوقف شود! جامعه باید بداند که پوشش تنها یک موضوع فردی نیست و بازتاب اجتماعی بسیاری دارد؛ خصوصا در فضای زیستی که زندگی افراد دارای دو بعد واقعی و مجازی میشود.
حفظ نظم اجتماعی در حوزه پوشش، نه با انفعال بلکه با قانون روشن، اجرای صحیح و کار فرهنگی مستمر امکانپذیر است؛ دغدغه قانونی و منطقی مردم نیز نباید در این میان فراموش شود.