به گزارش خبرنگار صنفی – آموزشی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ برای دانشجویانی مرتبا به دنبال تحقیق و پژوهش هستند بهترین محل برای فعالیتهای دورهمی دانشجویی و علمی در دانشگاه، کمیته تحقیقات دانشجویی است که به مثابه یک تشکل دانشجویی اما در قالب علمی و پژوهشی عمل میکند.
احتمالا با این پیشتعریف، علاقمند شدید تا با این کمیته دانشجویی بیشتر آشنا شیود؛ کمیتهای که برای فعالیت در دانشگاهی، دارای آئیننامه مشخص و ثابتی است و دانشجویان باید طبق چارچوب مشخص شده، کمیته را جلو ببرند.
نشریه الکترونیکی "همگام" دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در این باره با دبیر سابق کمیته تحقیقات دانشجویی این دانشگاه به گفتگو نشسته است و از کم و کیفهای فعالیتهای این مجموعه دانشجویی جویا شده است.
در ادامه، متن این گفت و شنود را میخوانید:
1- خودتونو به طور مختصر معرفی کنید.
من عبدالباسط واحدی هستم. 24 ساله و دانشجوی ترم 11 پزشکی. همینطور دبیر سابق کمیته تحقیقات دانشجویی برای 2 سال، و اصطلاحا نائب دبیر فعلی کمیته. یه سمت خارج دانشگاهی هم دارم و اونم دبیر سابق انجمن رباتیک پیشگامان عصر نوین برای 2 سال که اونجا هم در حال حاضر نائب دبیر هستم.
2 -لطفا میزان و شرح مختصری از فعالیت تون در کمیته از زمانی که وارد این مرکز شدید رو برای ما ارائه بدید.
من از همون ترم اول با اسم کمیته تحقیقات دانشجویی آشنا شدم. حدودا آخرای ترم دو بودم که به بهانه طراحی و کمک کردن در کارهای وب سایت اینترنتی کمیته، موفق شدم بیام تو کمیته! تا اون زمان سایت فعالی نداشتیم و قسمت بود که به این طریق یک عضو فعال کمیته مرکزی محسوب بشم. تقریبا یکی دو ترم بعدش، به عنوان مسئول واحد آی تی، به فعالیتهام ادامه دادم.اگه اشتباه نکنم حدود یک سالی مسئول این واحد بودم و ناگهان کمیته مرکزی دگرگون شد! اکثر بچههای قدیمی کمیته به شکلهای مختلف مثل مهمانی، انتقالی، فارغ التحصیل شدن، مشغلههای درسی و... رفتن. بنده موندم به همراه دو سه نفر از بقیه بچههای کمیته. الان دیگه هر کدوممون مسئول یکی دو تا از واحدای کمیته بودیم و باید کل کارا رو مدیریت می کردیم.
این روال تقریبا یک سالی ادامه داشت تا اینکه در نهایت بنده به عنوان دبیر کمیته مرکزی انتخاب شدم. اما تو شرایطی که کمیته مرکزی به تعداد انگشت شماری عضو فعال داشت که به جز دو سه نفرمون، بقیه از بچههای جدیدالورود بودن و زیاد سررشته ای از کارای کمیته نداشتن. تقریبا تو کنگره کشوری که اون سال تو شاهرود برگزار شد، جزو چند دانشگاه اول کشور شدیم و بعد از این با همراهی اعضای فعال و سرپرست سابقمون آقای دکتر میرمقدم یه تصمیم بزرگ گرفتیم! برگزاری نخستین کنگره دانشجویان علوم پزشکی در سطح استان!
خوب این کاری بود که تقریبا ما بهش عادت نداشتیم و کار به شدت سختی به نظر میومد. اما براش چند تا هدف داشتیم که برای اینکه صحبتم طولانی نشه، ارجاعتون میدم به سایت و دفترچه کنگره استانی، بخش معرفی و اهداف کنگره! به هر حال این کنگره با کمک مسئولین محترم دانشگاه و همینطور دوستان عزیزمون توی کمیتههای تحقیقات دانشکدههای دانشگاه به خوبی برگزار شد و ما توی این کنگره تونستیم، کمیته تحقیقات دانشجویی رو در سطح دانشگاه و استان معرفی کنیم.
اگه بخوام بقیه حرفامو خلاصه کنم، نتیجه این مجموعه فعالیتها این شد که به لطف ریاست محترم دانشگاهمون، آقای دکتر میری، معاونین محترم دانشگاه،تونستیم زیربنای کمیته تحقیقات مرکزی دانشگاه رو از حدود 10 متر (یه گوشه از دانشکده پزشکی) به چندین برابر برسونیم، یعنی جایی که در حال حاضر کمیته تحقیقات مرکزی قرار داره.و بعد از اولین کنگره استانی، یه سری دستاوردهای ارزشمند دیگه هم داشتیم که مهمتریناشو خلاصه ذکر می کنم : کسب عنوان ریاست شبکه شرق کشور (اصطلاحا فوکال پوینت شبکه شرق) در جلسه سالیانه دبیران وسرپرستان – برای دو سال متوالی، برگزاری دومین کنگره استانی، کسب امتیاز میزبانی یازدهمین کنگره دانشجویان علوم پزشکی شرق کشور (در بین استانهای خراسان و سیستان و بلوچستان)، و همینطور برگزاری این کنگره ی سه روزه ی به شدت طاقت فرسا! و نهایتا نتیجه برگزاری این کنگرهها و فعالیتهامون که تو کنگره کشوری سالیانه امسال که تو زنجان برگزار شد، دیده شد و اونم کسب امتیاز بیشترین مقالات پذیرفته شده برای زاهدان، بعد از دانشگاه میزبان یعنی زنجان بود.
پایان دوره دبیری بنده!، تقریبا همزمان بود با برگزاری کنگره شرق کشور و بعد از اون دوست و همکارم آقای محسن خدادوست این سمت رو برعهده گرفتن و در نتیجه داستانای بنده هم به همین حدودا ختم میشه. تمام سعیمو هم کردم که خلاصه تر توضیح بدم اما ظاهرا تو این کار موفقیت نبودم.
3 - به نظر شما کمبودها و مشکلات کمیته شامل چه مواردی میشود؟
اولا اینکه به نظرم، هنوز هم اونجور که باید کمیته تحقیقات دانشجویی برای دانشجوها و اساتید محترم دانشگاهمون معرفی نشده. بعضیا فکر میکنن کمیته تحقیقات، فعالیت خاصی نداره یا فعالیتهاش بی ارزشه، بعضیا میگن اتلاف وقته، بعضیا هم که واقعا کم لطفی بزرگی در حقمون میکنن و میگن کلا فعالیت پژوهشی نداره...
باید به شکل مناسبی این مشکل بر طرف بشه. این که بنده یا سایر دوستان قدیمیمون تو کمیته تحقیقات، با روند انجام پژوهشهای علوم پزشکی آشنا هستیم، اینکه الان کمیته تحقیقات خودش برگزار کننده اکثر کارگاههای آموزش پژوهش در حیطههای علوم پزشکی هست، اینکه اکثر بچههای کمیته پروپوزالهای مصوب در کمیته دارن و در حال اجرای طرحهای تحقیقاتیشون هستن، اینکه اکثر بچههای قدیمی کمیته چندین مقاله چاپ شده در مجلات معتبر و ارائه شده در کنگرههای کشوری یا بین المللی دارن، و خیلی مسائل دیگه.... همه و همه از ارزشهای اساسی فعالیت تو کمیته تحقیقات هست. چیزی که شاید بدون تجربه و فعالیت عملی و صرفا با کتاب و مقاله خوندن به دست نیاد!
برای همین نیازمندی دیگه ای که میخوام مطرح کنم، صرفا در حد دانشجویی نیست و نیاز به توجه ویژه مسئولین داره. اینکه شاید با بحث و گفتگوی بیشتر، بشه راهکارهایی رو تنظیم کرد تا فعالیت در کمیته، علاوه بر بحث آموزش و تجربههاش، امتیازات دیگه ای هم واسه اعضا داشته باشه که البته به همت مسئولین محترم دانشگاه و سرپرست محترم کمیته مرکزی – خانم دکتر صفری- این روند در حال بهبوده. به هر حال نمیخوام اینجا وارد جزییات بشم، فقط اشاره کنم که در حال حاضر هم امتیازات دیگه ای از قبیل آیین نامه مربوط به استعداد درخشان پژوهشی، حمایت همراه با سهولت از طرحهای تحقیقات کمیته تحقیقات دانشجویی، حق التشویقهای مربوط به چاپ مقالات، کمک هزینههای شرکت در. کنگرههای علوم پزشکی وجود داره که به اعضای کمیتههای تحقیقات تعلق میگیره، اما قطعا این امتیازات قابل گسترش و ارتقا هستن تا دانشجوها هم بتونن با انرژی بیشتری تو این عرصه فعالیت کنند.
فقط اشاره کنم که در حال حاضر هم امتیازات دیگه ای از قبیل آیین نامه مربوط به استعداد درخشان پژوهشی، حمایت همراه با سهولت از طرحهای تحقیقات کمیته تحقیقات دانشجویی، حق التشویقهای مربوط به چاپ مقالات، کمک هزینههای شرکت در.کنگرههای علوم پزشکی وجود داره که به اعضای کمیتههای تحقیقات تعلق میگیره،اما قطعا این امتیازات قابل گسترش و ارتقا هستن تا دانشجوها هم بتونن با انرژی بیشتری تو این عرصه فعالیت کنند.
4 -علل عدم تمایل دانشجویان به فعالیتهای پژوهشی را در چه میبینید؟
به یه بخشی از این مسئله، تو صحبتای قبلیم اشاره کردم. در واقع دوستان دانشجومون که تا حالا تو جو و محیط کمیته قرار نگرفتن، بعضا برداشتهای نادرستی نسبت به کمیته دارن. من بیشتر اوقات توی جلسههای معارفه جدیدالورودها، روی مسئله وقت و زمان و هدف گذاری تاکید کردم. اگر کسی دانشجوی رشتههای علوم پزشکی هست، باید قبول کنه که این رشتهها تجربی هستن و بدون استفاده از تجربیات پژوهشی، نمیشه کمکی برای پیشرفت اون کرد. پس بر خلاف دیدگاه بعضی از دانشجوها که میگن فعالیت در کمیته بی فایده هست، باید عرض کنم که به نظر بنده، یه دانشجوی علوم پزشکی، یادگیری پژوهش رو باید جزو یکی از اهداف اصلی دوران تحصیلش بدونه و براش زمان بذاره! برای اینکار هم قویا میتونم بگم که فعالیت در کمیته، به شرطی که هدفمند و با علاقمندی باشه، میتونه تو این مسیر نقش مهمی رو داشته باشه.
5 -به عنوان سوال آخر اگرتوصیه ای به سایر دانشجویان درباره ی فعالیت پژوهشی دارید بفرمایید.
حداقل در دوران تحصیلتون، چه از طریق کمیته تحقیقات و چه خارج از اون، به دنبال یادگیری پژوهش باشین تا در آینده یک فرد به روز، با سواد، باتجربه و صاحب نظر توی حوزه فعالیت و رشته خودتون باشین! بدونین که کتب درسی ما هم براساس همین پژوهشها نوشته شده و این مقوله رو خارج از تحصیل خودتون ندونین!
* مصاحبه از ارسلان پالیزدار